၂, ၄, ၆, ၈, ၁၀, ၂၀, ၄၀, ၆၀, ? ? ? .........
မျမင္ခ်င့္စဖြယ္
အစဥ္ ညစ္က်ယ္
သည္ အျဖစ္ဆိုးေတြရယ္၊
ေအာ္...
ရင္နင့္တယ္။
မရယ္ရ.. ငို မရ
မဆို ရ ... ပ်ိဳ မလွ
ေျပာမရ... မေဟာရ
ၾသခ်ရေလာက္ေအာင္..
ဆိုး၀ါးလွတဲ႔ ဘ၀ေတြရယ္..။
အေၾကာင္းမေကာင္းလို႔
အက်ိဳးမေကာင္းရတာလား..
အေဟာင္းကံေကာင္းေတြေၾကာင့္
အေၾကာင္းဆိုးေတြ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ရေနတာလား၊
မ်က္ေစ႔လည္ေစမယ့္ ေလာကဓံတရား...။
ေလာကေစာင့္နတ္ေတြရယ္...
သည္အတုိင္းပဲ ၾကည့္ေနေတာ့ရင္ျဖင့္
အမွားက အမွန္ေတြျဖစ္၊
ဓမၼကို အဓမၼျဖင့္ အနုိင္ယူ..
အလင္းေရာင္ကို အေမွာင္ဖံုး..
တေလာကလံုး အမိုက္တိုက္လႊမ္းလို႔
အကုန္လံုး ကန္းကုန္ၾကရေတာ့မယ္.....။ ။
(update: မေန.ညက ဘေလာ.ထဲ သြားမရလုိ႔ ေမးလ္ကေန ပို.စ္လွမ္းတင္လုိက္တာ အဆင္မေျပလို႔ ေနာက္ထပ္ ပံုစံေျပာင္းျပန္ျပင္လုိက္တာပါ...)
Comments
ဟတ္ (heart) ထိသြားတယ္
(ဟီဟိ...ဘိုလို ခံစားသြားတယ္...)
နွလံုးသားနဲ ့ဖတ္သြားတယ္…
မ ကို တန္ခူးရဲ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အိမ္ေလးေတြထဲ လင့္ခ္ထားပါတယ္…