Labels

Wednesday, June 17, 2020

၁၆၀၆၂၀၂၀

၁၆၀၆၂၀၂၀




ကမ္ဘာ့ကပ်ရောဂါ ကိုဗစ် နိုင်တင်းကြောင့် လည်ပတ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ ရုတ်တရက် ဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရတော့တယ်... ဘယ်အရာတွေ အရေးကြီးတယ်ပဲ ဆိုဆို ခုလိုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးဟာ ကျန်းမာရေး နဲ့ ရှင်သန်နေထိုင်ရေးပဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်.. ကူးစက်မြန် ရောဂါဆိုးကြီးဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဒီဖြစ်စဉ်မှာ Butterfly effect ဟာ သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာခဲ့တယ်... ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ်ကိုယ်လို့ ယူဆထားတာဟာ မှားယွင်းကြောင်း လူ့ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝန်းကြား ထင်ရှားစေခဲ့တယ်...

ကိုယ်တို့ တိုင်းပြည်ဟာ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့တဲ့ ဒီရောဂါကပ်ဆိုးအတွက် ပြင်ဆင်ချိန်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်.. ဆင်းရဲတဲ့ နိုင်ငံမို့ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး ချမ်းသာတဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ အပြိုင်တော့ ဘယ်လိုက်လုပ်နိုင်ပါ့မလဲလေ၊ ဒီလိုအချိန်မှာ ပြည်သူတွေအတွက် အားကိုးရာ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ပိုပြီး သိသာထင်ရှားစေခဲ့တယ်၊ မိခင်နဲ့ တူတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတယောက်ရယ် သူ့လူတွေကို မေတ္တာကရုဏာနဲ့ ထွေးပွေ့ ပြင်ဆင်ခဲ့တဲ့ အရည်အချင်းပြည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကြောင့် ကိုယ့်တွေရဲ့ ဘရမ်းဘတာ အကျင့်သဘာဝတွေနဲ့ ကိုယ့်အမျိုးတွေဟာ ခုချိန်ထိတော့ အထိအခိုက် အပျက်အစီး သက်သာနေတုန်းပဲလေ.. တိုင်းပြည်အတွက် အခြေအနေ နဲ့ အချိန်အခါကလည်း မျက်နှာသာပေးခဲ့တယ်... မြန်မာတို့ရဲ့ သင်္ကြန်ချိန်ခါ အားလပ်ရက်ရယ်  ကလေးတွေရဲ့ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေနဲ့ ဆက်လို့ သက်သာနေခဲ့တာလဲ ပါရဲ့...

ဘာရယ်မဟုတ်... ဘလော့ဂ်လေး အသက်ပြန်သွင်းဖို့ ....

တို့..... ပြန်လာခဲ့တယ်ပေါ့....

ဇော်ဂျီကို ယူနီကုဒ်ပြောင်းသုံးလို့....







...

Monday, June 15, 2020

သိပ္ပံမောင်၀ မှ ပေးစာများ (27.11.1941)

ကျမအဘိုးရဲ. လက်ရေးနဲ. ကျမအဘွားဆီ ပို့ခဲ့တဲ့စာတွေကို ရေးစုရင်း တင်ထားလိုက်ပါတယ်။

Lady Innes

C. Magwe

27th Nov: 1941

မြင့်


ကနေ.တော့ တရားဟောပွဲ မရှိလို. တော်တော်နေရာကျတယ်။ အခုဘဲ ဘကြွားတို.အိမ်က ညစာစားပြီး ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။ တပျော်တပါးကြီးဘဲ။ အခု ၁၁-နာရီခွဲနေပြီ။ စာရေးရင်း ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းပြီး ကြည့်လိုက်တော့ လသာလိုက်တာ ထိန်နေတာဘဲ။ လရဲ.အရောင်ဟာ ဧရာဝတီမြစ်အပေါ်မှာ ဟပ်လိုက်တော့ တဖြတ်ဖြတ်နဲ.နေတယ်။ ရေစီးနေတဲ့ အသံလေးကလည်း တမျိုး၊ မြေပဲလှည်းတွေကလည်း တကျွီကျွီနဲ့ နေတော့တာဘဲ။ ကိုကိုတို. စလင်း၊ ကျောက်ဆည်၊ ရွှေဘိုမှာတုံးက ကြားရတဲ့ လှည်းသံတွေလို နေတယ်။ လှည်းသမားတွေကလည်း သီချင်း တအေးအေးနဲ.၊ မြစ်တဘက်ကမ်းက တောင်တန်းကလေးကိုလည်း ရေးရေးမြင်ရရဲ.။ အဲသည်လို ကြည်နူးဘွယ်ကောင်းတဲ့ အချိန်အခါမှာ ကို ချစ်တဲ့ သားသမီး ဇနီး ဆွေမျိုးတို.ကို လွမ်းဆွတ်တဲ့ ဓမ္မတာအတိုင်း လွမ်းဆွတ်တာပါဘဲ။ ကိုကို မလာခင်က သားကလေး၊ သမီးကလေးတွေနဲ.ပျော်ပျော်ပါးပါး ကန်တော်ကြီးကို သွားကြတာတွေ၊ တိရိစ္ဆာန်ရုံကို သွားကြတာတွေကို စာရေးရင်း ထင်ယောင်မြင်ယောင်နေတော့တယ်။


ကိုင်း။ ကနေ.အတွက် ဒိုင်ယာရီကလေးကို ရေးကြပါစို.။ မနက်စောစော လ္ဘက်ရည်သောက်ပြီးတော့ ကိုကိုတို.လူစုအားလုံးဘဲ မြသလွန် ဘုရားကို သွားဖူးကြတယ်။ မြို.ပိုင်မင်းနဲ. ဒုတိယမြို.ပိုင်မင်းတို.က မော်တော်ကား ၃-စီးနဲ. လိုက်ပို.တယ်။ မနက်ခင်းမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း အင်မတန်မှ စိတ်ကြည်နူးဘွယ် ကောင်းတာဘဲ။ တယ်ပျော်စရာ လွမ်းဆွတ်စရာ ကောင်းတာဘဲ။ ဘုန်းကြီးကျောင်း ပညာသင်ကြားရေးစုံစမ်းတဲ့ အဖွဲ.ဝင် အမ်အေ ဦးသိန်းမောင်တို.လင်မယားကို ဘုရားယင်ပြင်ပေါ်မှာ တွေ.ကြတယ်။ ဒေါက်တာသိန်းမောင်တော့ ပါမလာဘူး။ သူတို.အဖွဲ.လည်း မကွေးမှာ -၃-ရက်လောက် ကြာမတဲ့။ လာဆုံတတ်ပလေ။ မြသလွန်ဘုရားကို ရွှေချနေလို. ငြမ်းတွေဆင်ပြီး ဖျာကြမ်းတွေ အုပ်ထားတယ်။ ဘုရားကို အသေအချာ အထင်အရှားကြီး မဖူးခဲ့ရဘူး။ ဘုရားလူကြီးတွေက စောင့်ပြီး ကြိုဆိုကြတယ်။ ဘုရားလူကြီးတယောက်ဟာ ဦးမောင်ကြီးတို.ဆီက ရွှေဘိုးအတင်းဘဲ အကြိမ်ကြိမ် အလှူခံတော့တာဘဲ။ သူအလှူခံလွန်းလို. - ရပ်တော်မူပါတော့ လို. တိတ်တိတ်အပြောခိုင်းရတယ်။ ဒါတောင်မှ - အရေးပိုင်မင်းလည်း တတ်နိုူင်သမျှ အလှူပါဝင်ပါရယ် လို. ကိုကို.ဆီ လှည့်လာသေးတယ်။ သဒ္ဓါမပေါက်တော့ဘူး။ မြို.ပိုင်ကို မေးကြည့်တော့ - အဲဒီဘုရားလူကြီးဟာ ပင်စင်စား ဆိုင်ထိုင် ရာဇ်မျိုးအရာရှိလို. ပြောတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလောက် အာပေါက်အောင် အလှူခံတာဘဲလို. အောက်မေ့တယ်။ ဦးမောင်ကြီးကတော့ ဘုရားကပြန်ခါနီးမှာ သဘောၤပြန်ရောက်တော့မှဘဲ တိုင်ပင်ပြီး အလှူပါဝင်တော့မယ်လို. ပြောခဲ့တယ်။ ကိုကိုကတော့ ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ရှိရင်းစွဲ သဒ္ဓါဟာ ပျောက်ကွယ်လို.သွားတော့တာဘဲ။


ဘုရားကပြန်ရောက်တော့ မနက်စာစား၊ မနေ.က တရားပွဲအကြောင်း မှတ်တမ်းကလေး၊ ဘာကလေး ရေးသားနေခိုက်မှာ မြင့် မင်းဘူးပို.လိုက်တဲ့စာ ရောက်လာတယ်။ အတော်ဝမ်းသာသွားသပေါ့။ မင်းဘူးအရေးပိုင်ကတဆင့် မကွေးကို ပို.ပေးတယ်။ ကျေးဇူးတင်စရာဘဲ။ စာကိုဘတ်ကြည့်တော့ သတင်းတွေဟာ စုံပါရော။ မောင်မွှေးတို.အကြောင်းဘတ်ရတာ ဝမ်းသာလို.မဆုံးဘူး။ သူတို. ကျန်းကျန်းမာမာရှိတယ်လို. ရှိတယ်လို. ကြားရတာ ဘယ်တူရိယာအသံကို ကြားရတာနဲ့မှ မတူဘူး။


ကနေ.တနေ.လုံး အိုက်လိုက်တာ ချွေးတလုံးလုံးနဲ. နေတာဘဲ။ ကိုကိုတို.အခန်းက အနောက်ဘက်ကို မျက်နှာပြုနေလို. ပူလိုက်တာ မပြောပါနဲ.တော့။ ချောက်မှာတုန်းက သည်လောက် မပူဘူး။ အခု မကွေးကျမှ ဘာဖြစ်လို. သည်လောက်ပူတယ်မသိ။ နေ.ခင်းဆိုရင် အခန်းထဲမှာကို မနေနိူင်ဘူး။


ညနေ - ၄-နာရီထိုးတော့ ဘကြွားနဲ. ကျော်စိန်တို. ပေါက်လာကြတယ်။ သူတို.နဲ.အတူ ဂေါက်သီးကွင်းကို လိုက်သွားပြီး ဂေါက်သီးရိုက်တယ်။ ဘကြွားကတော့ မရိုက်နိူင်ရှာပါဘူး။ ဒူးနာနေလို.တဲ့။ ၂-တွင်းရိုက်ပြီး ပြန်သွားတယ်။ ကျော်စိန်လည်း သင်ခါစမို. ကောင်းကောင်းမရိုက်တတ်ရှာပါဘူး။ ဒေါက်တာသိန်းမောင်ကို သွားခေါ်ပြန်တော့လည်း သူကောင်းကောင်း မရိုက်တတ်လို. မရိုက်ပါရစေနဲ.တဲ့။ ဒါကြောင့် ကိုကိုနဲ. ကျော်စိန်တို. ၂-ယောက်တည်း ရိုက်ကြတယ်။ မြေကြီးဟာ မာလိုက်တာ မပြောပါနဲ.တော့။ ရန်ကုန်ကမြေနဲ. နည်းနည်းမှ မတူဘူး။ နိူ.ပေမယ့် ကျော်စိန်.ကိုတော့ ကောင်းကောင်းနိုင်လိုက်တယ်။ ညနေက ဂေါက်သီးကွင်းမှာ ဂေါက်သီးကစားသူတွေ မရှိဘူး။


ကိုကိုတို. ဂေါက်သီးသွားကစားနေတဲ့အခါမှာ ဦးမောင်ကြီးကတော်နဲ. သမီးများ၊ မင်းကြီးကတော်က ဘိတ်ထားလို. လ္ဘက်ရည်ပွဲကို သွားတယ်။ ဦးမောင်ကြီး ဓာတ်စာစားနေလို. ယောကျာၤးတွေကို မဘိတ်ဘူး။ မိန်းမတွေကိုသာဘိတ်တယ်။ ကိုကိုတို. ဂေါက်သီးရိုက်ရာက ပြန်လာတော့ သူတို.လည်း ပြန်ရောက်ကြပြီ။


ရေမိုးချိုးပြီးတဲ့နောက် ဘကြွားတို.အိမ်မှာ ညစာသွားစားကြတယ်။ ကိုကိုရယ်၊ ဦးဘသန်းရယ်၊ ဘိုးဇုံရယ်၊ ဦးစံတင့် ဆိုတဲ့ အင်းဝသားတရားဟောဆရာရယ်၊ ကိုထွန်းဖေရယ် ငါးယောက်သားပေါ့။ ဘကြွားတို.အိမ်မှာ ကျော်စိန်နဲ. ဘီလစ်ဦးဉာဏ်ဘွားဆိုတာ စောင့်ကြတယ်။ တပျော်တပါးကြီး သောက်လိုက်ကြတာ မပြောပါနဲ.တော့။ ဝီစကီ -၂-ပုလင်း ပြောင်ပါရော။ ဘကြွားကတော့ အရင်အတိုင်းပါဘဲ။ အသောက်ကို နဲနဲမှ မလျှော့သေးဘူး။ ကြာရင်ခက်မှာ စိုးရတယ်။ အသက်အန ္တရာယ်ဖြစ်မယ်လို. ပြောပေမယ့် သူ ဂရုစိုက်ပုံ မရဘူး။ တော်တော်ခက်တဲ့လူဘဲ။ တသက်လုံး သည်လိုသွားမယ် ထင်ပါရဲ.လေ။ သူ.မယား မသိန်းမေလဲ အရင်ကလိုဘဲ သူ.အလိုကို လိုက်နေရရှာတယ်။ သူတို.အိမ်မှာ ကျော်စိန်.ရဲ.မယားနဲ.လည်းတွေ.တယ်။ ကျော်စိန်ကတော့ အရင်ကလောက် ရမ်းပုံ မရဘူး။


သူတို.သောက်နေကြလို. အတန်ကြာမှ ထမင်းစားရတယ်။ ဝမ်းဘဲပေါင်းဟာ ကောင်းလိုက်တာ လွန်ပါရော။ တရုပ်ဆိုင်မှာ အပေါင်းခိုင်းတာနဲ.တူတယ်။ တရုပ်ထမင်း၊ တရုပ်ဟင်းတွေကို မစားရတာ ကြာလို.လား မပြောတတ်ဘူး။ ထမင်းမြိန်လိုက်တာ လွန်ပါရော။


ထမင်းစားသောက်ပြီးတော့ ပိုကာဆွဲကြပြန်တယ်။ တချပ် တပဲကြေး။ ကိုကို တကျပ် နိုင်တယ်။ အမျှသာယူပေတော့။


၁၁-နာရီထိုးတော့ ပြန်လာကြတယ်။


သည်နေ.အဖို.တော့ သည်မှာတခန်းရပ်ကြအုံးစို.။ ကိုကိုလဲ အိပ်ငိုက်လှပြီ။ နာရီပြန် တချက် ထိုးတော့မယ်။


ကိုကို


မောင်မွှေး


ဖေဖေ့အကြောင်း မောင် ခဏခဏ မေးတယ် ကြားလို. ဖေဖေ အင်မတန် ဝမ်းသာတယ်။ ဖေဖေလည်း မောင့်ကို အင်မတန် အောက်မေ့တာပဲ။ ဖေဖေ ပြန်လာဖို.နီးပြီ။ မောင့်မွေးနေ.ကျတော့ - ကောင်ကလေးတွေနဲ. ပျော်ပျော်ကြီး ကစားရအောင် အရုပ်တွေ ဝယ်ပေးမယ်။ ဖေဖေ ပြန်လာတော့ စီမံပေးမယ်။ သိလား။ မေမေ့ စကားကို နားထောင်၊ စိတ်မကောက်နဲ.။

ဖေဖေ

နားမလည်တဲ့ အကြောင်းများ။

Blog တခေတ် သေဆုံးသွားပြီလို့ ပြောသံတွေ ကြားနေရတော့ ကိုယ့် blog လေးဆီ ပြန်ထ မိခဲ့တယ်။

ခေတ်ကုန်သွားတာမဟုတ်ပဲ ရွေ့လျှောသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် စာရေးဖို့ motive တွေ အကြောင်းအရာတွေ အချိန်တွေက တခြား လူမှုရေးကွန်ယက် တွေပေါ်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ကြတာလား။ ဒါတွေကတော့ အကြောင်းမျိုးစုံဖြစ်နိုင်တာပါပဲ။ ဘလော့ဂ်ပေါ်မှာ ပို့စ်တခု တင်နိုင်ဖို့က အချိန်တခုတော့ အသေအချာ လိုအပ်နေတာပါ၊ ကိုယ်ကတော့ အရိုးသားဆုံး ဝန်ခံရရင် တိတ်တဆိတ် စာရေးနေရခြင်းကိုပဲ နှစ်သက်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို ကိုယ်ရေးတာက ကိုယ့်စိတ်ထဲ ရှိတာတွေ တွေးမိပြီး အစာမကြေတာတွေလည်း ဖြစ်ချင် ဖြစ်နေနိုင်တာပါပဲ။ ခံစားမှုက စေ့ဆော်လို့ စာရေးဖြစ်သွားတာကတော့ အသေချာဆုံးပါပဲ။ 

ကိုယ့်အတွက်၊ ကိုယ့်မိသားစုတွက်၊ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေတွက်..... ကိုယ်ပြောချင်တာတွေ ပြောနိုင်တဲ့အတွက် ကိုယ် ဘလော့ဂ်မှာ စာရေးဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တခါတလေတော့လည်း မှတ်တမ်းတင်ထားချင်လေးတွေပေါ့။ 

အခုလည်း ကိုယ့်စိတ်ထဲ တင်းကြပ်နေတာ တချို့ ဖြေလျော့ဖို့ ကိုယ် ဘလော့ဂ်ထဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့ရတယ်။  

အခုလောလောဆယ် နားမလည်နိုင်တာတွေ ရှိလို့ပါ။ တခါတခါတော့ လူတွေက ကိုယ့်ရှုထောင့်ကပဲ ကိုယ်ကြည့်ပြီး ကိုယ်မှန်တယ်ထင်ရင် ပြီးရောလို့ ထင်တတ်ကြတာလဲ နားမလည်နိုင်ဘူး။ တခြားရှုထောင့်မှာလဲ ဒီလို မြင်နိုင်သေးပါလားလို့ စဉ်းစားမပေးနိုင်ကြတာကို နားမလည်နိုင်ဘူး။ စည်းဆိုတာ တားထားမှ တရားဝင်တာလား။ အမြင်ချင်းမတူတာတွေ ကွဲလွဲချက်တွေများလို့ သတ်မှတ်ပေးထားရတဲ့ စည်းကမ်းဥပဒေတိုင်းက တရားမျှတပါတယ်လို့ ယူဆလက်ခံလို့ ရပါ့မလား။ လူ့ကျင့်ဝတ် ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံတွေဟာ လူ့ပတ်ဝန်းကျင် အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ကျင်လည်နေသမျှ လိုက်နာလက်ခံကျင့်သုံးနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ်မှန်တယ် ဆိုတိုင်း တဖက်က မှားတယ်လို့ ပုံသေပြောလို့ ရပါ့မလား။ အကျိုးမရှိ အရေမရ အဖတ်မရ လူ့ကျင့်ဝတ်တွေကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ 

ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ ရပိုင်ခွင့်ပဲဆိုပြီး တဖက်တည်း ကြည့်နေရင်တော့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုမှ အဆင်ပြေနိုင်မယ်လို့ မထင်မိဘူး။ Flexible ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် လှေနံဓားထစ်တတ်တဲ့ အကျင့်ကို အရင်စွန့်ထားပစ်ခဲ့မှ ရမှာပေါ့။ ကိုယ့် rights ပဲဆိုပြီး မီးပွိုင့်မှာ မီးနီတုန်း ကားမကြည့်ပဲ မျဉ်းကြားက ဖြတ်ကူးရဲသလား။ ကိုယ်မှန်တယ်ဆိုပြီး တဝီးဝီးနဲ့ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မောင်းနေတဲ့ ကားတွေကြား လမ်းလယ်မျဉ်းပေါ်ခြေချထားလို့ ဆိုပြီး  ပုခုံးမကျုံ့ပဲ ရပ်နေရဲသလား။ ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်မေးကြည့်နေမိတာပါ။ 

ရလဒ်ကောင်း တခုထွက်ချင်တာလား၊ ကိုယ်မှန်တယ်ဆိုတဲ့ အတည်ပြုချက်က ပိုအရေးကြီးတယ်ထင်လို့ တဇွတ်ထိုး ခေါင်းမာစွာ ငြင်းခုန်ချင်နေတာလား။ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်တောင် သဟဇာတဖြစ်အောင် ညှိနှိုင်းချိန်ဆယူနိုင်မှ စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်ပါ...လိုရာခရီးရောက်နိုင်တာ မဟုတ်ပေဘူးလား။ 

၄၅ နှစ် ပြည့်ခဲ့ပြီးတဲ့ မိန်းမတယောက်မှာ ခုထက်ထိ အကြောင်းအရာ အတော်များများဟာ အံ့အားတသင့်နဲ့ နားမလည်နိုင်စရာတွေ ပြည့်နှက်နေတုန်းပဲ။ အော်... ကိုယ့်မှာ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး.....။

Sunday, May 21, 2017

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်..

ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ.....

ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ.... 

သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်စားတဲ့ စမတ်ကျကျ လှလှပပ အမျိုးသမီးလေး...ကိုယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်... မမြဲတဲ့တရားဆိုတာ လူတိုင်းနဲ့ ဆိုင်ပေမယ့် ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သူတွေကိုတောင် သာယာလှပနေတဲ့ အသိုက်အမြုံလေးတွေ မပျက်စီးစေချင်မိဘူး... အရွယ်မရောက်သေးတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ မိခင်နေရာ အလိုလို ရောက်သွားတော့ ... အို... ကိုယ် ဝမ်းနည်းလို့ မဆုံးဘူး...

ကိုယ် စိတ်ဝင်စားတဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီး သူ့နောက်ဆုံးအချိန်တွေ အသုံးချသွားတာလည်း လေးစားချီးကျူးမိပါရဲ့.... မိသားစုအနေနဲ့ ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ယိုင်နဲ့ပျက်စီးသွားရင် ပုံမှန်အတိုင်းရှိဖို့ ဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါတော့မလဲလေ.... 

မဖြစ်မနေ ကိုယ်က စောထွက်ရမယ့် ခရီးအတွက် သူ တတ်အားသမျှ ဒါန သီလ အထူးသဖြင့် ဘာဝနာတရားတွေ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရင်း သံသရာခရီးအတွက် သူ ထောက်တည်ရာ တခု အပါ သယ်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ 

ကျန်ရစ်သူ သမီး နဲ့ သားအတွက် အမေဆိုတာ အစားထိုးမရတဲ့အတွက် ကလေးတွေဘေးမှာ ဆက်ရပ်တည်မပေးနိုင်တော့တဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။ 

ဒီလိုပါပဲ... တယောက်တည်းလာခဲ့တဲ့ ခရီးမှာ တယောက်ထဲပဲ ထွက်သွားရမှာပါပဲ....ဘယ်ကလာမှန်း မသိပေမယ့် ဘယ်ကိုသွားရမလဲဆိုတာေ တာ့ ကိုယ်တွေရွေးချယ်မှုပါပဲ.....

အတ္တတွေ လောဘ ဒေါသတွေ မာနတွေနဲ့ ပူလောင်မှုတွေ ဆက်သယ်သွားကြဦးမလား....


ဖန်သားပြင်ပေါ်က ဘဝတွေရယ်.. အပြင်လောက က ရုပ်ရှင်တွေ..... ကိုယ်တိုင် ရွက်လွှင့်နေတဲ့ သံသရာရဲ့ ခရီးသည်  မှတ်တမ်း တပိုင်းတစပေါ့....  

Friday, November 13, 2015


မောင်လူအေး လိုမျိုး ကိုယ့် ဇာတ်လိုက်ကို နံမယ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။

ချစ်သူဘဝက ခေါ်တဲ့ နာမ်စားကို သုံးမလား။ မေလေး ဆိုတာက သိပ်နုနေသလိုပဲ။ ကိုယ်နဲ့ လိုက်ဖက်တယ် လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မိ။

ချစ်သူဘဝတုန်းက အနုအရွမလုပ်တတ်တဲ့ သူက မနည်းစဉ်းစားပြီးု သုံးထားသည့် နာမ်စားမို့ အားနာနာနဲ့ လက်ခံထားရတာ။ တော်ကြာ ခေါင်းနောက်ပြီး နင်နဲ့ ငါနဲ့ဲပဲ အေးပါတယ်ဆို ရန်ဖြစ်စိတ်ကောက်ချိန်များတဲ့ သူတို့ချစ်သူဘဝ ရင်ခုန်စရာ အနုအရွ နာမ်စားလေးပါ မရှိပဲ ဖြစ်နေမစိုးလို့….။

ဒါဆို…မေလေးကို မကြိုက်ပြန်တော့ ပြောင်းပြန် လေးမေ ဆိုရင်ရော… စာရေးဆရာ ဦးသုမောင်က သူ့ချစ်ဇနီးကို လေးဘုံခေါ်သလား လေးမေခေါ်သလား…ဆရာမင်းလူရဲ့ မဟေသီနာမ်စားတခုလေးလား  ရောထွေးသွားပြန်သည်။

နောက်တမျိုး စဉ်းစားစမ်းပါလေ…. ကိုယ့်ဘာသာ ဘလော့ဂါယောင်ယောင် စာရေးဖူးသူယောင်ယောင် လု နံမယ်ရှာရတာတော့ တော်တော်တော့ ခက်သားကလား။ 

နံမယ်ပေးကောင်းပုံတွေကတော့ ပြောမနေချင်တော့ပါဘူးလေ...

ကိုယ့်သားသမီးတွေ နံမယ်တွေပဲ ကြည့်ဦး။ ပထမဦးဆုံး သားကြီးကျတော့ ကြာသပတေးသားမို့ " မိုး" သူ့ကို သွေးလှူပေးတဲ့ ဆရာဝန်ကြီးရဲ့ နံမယ် "ဟန်"၊ သူ့အဖေနံမယ် " ကျော်" ကို ယူပြီး မိုးဟန်ကျော်လို့ ငယ်ငယ်က ခေါ်တော့ သူ့အဖေက သူ့နံမယ်ဖျက်လေမယ့် သားရယ်လို့ တွေးလေသလား မသိ၊ ကျော် ပါတာ မကောင်းပါဘူးဆိုပြီး မိုးဟန် ဆိုပြီး သူများတကာ နံမယ်လေးလုံး ငါးလုံး ခေတ်မှာ နံမယ်နှစ်လုံးထဲနဲ့ ရိုးရိုးလေး မိုးဟန်...  ဆယ်တန်းအောင်တော့လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဂုဏ်ထူး တခုလေးနဲ့တောင် အရှုပ်မခံခဲ့တဲ့ သားကြီး။

အလတ် သားငယ်ကျပြန်တော့လည်း သမီးမွေးရင် စုအောင်ဆန်း၊ သားမွေးရင် ရဲရဲတောက်လို့ ပေးမယ်လို့ ြကြို ရွေး.....  ရဲရဲတောက်တို့ဗမာတွေ ဆိုတဲ့ သီချင်းစာသားထဲက ရဲရဲတောက် ပေါ့။ သူ့ကျ နံမယ်က သုံးလုံး။

သမီးငယ်ကျပြန်တော့ တနလာၤသမီး၊ ငယ်ငယ်ကထဲက ဂျစ်ကျကျလေးမို့ ကြည်ကြည်လင်လင် ဖြစ်စေချင်တာနဲ့ ကြည်လင်ထက်မြက်လို့ နံမယ်လေးလုံးနဲ့ လူစွာလေးဖြစ်သွားပြန်ရော….

တကယ်တမ်းကျ ကလေးတွေ နံမယ်ပေးတိုင်း စံဇာဏီဘို သွားမေး သေချာတွက်ချက်ပြီးမှ သူ ပေးထားတဲ့ နံမယ်တွေထဲက မရွေး.... ကိုယ်ပေးချင်တာတွေ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ပေးခဲ့တာချည်းပဲ။

....
ဆိုတော့ သားသမီးသုံးယောက်ရဲ့ နံမယ်တွေက တယောက်နဲ့ တယောက် အဆက်အစပ်မရှိ၊ အဲဒီတော့လည်း မောင်နှမတွေ တယောက်မကောင်း နောက်တယောက်က မျက်နှာပျက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့လို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေတွေးတွေး။

ဒါတွေ ထားပါဦးလေ။ ကိုယ့်နံမယ် ဘယ်လိုပေးရင် ကောင်းမတုန်း။

ငယ်ငယ် ၁တန်း ၂ တန်းတုန်းက ဆရာမဒေါ်သန်းအေးကို သွားသတိရတယ်။
ဆရာမက ဆံပင်ကောက်ကောက်လေးနဲ့ ကိုယ့်ကို သိပ်ချစ်တယ်။ အားရင် ကာလီမွှေးလေး လာခဲ့ဦးဆို သူ့နားသွားရတယ်။ သူက ကိုယ့်ကို ဖက်ပြီး စကားစမြည်ပြော ဟိုမေး ဒီမေးပေါ့။ ကိုယ်ကတော့ ဆရာမ ကုပ်နေတဲ့ ဆံပင်ကောက်ကောက်ထဲက သန်းတွေကို ကြည့်ပြီး အသဲယားပေါ့။ ဆရာမကလည်း ကိုယ့်ကို ဆံပင်ကောက်တာချင်း တူလို့ ချစ်ခင်တာ ထင်ပါရဲ့

ကဲ… ကိုယ့်ဇာတ်ကောင်နံမယ်ပေးပြီနော်… ကာလီမွှေးလို့…..
ကိုယ့်ဆံပင်ကောက်ကောက်နဲ့လည်း လိုက်ဖက်တယ်။ မွှေးဆိုတာကလည်း ကာလီနဲ့ပေါင်းတော့ ပျော့မသွားဘူး။ နောက်ပြီး ကိုယ့်အမေ မယ်မွှေးရဲ့ နံမယ်လိုလိုလည်း ရောချလို့ရတာပေါ့လေ။...

ကာလီမွှေးတော့ လာချေပြီ.... :)  မကောင်းလည်း ထပ်ပြောင်းသေးတာပေါ့ကွယ်....

Friday, July 31, 2015

အာဇီဝဋ္ဌမက သီလဆောက်တည်ပုံ နှင့် သီလရှင်းတမ်း။



အာဇီဝဋ္ဌမက သီလဆောက်တည်ပုံ
အဟံ ဘန္တေ တိသရဏေန သဟ အာဇီဝဋ္ဌမကသီလံ ဓမ္မံ ယာစာမိ၊ အနုဂ္ဂဟံ ကတွာ သီလံ ဒေထ မေ ဘန္တေ။ 
(ဒုတိယမ္ပိ - တတိယမ္ပိ -)
( ယမဟံ ဝဒါမိ တံ ဝဒေထ။)( အာမ ဘန္တေ)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသဗ္မုဒ္ဓဿ ( သုံးကြိမ်)
ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ၊ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ၊ (ဒုတိယမ္ပိ၊ တတိယမ္ပိ)
(သရဏ ဂမနံ ပရိပုဏ်ဏံ ။)(အာမ ဘန္တေ)

၁။ *ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊ 
သူ့အသက် သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။

၂။ *အဒိန္နာဒါနာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
သူတစ်ပါး ပစ္စည်း ခိုးယူခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။

၃။ *ကာမေသုမိစ္ဆာစာရာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
သူတစ်ပါး သားမယားကို ကျူးလွန်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏၊

၄။ *မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
လိမ်ညာ ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြည်ပါ၏၊

၅။ *ဂပိသုဏဝါစာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ
ချောပစ်ကုန်းတိုက်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။

၆။ *ဖရုသဝါစာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
ကြမ်းတမ်းသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏

၇။ *သမ္ဖပ္ပလာပ ဝါစာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
သိမ်ဖျင်းသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။

၈။ *မိစ္ဆာဇီဝါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ၊
မှားယွင်းသော အသက်မွေးမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။

(တိသရဏေန သဟ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလံ ဓမ္မံ သာဓုကံ ကတွာ အပ္ပမာဒေန သမ္ပာဒေထ)
(အာမဘန္တေ)



အာဇီဝဋ္ဌမက သီလရှင်းတမ်း
ဤ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလသည် တစ်ကြိမ်လောက်ဆောက်တည်ပြီးလျှင် အသက်မွေးစင်ကြယ်သမျှ ပိသုဏဝါစာ စသည်ကို မပြောဆိုသမျှ သီလမပျက်သောကြောင့် နေ့စဉ်ဆောက်တည်ဖွယ် မလို၊အခြားသော ငါးပါး ရှစ်ပါးသီလများလည်း မကျိုးပျက် သေးသမျှ နောက်ထပ်ဆောက်တည်ဖွယ်မလို ၊ သို့သော် ထပ်၍ဆောက်တည်ခြင်း၌ကား အပြစ်မရှိ။

အာဇီဝဋ္ဌမက- အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအတွက် ပစ္စည်းဥစ္စာ ရှာဖွေရသော အလုပ်အကိုင် အရောင်းအဝယ်ဟူသမျှကို ပါဠိလို အာဇီဝဟုခေါ်၏၊ မတရားသော ပစ္စည်းရှာဖွေမှုကို မိစ္ဆာဇီဝ ဟုခေါ်၏၊ ထိုမိစ္ဆာဇီဝမှ ရှောင်ကြဉ်လျက် တရားသဖြင့် ပစ္စည်းရအောင် ရှာဖွေမှုကို သမ္မာအာဇီဝဟု ခေါ်၏၊ ရှစ်ပါးမြောက် သိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပါဠိလို အဋ္ဌမက ဟုခေါ်၏။

ပါဏာတိပါတမှ ရေတွက်လျင် မိစ္ဆာဇီဝါ ဝေရမဏိသည် ရှစ်ပါးမြောက်တည်း၊ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာဇီဝမှ ရှောင်ကြဉ်မှုလျင် ရှစ်ပါးမြောက်ရှိသော သီလကို အာဇီဝဋ္ဌမက သီလဟုခေါ်၏၊

ဤအာဇီဝဋ္ဌမက သီလဆောက်တည်ပုံကို ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာတို့၌ တိုက်ရိုက်မပြကြ၊ ငါးပါးဆောက်တည်ပုံကို နည်းယူ၍ ရှေးပညာရှိတို့ ဆောက်တည်ကြဟန်တူ၏၊ ထိုရှစ်ပါးတို့တွင် နံပတ် တစ်မှ နံပတ် ခုနစ်ထိ သိက္ခာပုဒ်တို့မှာ သုစရိုက်ဆယ်ပါးတွင် ကာယကံ သုံးပါးနှင့် ဝစီကံလေးပါးတည်း၊ ထို ၇ ပါးလုံခြုံသော သူတော်ကောင်း၌ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းနှင့်ဆိုင်သော အရောင်းအဝယ် အလုပ်အကိုင်များ စင်ကြယ်ပါမူ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလ ဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ မဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ အမြဲလုံခြုံနေပါသည်၊

ငါးပါးသီလကို ဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ မဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ လွန်ကျူးလျှင် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလကိုလည်း ဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ မဆောက်တည်သည်ဖြစ်စေ လွန်ကျူးလျှင် အပြစ်ရှိ၏၊ ငါးပါးသီလသည် သူတော်ကောင်းတို့ အမြဲစောင့်ထိန်းရမည့် သီလဖြစ်သကဲ့သို့ ဤအာဇီဝဋ္ဌမက သီလသည်လည်း အထက်တန်းသူတော်စင်တို့ အမြဲထိန်းရမည့် သီလဖြစ်သည်၊ဤ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလကို ကျမ်းဂန်များ၌ အာဒိဗြဟ္မစရိယသီလ ဟုလည်းခေါ်သေး၏၊ဤ အာဇီဝဋ္ဌမက သီလလုံခြုံမှ မဂ်ဖိုလ်ကို ရနိုင်၏၊ ဤအာဇီဝဋ္ဌမက သီလ မလုံခြုံလျှင် မဂ်ဖိုလ်မရနိုင် ။ ထို့ကြောင့် ဤအာဇီဝဋ္ဌမကသီလသည် မဂ်ဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏ အခြေခံသီလ ဖြစ်သည်၊
                                                                            
 ( အရှင်ဇနာကာဘိဝံသ ၏ ပထမကျမ်းစာ ရတနာ့ဂုဏ်ရည် )
                                
သတိပြုရန် ။           ။ ရဟန်းများထံ သီလမတောင်းဘဲ မိမိဘာသာ ရုပ်ပွားတော် ၊ စေတီ
                             ရှေ့ဝယ် ဆောက်တည်ကြရာ၌ " အဟံ ဘန္တေ " စသော သီလ
                             တောင်းများကို ဆိုစရာမလိုပါ ။ " ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ " ကစ၍
                             " မိစ္ဆာဇီဝါ ဝေရမဏိ " တိုင်အောင် ဆိုပါလေ ။

အာဇီဝဋ္ဌမကသီလ ကို အသက်ထက်ဆုံး ဆောက်တည်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူး ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်
 ဖြစ်ပါစေသတည်း ။



Friday, December 26, 2014

၂၅.၁၂.၂၀၁၄ 

ဒီဇင်ဘာ.... ပြက္ခဒိန်တခုရဲ့ နောက်ဆုံးလ... နှစ်တနှစ်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း ရှေ့တနှစ်ကို ခရီးဆက်ဖို့ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းတလှမ်း.....။

လွမ်းရသားပဲ ဒီဇင်ဘာရယ်... ဘာရယ်မဟုတ်... ပွင့်လင်းတဲ့ရာသီ... ခရီးအသွားအလာများတဲ့ ရာသီ... သူများတွေကို ကြည့်ရင်း ကိုယ်တွေလည်း ဘာလုပ်ရကောင်းမလဲ ယောက်ယက်ခတ်တဲ့ ဒီရာသီလေ...။

ကိုယ် ပြန်မလှန်ဖြစ်တဲ့ ဘလော့ဂ်က သဇင်ကို အလွမ်းပြေ စာတွေ ပြန်ဖတ်ရတယ်။ သူငယ်ချင်း ခင်မမနဲ့ ရေးခဲ့တုန်းက စာလေးတွေ ပြန်ဖတ်မိတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အကြည်ဓာတ်လေးတွေကို ပြန်ခံစားမိတယ်။ စာရေးကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းစာကို ဖတ်ပြီး ရယ်မော ပြုံးရွှင်ရင်း အဲဒီ့အချိန်လေးကို သတိတရ လွမ်းမိတယ်။ ဘလော့ဂ်ပေါ်မှာ ကိုယ့်အကြောင်းတွေ သိပ်မသိတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ လာဖတ်တာကို ရှက်ရကောင်းမှန်း မသိပေမယ့် ဖဘပေါ်မှာ ကိုယ်တွေအကြောင်း ကျောင်းက အကြောင်းသိတွေ သိကုန်တာတော့ (နဲနဲ မဟုတ်) များများ မျက်နှာပူမိတယ်။  ဒါပေမယ့် အသက်တွေလည်း ကြီးလာတော့ ရှက်လည်း (သူငယ်ချင်း ဘိတ်သူ လေသံနဲ့ဆို) မျက်ခွက်တော်တော်ပြောင်နေပြီ..... သူငယ်ချင်းရဲ့ အရေးအသား ခပ်သွက်သွက်ကို ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတွေ သတိထားမိကုန်ကြတာ အရေးမဟုတ်.... သူက ဘလော့ဂ်လုပ်ထားတာ မဟုတ်ပဲ အပျင်းပြေ ကိုယ့်ဘလော့ဂ်ထဲ လာရေးတာဆိုတော့ မတော် ကိုယ် ပေါက်တတ်ကရ လျှောက်ရေးထားတဲ့ ဘလော့ထဲ ရောက်လာရင် ကိုယ် အရှက်ကွဲမှာလည်း တွေးပူမိသေးတယ်။ သူကတော့ ကုန်ကြမ်းတွေများပြီး ရေးစရာတွေ ပုံနေတော့ စာတွေ ရေးဦးမယ်လို့ ကြွေးကြော်နေရင်း ဖဘပေါ်မှာ ရင်တွင်းဖြစ်တွေ ဆက်တိုက်ရေးလို့... ကိုယ့်မတော့ ရှိတဲ့ ဘလော့ဂ်လေး ဖုန်တောင် မခါနိုင်တာတောင် ကြာ... သူများတွေ blog challange တွေ လုပ်လည်း ကိုယ့်မှာ မရေးနိုင် မရေးအား ရေးလို့ မထွက်.... 

ခုတလော စဉ်းစားမိနေတာ....

လူတွေရဲ့ စိတ်တွေ ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်။ ကိုယ့်စိတ်တွေရဲ့ အကြိုက်တွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာတာကို သတိထားမိပေမယ့် ဘယ်လို အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲလာသလဲဆိုတာကို မသိလိုက်ဘူး။

အကြောင်းတရားတွေက မမြဲလို့ အကျိုးတရားတွေကလည်း မမြဲပေဘူးတဲ့....

မမြဲတဲ့ တရားတွေကို တည်တံ့ ခိုင်မြဲအောင် အတင်းကြိုးစားနေတာဟာ မိုးကြိုးပစ်တာကို ထန်းလက်နဲ့ ကာသလို ဖြစ်နေမှာ သေချာပါရဲ့။

Merry X'Mas and Happy New Year To All.......

http://holidayswishes.net/wp-content/uploads/2014/10/Merry-Christmas-and-happy-new-year-HD-candle-wallpaper-2015.jpg
http://christmas2014newyear2015.com/wp-content/uploads/2014/11/Happy-new-year-2015-pictures-free-download.png



၁၆၀၆၂၀၂၀

၁၆၀၆၂၀၂၀ ကမ္ဘာ့ကပ်ရောဂါ ကိုဗစ် နိုင်တင်းကြောင့် လည်ပတ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ ရုတ်တရက် ဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရတော့တယ်... ဘယ်အရာတွေ အရေးကြီးတယ...