Skip to main content
ျမန္မာအေမမ်ားေန. အမွတ္တရအျဖစ္-


အေမ့ျပန္စာ

ေမာင္ဘစိန္ စတုတၳတန္း တက္ရတဲ့ႏွစ္မွာ ဖခင္ၾကီး ကြယ္လြန္ရွာတယ္။
ဒီအခါ မိခင္မုဆိုးမၾကီး ေဒၚေစာျမဟာ သားကေလးကို အေတာ္အားခဲျပီး ေက်ာင္းထားရတယ္။ သားရဲ. အေဖမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ လက္ထဲမွာလည္း စုျပီးေဆာင္းျပီး ဘာမွ မက်န္ရစ္တာနဲ. ျခစ္ျခစ္ျခဳတ္ျခဳတ္ စားေသာက္ေနထုိင္ခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ပိုျပိး က်ပ္တည္းလာတယ္။

ေယာက်ာ္းရွိစဥ္က အိမ္မွာ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္အျဖစ္ ေခၚထားတဲ့ ရြာက ေဆြနီးမ်ိဳးစပ္ေတာ္တဲ့ ကေလးမေလးကိုလည္း ရြာကို ျပန္လႊတ္လိုက္ရတယ္။ ဒါကလည္း ကေလးမေလးရဲ. မိဘေတြကို တစ္လ ၁၅-က်ပ္ မေထာက္ပံံ့နိုင္ေတာ့လို. ျပန္လႊတ္လိုက္ရတာပဲ။

ေဒၚေစာျမဟာ သားကေလးကို ပညာဆက္လက္သင္နိုင္ေအာင္ ဟုိက ဒီက အမအစ ယူျပီး အိမ္ဆိုင္ကေလားဖြင့္တယ္။ ဒီေတာ့လည္း သားကိုပါ ခုိင္းေနရျပန္ေရာ။

ေမာင္ဘစိန္ဟာလည္း ေက်ာင္းျပန္လာရင္ ေရွးကလို အေဖာ္အေပါင္းေတြနဲ. ကစားဖို. အခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ သူဟာ ဆိုင္ကေလးေရွ့မွာ ေစ်းထုိင္ေရာင္းေနတယ္။ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ ေကာင္မေလးမရွိေတာ့လို. ပန္းကန္ေဆးရတယ္၊ တံျမက္စည္းလွည္းရတယ္၊ အိုးတိုက္ရတယ္၊ တျခားေတာက္တိုမယ္ရ အိမ္အလုပ္ေတြလည္း လုပ္ရတယ္။ ဟိုသြားပါဦး ဒီလာပါဦးနဲ. ခဏခဏ အခို္င္းခံေနရတယ္။

ခုလိုလုပ္ရတာကို ေမာင္ဘစိန္က စိတ္ညစ္ေနတယ္။ အေဖရွိတံုးကဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ပန္းကန္မေဆးရဘူူး၊ အိုးလည္း မတိုက္ရဘူး၊ တံျမက္စည္းလည္း မလွည္းရဘူး။ ေက်ာင္းက ျပန္လာတာနဲ. ဆိုင္ေရွ့မွာ ေနရတယ္၊ ေရာင္းလည္း မေရာင္းရပဲနဲ့ သိပ္ပ်င္းစရာေကာင္းတာ၊ ကစားလည္း မကစားရဘူး။ အေမက သက္သက္ ညွင္းဆဲေနတာပဲလုိ. ေတြးျပီး အေမ့ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္။

ေမာင္ဘစိန္ဟာ ခုလို မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီးေနလာရင္း တစ္ရက္ေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုကို သတိရတာနဲ. စာတစ္ေစာင္ ေရးတယ္။ ျပီးေတာ့ အေမ့ေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚမွာ သနပ္ခါးတံုးနဲ. ဖိထားခဲ့ျပီး ေက်ာင္းကို ထြက္သြားေရာ။

မၾကာခင္ပဲ ေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚက စာရြက္ေခါက္ကို အေမမုဆိုးမက ျမင္ေတာ့ ယူျပီး ဖတ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ-

``ဆိုင္ေစာင့္ခ တေန. ၂ ျပား၊ တစ္လ ၁၅ဲ
တံျမက္လွည္းခ၊ တေန. ၂ ျပား၊ တစ္လ ၁၅ဲ
ပန္းကန္ေဆးခ၊ တစ္ေန. ၂ ျပား၊ တစ္လ ၁၅ဲ
ၾကမ္းတိုက္ခ၊ တစ္ခါတိုက္ ၁ဲ၊ တစ္လ ၄ ခါ ၄ဲ
ဟိုသြား ဒီသြားလုပ္ေပးခ၊ တစ္လ ၁၅ဲ
----------------------------------
အားလံုး တစ္လ အတြက္ ၃ိ-၆

ေကာင္မေလး ျပန္သြားတဲ့လမွ စျပီး ၆ လအတြက္ ေပါင္း ၁၉ိ-၁၄ဲ။ အေမ့ထံမွ ရရန္ရွိသည္´ လို.ေရးထားတဲ့စာကို ေတြ.သတဲ့။

ညေနေက်ာင္းလႊတ္ေတာ့ ေမာင္ဘစိန္ဟာ လုပ္ေနက်အတိုင္း လြယ္အိတ္ကို သူ.ေနရာမွာထားျပီး ဆိုင္ေရွ့၀င္ထုိင္တယ္။ ဒီတင္ စာရြက္ေခါက္ကေလးတစ္ခု ဖ်ာေပၚက ေတြ.တာနဲ့. ဖြင့္ဖတ္လိုက္တယ္။ သူဖတ္ရတဲ့စာဟာ အေမ့ျပန္စာ ျဖစ္ေနတယ္။ အထဲမွာ ေရးထားတာကေတာ့-
(၁) သားကေလး ေမာင္ဘစိန္အတြက္ ထမင္းစားစရိတ္ အနည္းဆံုး ပ်မ္းမွ် တစ္လလွ်င္ ၃ိ နွင့္ သားကေလး အခု အရြယ္အထိ - ၃၂၄ိ
(၂) ေက်ာင္းစရိတ္ ၄-တန္းအထိ (စာအုပ္ဖိုးမ်ားမပါ) - ၁၂၀ိ
(၃) အ၀တ္အစာ ၄-တန္းအထိ အနည္းဆံုး - ၆၀ိ
(၄) ေဆးဖုိး၀ါးခ အနည္းဆံုး (သံုးတန္းမွာ လက္က်ဳိးလို. ေဆးရံုတင္ကုခ၊ ဆရာ၀န္ခမ်ားမပါ) - ၂၀ိ
(၅) မုန္.ဖိုးႏွင့္ အေထြေထြ၊ အနည္းဆံုး - ၁၀ိ
----------------------------------------
`သားထံမွ ရရန္ေငြ မရွိ´

(လူထုဦးလွ၏ ျမန္မာပံုျပင္မ်ားမွ-)

Comments

Popular posts from this blog

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။

ျမန္မာ႔နုိင္ငံေရးသမုိင္းေလ႔လာခ်က္၊ အမ်ိဳးသားေန႔ေပၚေပါက္လာပံု- (တင္နိုင္တုိး)

ျ မန္မာ႔နုိင္ငံေရးသမုိင္း ေလ႔လာခ်က္ အမ်ိဳးသားေန႔ေပၚေပါက္လာပံု တင္ႏုိင္တုိး ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း တန္ေဆာင္မုန္း လဆုတ္ ၁၀ ရက္ေန႔ကို အမ်ိဳးသားေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါသည္။ ယင္းသုိ႔ တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ၁၀ ရက္ေန႔အား အမ်ိဳးသားေန႔အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳပါရန္ အဆုိျပဳခဲ႔သူမွာ ဂ်ပ္ဆင္ေကာ္လိပ္ေက်ာင္းသားေဟာင္း ကိုျမင္႔ ဆုိသူျဖစ္သည္။ ဂ်ီစီဘီေအ န၀မေျမာက္ ကြန္ဖရင္႔၏ ေနာက္ဆက္တဲြအျဖစ္ ၁၉၂၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဂ်ဴဗလီေဟာ (ယခုစစ္သမုိင္းျပတုိက္ေနရာ) ၌ ဂ်ီစီဘီေအ အထူးကြန္ဖရင္႔ကို က်င္းပခဲ႔ရာ ယင္းအစည္းအေ၀းႀကီးက အတည္ျပဳေပးခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ိဳးသားေန႔ သတ္မွတ္ေရး မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၂၀ ရက္ေန႔၌ စတင္က်င္းပခဲ႔သည္႔ ဂ်ီစီဘီေအ န၀မေျမာက္ကြန္ဖရင္႔၏ စတုတၳေန႔ျဖစ္ေသာ ေအာက္တုိဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ အမ်ိဳးသားေန႔ သတ္မွတ္ေရးကိစၥကို ေဆြးေႏြးခဲ႔ၾကသည္။ ထုိေန႔ အစည္းအေ၀း၏ သဘာပတိမွာ ဦးခ်စ္လိႈင္ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသားေန႔ သတ္မွတ္ရန္ အဆိုသြင္းခဲ႔သူမွာ ကန္ႀကီးေထာင္႔မွ ဦးဘေသာ္ဆုိသူ ျဖစ္ပါသည္။ ဦးဘေသာ္က ျမန္မာ တမ်ိဳးသားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးလွေသာ အမ်ိဳးသားေန႔ဟူ၍ သတ္မွတ္သင္႔ေၾကာင္း အဆုိတင္သြင္းခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဥ...

အမွတ္တရ...

၁၉၈၈-ခုနွစ္ရဲ႕ မတ္လ ၁၁-ရက္ေန႔... အဲဒီေန႔က ၾကိဳ႕ကုန္းက ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္၀င္းထဲမွာ  စည္ကားေနၾကတယ္ေလ..။ စုေပါင္း ေသြးလွဴပဲြ ရွိတာကိုး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြလည္း စိတ္အားထက္သန္စြာ ကိုယ္႔ေသြးေတြကို ေပးလွဴခဲ႔ၾကတယ္..။  (အဲဒီေန႔ ေသြးလွဴပဲြကေတာ႔ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ေပါ႔...) က်မလည္း ေသြးလွဴဖို႔ ရည္စူးထားခဲ႔လို႔  အဲဒီ အလွဴပဲြ ၀င္ႏဲႊခြင္႔ၾကံဳခဲ႔ေသးပါတယ္.... အဲဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္မ်ားေတာင္ ျဖစ္မလားမသိ...။ ၿပီးေတာ႔ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ေလးတစ္ခုရယ္.. ေသြးလွဴမွတ္တမ္းကဒ္ေလးရယ္.. ၾကက္ဥျပဳတ္ေလး တစ္လံုးရတာေတာ႔ မွတ္မိေနခဲ႔တယ္...။ ၿပီးေတာ႔ အဲဒီ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ကေလးကို တစံုတေယာက္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးခဲ႔လုိက္တယ္... အဲဒီေန႔က သူ႔ ေမြးေန႔ပါ.....။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ရည္စူးလွဴျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေသြးအလွဴဟာ  လုိအပ္ေနတဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ခဲ႔ရင္.. သူေရာ ကုိယ္႔အတြက္ပါ မြန္ျမတ္တဲ႔ အလွဴျဖစ္ေစဖုိ႔ပါ...။ ေသြးလွဴၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ  ရန္ကုန္ကေန  မိဘေတြရွိတဲ႔ ပဲခူးကို လုိင္းကားနဲ႔ ျပန္လာေတာ႔ ေခါင္းေတြ  တအားမူးေနလို႔ မရပ္နုိင္ပဲ အတူလုိက္လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိ...