Monday, September 1, 2008

ျပည္တြင္းျဖစ္နုိင္ငံျခားသား ကိုေရွႊဗမာမ်ားသို႔

ဒီတစ္ပတ္ ဆရာႀကီး လူထုစိန္၀င္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးပါ။ က်မ မမွားဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကို ဆရာႀကီးေရးခဲ႔တာေတြ က်မ ဖတ္ဖူးၿပီးသားပါ။ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ဒီလိုအခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ျပန္ပါလာရသလဲေတာ့ မသိနုိင္ပါဘူး။ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကဲြလဲြခြင္႔ ရွိပါတယ္။ 

ဆရာႀကီးက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို အျပစ္ေျပာတာကို မႀကိဳက္ဘူးနဲ႔ တူပါတယ္။ အေျခအေနမေပးလုိ႔ မလုပ္နိုင္တာလို႔ ေျပာခ်င္တာထင္ပါရဲ႔ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက မညံ႔ခဲ႔ၾကပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမွာမဆို ျမန္ဆန္စြာ ကြ်မ္းက်င္လိမၼာတတ္ေျမာက္တတ္ၾကပါတယ္။ အင္း...။ လူမ်ိဳးအေနနဲ႔ မည႔ံပဲ ဘာျဖစ္လို႔ က်မတို႔ တုိင္းျပည္ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ႔ရတာပါလိမ္႔ေနာ္။ 

က်မ နားလည္သေလာက္ေတာ့ အျပင္ထြက္ၾကည့္မိတဲ႔ သူတိုင္းကေတာ့ အရင္ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အဆမတန္ ကြာျခားေနေလတဲ႔ ျပင္ပေလာကကို သေဘာက်ၾကမွာပဲေလ။ မသိဖူးခဲ႔တဲ႔ ျပင္ပ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔  ေခတ္မီတုိးတက္ေနတာေတြ၊ လူေနမႈ အဆင့္ျမင့္ေနတာေတြ၊ သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမွာ တုိးတက္ေနတာေတြကို ျမင္တဲ႔ အခါ... အနည္းဆံုးေတာ့ ကိုယ့္တုိင္းျပည္ကိုလည္း အဲဒီလုိပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ စိတ္ေစတနာေကာင္းေလးျဖစ္လာမွာပါပဲ၊  ကိုယ္ ဟင္းေကာင္းစားရတဲ႔ အခါ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြကို ျပန္မွ်ေ၀ခ်င္တဲ႔ ေစတနာမ်ိဳးေပါ့။ 
ဆရာႀကီး ေျပာသလိုပါပဲ။  သည္ေနရာမွာေမြးဖြားႀကီးျပင္း သည္ေရေသာက္သြားၿပီး ခုမွ ကုိယ့္တိုင္းျပည္လူမ်ိဳးကို အထင္အျမင္ေသးၿပီး နွိမ့္ခ်တဲ႔ အၾကည့္ေတြမ်ိဳးနဲ႔ ၾကည့္တာေတာ့ က်မလည္း သေဘာမက်ပါဘူး။ ခုအခ်ိန္မွာ က်မတို႔ တုိင္းျပည္မွာ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈနူန္း အဆမတန္မ်ားျပားလာပါတယ္။ လူဆိုတာ တိုးတက္ႀကီးပြားခ်င္တတ္တဲ႔ အမ်ိဳးဆိုေတာ့ တိုးတက္ႀကီးပြားရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အတၱတစ္ခုထဲကိုပဲ ေရွ႔တန္းတင္ရင္ေတာ႔လည္း မျဖစ္ေသးျပန္ပါဘူး။   အဲဒီလုိပဲ ယိုစီးသြားတာကို အျပစ္ေျပာေနတာထက္စာရင္ ဒီအေပါက္ ဘာျဖစ္လို႔ ပိုက်ယ္လာရသလဲဲ ဆိုတာကို အေျဖရွာသင့္တယ္ ထင္တာပါပဲ။ လူငယ္ေတြ လုပ္ခ်င္သေလာက္ လုပ္ခြင့္ရၾကပါသလား။ လူႀကီးေတြကေရာ လူငယ္ေတြကို ေနရာေပး လမ္းညြန္ျပၾကပါသလား။  ကိုယ့္တုိင္းျပည္က သင္ေပးလုိက္တဲ႔ ပညာေတြကို အက်ဴိးရွိရွိ သိကၡာရွိရွိ ျပန္အသံုးခ်ခြင့္ရၾကသလား။ မိုးခါးေရတိုက္ျပီး စိတ္ဓာတ္ေတြ အဖ်က္ဆီးခံ လုိက္ရတာထက္စာရင္ေတာ့ ပိုမိုေကာင္းမြန္တိုးတက္တဲ႔ ပညာေတြကို ဆက္လက္ ေလ႔လာ သင္ယူတဲ႔သူေတြ၊ အနည္းဆံုး စည္းကမ္းစနစ္က်တဲ႔ တုိင္းျပည္က စည္းစနစ္ေကာင္းေတြ၊ နည္းပညာေတြကို ျပန္သယ္လာနုိင္ၿပီး ေကာင္းတာေလးေတြ မွ်ေ၀နုိင္ရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ ပိုအက်ိဳးမ်ားမယ္လို႔  ထင္ပါတယ္။
ဆရာႀကီးရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါဦး။ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့  “ စားစရာအတြက္၊ ေနစရာအတြက္၊ ၀တ္စရာအတြက္ ဘာမွ ပူစရာ မရွိပါဘူး၊ ျပည္တြင္းမွာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိတယ္” ဆိုတဲ႔ စကားဟာ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ဆရာႀကီးေရးတဲ႔ စာ... ဟုတ္ပါ့မလားပဲေနာ္။ မသိဘူးေလ။ ထင္တာေလးေျပာၾကည့္တာပါ။


Read this document on Scribd: luhtuseinwin030908tokoshwebamar

3 comments:

Thinn Nwe Zin said...

တ ခ်ို႕ က ဟုတ္ ပါ တယ္..။ အကုန္ လုံး ေတာ့ မဟုတ္ ပါ ဘူး..။

sonata-cantata said...

ဒီအခ်ိန္မွာ လူျဖစ္လာတဲ့ တို႔ဘ၀
ဒီႏိုင္ငံျခားဆိုတဲ့ topic က
အစ၊ အလယ္၊ အဆံုး သံုးပါးစလံုးကို
ဂုတ္ခြ မစီးဖို႔
သတိအေနအထား စြဲထားရတာ
သက္သာကို ဘယ္ေတာ့ ေျပာင္းရပ
မသက္မသာ ရွိလွတာ
ဘာပါလဲကြာ။

သိဂၤီႏြယ္ said...

အင္း... ဒီအခ်ိန္မွာ လူျဖစ္လာတဲ႔ တို.ဘ၀
ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ ကုပ္ကတ္တြယ္ၿပီး
မိမိကုိယ္ကို ေကာင္းေအာင္ ႀကိုးစားမယ္... အထပ္ထပ္အခါခါဆိုရင္း ....
အသံေတြ တိုး.. တိုးကုန္တာ..
အမွန္တရားဆိုတာ ဘာပါလိမ့္ ေဖြရွာဖို႔ေတာင္..ခပ္တြန္႔ဆုတ္ခ်င္ခ်င္...
လက္ေရွာင္ေနတာ အမွန္တရားပါပဲ....... ထားလို္က္ပါေတာ့။
ျဖစ္လာသမွ်ဟာ အေၾကာင္းတရားရဲ႔ အဆက္ေတြေပမယ့္ ေနာင္အက်ိဳးျဖစ္မယ့္ အေၾကာင္းတရားေတြကိုယ္တုိင္လည္း ျဖစ္ေနျပန္တယ္ေလ။ ....အင္း