Friday, January 2, 2009

ဥယ်ာဥ္ေတာ္ထဲက သရက္သီး ငတက္ျပား ..အပိုင္း (၂) (K-မမ ေရးသည္)


ဟိတ္ေကာင္ .... မင္းထမီကို ခါးေတာင္းက်ဳိက္လိုက္....ဒီထိုင္ခံုကို ငါ နံရံမွီထားေပးမယ္။ ထိုင္ခံုေဘာင္ကေန ေနာက္မွီတန္းေပၚကိုလွမ္း။ လက္ႏွစ္ဖက္က အဲဒီ သံဇကာကိုဆြဲ။ ဟိတ္ေကာင္ ..... မွန္ေစာင္းနဲ႔ လြတ္တဲ့ေနရာကို ေျပာတာ။ မင္းလက္ေတာ့ မွန္ရွေတာ့မွာပဲ။ ေအး.... ဟုတ္ၿပီ အဲဒီလို ခဏခိုထား။ င ါဒီျပတင္းေပါက္ကို ၿမဲၿမဲကိုင္ထားမယ္။ ညာေျခေထာက္က ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚကို လွမ္းနင္း။ နင္း .....ရဲရဲသာနင္း။ ျပဳတ္က်ရံုအျပင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ဘယ္ေျခေထာက္က တလွမ္းတက္။

ေအး .... ညာေျခေထာက္က ေခါင္းမိုးေပၚခ်။ ညာလက္က ေခါင္ခ်ဳပ္သစ္ကိုဆြဲ။ ဘယ္ေျခကိုပါ တခါတည္း ေခါင္းမိုးေပၚခ်။ ေအး.... ဟုတ္ၿပီ။ ေရာ့ .....ဝါးလံုး။ ဟိတ္ဟိတ္..... အဲဒီအလယ္ေလာက္မွာပဲေန။ ဆက္မဆင္းနဲ႔။ ေတာ္ၾကာ ေခါင္းမိုးေပၚက ျပဳတ္က်ေနလို႔ ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းေတြ ျဖစ္ေနအံုးမယ္။ ဟူး …… နင့္ကိုေျပာရတာ ေမာလိုက္တာ။”

ဒုန္း.. ဒုန္း.. ဒ ေရာ … ဘုတ္။
(ဒုန္း =သရက္သီး ေခါင္မိုးေပၚသို႔ ပထမက်သံ၊ ဒုန္း= ေနာက္တဆင့္ခုန္သံ၊ ဒ ေရာ= သရက္သီး သြပ္ျပားေပၚလိမ့္သံ။ ဘုတ္= သရက္သီးေျမႀကီးေပၚက်သံ)


ဟာ .... ဟိတ္ေကာင္ .... ေခါင္းမိုးနဲ႔ လြတ္ေအာင္ ရိုက္ဟ။ အဖြားၾကားေတ့ာမွာပဲ။”

ရဘူးဟ။ ေခါင္းမိုးနဲ႔ လြတ္တဲ့ အသီးက ဝါးလံုးမမွီဘူး။”

ဒုန္း.. ဒုန္း.. ဒ ေရာ … ဘုတ္။

ဘယ္တတ္ႏူိင္မလဲေလ။ ဟိတ္ေကာင္..... ျမန္ျမန္..... ဆယ္ႏွစ္နာရီ ထိုးေတာ့မယ္။ ေတာ္ေနၾကာ မမေဝ ထမင္းစားျပန္လာရင္ လာေတာ့မွာ”


ဒုန္း.. ဒုန္း.. ဒ ေရာ … ဘုတ္...

ဘယ္ႏွစ္လံုးရၿပီလဲ။ အပင္မွာ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။”

ဟိတ္ေကာင္ .... ေလာဘမႀကီးနဲ႔ သရက္္သီးဆိုတဲ့ အမ်ိဳးဟာ တခုခုန႔ဲထိမိရင္ အျမန္စားမွ ..... ဒါမွမဟုတ္ မမွည့္ပဲ ပုပ္သြားေရာ။ ဗဟုသုတက ငါ့ေျခဖ်ားေတာင္ မမွီဘူး။” (ထည့္ဟ ဒီလို အခြင့္ေရးဆိုတာ ရခဲပါဘိ။)


ဒုန္း.. ဒုန္း.. ဒ ေရာ … ဘုတ္

ဟိတ္ေကာင္ ဆင္းေတာ့။ ဆင္းေတာ့ပါဟ။ ဟာ....မင္း … မင္းထမီ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ ျပဳတ္သြားၿပီလား။ ျပန္က်ိဳက္လိုက္ဦး။” (အခုေခတ္လို အကႌ်နဲ႔ဆင္တူ ေဘာင္းဘီလက္စကေတြ ရွိခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီလိ ုျပႆနာေပၚမွာ မဟုတ္ပါ။)

မမ လုပ္အံုးဟ။ ငါ့ထမီက တိုသြားလားမသိဘူး .... ေနာက္ကိုၫွပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။”

အရာထဲ အေရးေပၚျပန္ၿပီ။ ၫွပ္လို႔မရလဲ ထမီ ၿမဲၿမဲျပန္ဝတ္။ ဒီတိုင္းဆင္းေတာ့။ ဘယ္ႏွယ္႔... ဆင္းဖို႔မနည္း ေျပာေနရတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မမေဝ ျပန္လာခါ နီးေနပါၿပီဆိုမွ။”


ဘယ္လို ျပန္ဆင္းရမလဲ။ ငါမဆင္းတတ္ေတာ့ဘူး။”

ဟင္....တက္တုန္းကေတာ့ ေရွာေရွာ ရွဴရွဴ။ အဆင္းက်ေတာ့ ခါးေတာင္း မက်ိဳက္တတ္တာနဲ႔... ဘာနဲ႔။ အတက္တုန္းက အဆင့္ေတြ မွတ္မိလား။ အဲဒီအဆင့္ေတြကို ေျပာင္းျပန္လွန္မွတ္။ ဒါပဲဟာ။ လြယ္လြယ္ေလးကို ခက္ေအာင္ လုပ္ေနတယ္။ ငါျပတင္းေပါက္ကို ကိုင္ထားေပးမယ္။ မင္း အမိုးေခါင္ကို ကိုင္.... ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ကို လွမ္းနင္း ”

ဟိတ္ေကာင္ .... မမ အေပၚေမာ့မၾကည့္နဲဲ႔ေနာ္”
ေအာ္ …. အေပၚ ေမာ့ၾကည့္မိလို႔ မေတာ္မရာ ျမင္ရင္လဲ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ ေနပါ့မယ္။ မီးမီးက ပ္ိုေတာင္ ေၾကာက္တတ္ေသး။”
- - -။” (ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္း)
ဟိတ္ေကာင္ ... ဘယ္ေျခက သံဇကာကို လွမ္းကူးေလ။ တန္းလန္းႀကီး မလုပ္ထားနဲ႔ဟ။ ဒီမွာ ငါကိုင္ထားတာ ေညာင္းလာၿပီ။ ”


မမွီဘူးဟ ထမီက တုတ္ေနတာ။”
နင့္ေၾကာင့္ ငါတို႔အသံ လူၾကားတယ္။ မမေဝ ေတြ႔သြားရင္ေတာ့ ငါမပါဘူးလို႔ေျပာမွာ။ တစ္လက္မေလာက္ ပိုလွမ္းလိုက္ေလဟာ။”
ေအးပါဟ.... နင္ကလဲ အရမ္းဆရာႀကီးလုပ္တာပဲ။”
ဆရာႀကီးဆိုေပမယ့္လဲ ေအာက္က ေနရတာပါ။”
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သရက္သီး ငတက္ျပားဟာ မဟာပထဝီေျမႀကီးေပၚ ေအာင္ျမင္စြာ ဆင္းသက္ ႏွိုင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ရာဇဝင္ထဲက ငတက္ျပားကေတာ့ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံႏိူင္ေပမယ့္ သဇင္ ငတက္ျပား မ်ားထဲက သရက္သီး ငတက္ျပားကေတာ့ မိုးမေရာက္ေျမမက် ငါးမိႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ TV ခန္းကျပတင္းေပါက္မွာ စ်ာန္ဝင္စား ခဲ့ပါတယ္။ အတက္ထက္ အဆင္းဟာ ပိုခက္တာ ၾကားခဲ့ဘူးေပမယ့္ လက္ေတြ႔ မဟုတ္ေတာ့ မခံစားခဲ့ရဘူး။ အခုမွ တကယ္။

ပုတ္ခ်ထားတဲ့ သရက္သီး ၁၀-လံုးေက်ာ္ေက်ာ္ကို ႏွစ္ေယာက္ခြဲ သယ္ၿပီး အေဆာင္ေနာက္က ပတ္ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ ေရၫွိေတြကို သတိထားေရွာင္ရင္းနဲ႔ေပါ့။ (ေအာ္ ထပ္္ႂကြားရအံုးမယ္။ မီးမီးတို႔ ဥယ်ာဥ္ေတာ္မွာ ေရၫွိေကာ ျမက္ရိုင္းပင္ေတြေကာရွိေသးတယ္။)
ဘာပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ ညက်ေတာ့ မနူိင္ စ်ာန္ရခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းျပန္ေျပာ ရယ္ေမာရင္း ... အဲဒီ ႏွစ္ရက္က စားခဲ့တဲ့ သရက္သီး ဝင္းေရာင္ေတြေလာက္ ဘဝမွာ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ သရက္သီး မရွိခဲ့ပါဘူး။ နင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေျပာတာေတြနဲ႔ သရက္သီးေႂကြက်သံေတြက အဖြား နားေလးေနဦးေတာ့ မၾကားပဲမေနဘူး လို႔ တေယာက္က ဝင္ေျပာေတာ့မွ ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲေလ လို႔ေျပာမိလို႔ “ငေပါ” ဆိုၿပီး ခ်ီးေျမာက္တာခံလိုက္ရေသးတယ္။ ဘယ္ရမလဲ “ရွားပါးျခင္း” ထက္ “ေပါ” ျခင္းက ပိျုမတ္၏ လို႔ အထြတ္တက္လိုက္တာေပါ့။

ျမစ္ႀကီးနားသူ ေကသြယ္ က ငါအေျဖရက်ပ္မယ့္ ေမးခြန္းကို ေမးခဲ့ေသးတာ။ “ဟိတ္ေကာင္ .... မမ နင္ တကယ္ပဲ အေပၚ ေမာ့မၾကည့္ခဲ့ဘူးလား” တဲ့ေလ။ ။

(ျပန္ေျပာင္း ေတြးလိုက္တိုင္း ရယ္ၿပံဳးေစေအာင္ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ဖန္းတီးေပးတဲ့ စတုတၳႏွစ္မွလြဲ၍ က်န္ႏွစ္ေတြမွာ အခန္းေဖာ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေရဦးသူ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း မႏူိင္ သို႔ ရည္ရြယ္ပါသည္။)


ဤပို.စ္တြင္ သံုးခဲ.ေသာ ဓာတ္ပံုလင့္ခ္မ်ား...
http://i.pbase.com/g4/69/426369/2/61765427.E8LAWjYL.jpg]


(ကာယကံရွင္ မနုိင္စိတ္ဆိုးပါက.. သည္ကိစၥ အရပ္ရပ္သည္ ေက-မမ ႏွင့္သာ သက္ဆုိင္ပါေၾကာင္း အသိေပး အေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္..ပံု. tg)

9 comments:

Ma Ma said...

ဟင့္ အဲဒီဂလိုေတာ့ လုပ္နဲ႔ေလ။
ဖိတ္ေခၚသူ ေဒၚသိဂႌ ၊ မွတ္တမ္းတင္သူ tg ၊ ေရးသားသူ ေဒၚမမ ႀကံရာပါ ဒီႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ နင္နဲ႔ငါ ၇၀/၃၀ ေလ။
မႏွိင္ေရ သိဂႌ=၃၅
tg=၃၅
ငါ=၃၀
အဟီး သူကစိတ္ဆိုးတတ္ဘူးဟ။

သင္းႏြယ္ဇင္ said...

မနိုင္ ၾကီးကိုသတိရလိုက္တာေနာ္။
သူ႕အေၾကာင္းမၾကားရတာေတာင္အေတာ္ၾကာေနျပီ။

ThuHninSee said...

တယ္ကဲခဲ႔ၾကပါလား။ အခုေတာ႔ အိန္ဒေရႀကီးေတြနဲ႔ေနာ္။
မမစာေရးေကာင္းတာေၾကာင္႔ သရက္သီးေတြကို ျမင္ေယာင္လြမ္းဆြတ္လာလို႔ ဒီေန႔ပဲ တစ္လုံး ၂ေဒၚလာနဲ႔၀ယ္ခဲ႔တယ္။ သုပ္စားရမလား။ ငန္ျပာရည္နဲ႔တို႔စားရမလား စဥ္းစားလုိက္အုံးမယ္။

tg.nwai said...

ေနပါဦး မမရဲ႕။ ငါတုိ႔က သဇင္မွာ သံုးတန္းနဲ႔ ေလးတန္းမွာ single ခန္းေတြ ရတာပါ..နင္တို႔က ဘယ္လုိျဖစ္တာတုန္း..။

ဇနိ said...

ေပ်ာ္စရာႀကီးဗ်... မိန္းကေလးေတြ ဆိုေပမယ့္ တကယ္လုပ္ၾကတာပဲ ကိုး
:)
ေနာက္ထပ္ အဲသလို ေတြ ဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ိဳ႕....

Ma Ma said...

သဇင္ေဆာင္ရဲ႕ အခန္းခ်ထားေရး ေပၚလစီအရ ဒီႏွစ္ ေရွ႕ဘက္အျခမ္းဆို ေနာက္ႏွစ္ ေနာက္ဘက္ျခမ္း ေလ။ သို႔ေပသိ ေသာင္းက်န္းသူဘြဲ႕ ရထားေတာ့ ၁ တန္းမွာ ၃၃ ေနာက္ဘက္ျခမ္း ၊ ၂ တန္းမွာ ၉၅ ေနာက္ဘက္ျခမ္း ၊ ၃ တန္းမွာ အခန္းက်ယ္ ၃ ေနာက္ဘက္ျခမ္း ၊ ငါ အေဆာင္မွဴး ကို သြားေျပာေသးတယ္ မမ ၃ႏွစ္ဆက္တိုက္ဆိုေတာ့ မလြန္လြန္းဘူးလားလို႔ သူက ေျပာတယ္ “နင္လိုေသာင္းက်န္းသူကို front roll ထားရင္ ငါအေဆာင္ေမွာက္သြားမွာေပါ့တဲ့။ အဟီး အဲဒီလို ေၾကာက္တာ ငါကို။

myatnoe said...

ေပ်ာ္စရာၾကီးးးးး

သ.ါခ်င္းေတြကိုသတိရလိုက္တာ ျမတ္ႏိုးက အေဆာင္မေနဘူးဘူး။ဒါေပမဲ့ သြားခိုးအိပ္ေနက်
ခိုးအိပ္တဲ့ညေတြဆို သဇင္ေရွ႔မွာ ေကာင္ေလးသယ္ခ်င္းေတြလာပီး သီခ်င္းဆိူေပးတယ္.
လက္ဖက္သုတ္ေတြ ဇလံုနဲ့တလံုး တူ၂သုတ္စားၾက ေပါက္ကရေတြေျပာၾကနဲ့ သိပ္ေပ်ာ္ဖို့ေကာင္းတယ္။
သတိရလိုက္တာ..။
အေဆာင္ဒင္နာည ကိုလည္း သတိရတယ္..။
အေဆာင္က ေဟာက်ဴတာမမေတြကိုလည္း မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြး ပီးရင္ခိုးအိပ္
ဂ်ီေဟာမွာလည္း ခိုးအိပ္...
ေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ညေတြေပါ့.. အေဆာင္သူအစစ္ေတြက ပိုေပ်ာ္မွာေပါ့

ဟီးးးး သတိရလိုက္တာ

sonata-cantata said...

မႏိုင္ကို ေၾကာင္တစ္ေကာင္လို ေပါ့ပါးေအာင္ လမ္းညႊန္မႈေပးႏိုင္သည့္ က်ားခင္မမ ကို ေလးစားပါတယ္

PAUK said...

ေပ်ာ္စရာၾကီး..
မ မမ..
ဆက္ေရးေပးပါေနာ့...