ျမန္မာအေမမ်ားေန. အမွတ္တရအျဖစ္- အေမ့ျပန္စာ ေမာင္ဘစိန္ စတုတၳတန္း တက္ရတဲ့ႏွစ္မွာ ဖခင္ၾကီး ကြယ္လြန္ရွာတယ္။ ဒီအခါ မိခင္မုဆိုးမၾကီး ေဒၚေစာျမဟာ သားကေလးကို အေတာ္အားခဲျပီး ေက်ာင္းထားရတယ္။ သားရဲ. အေဖမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ လက္ထဲမွာလည္း စုျပီးေဆာင္းျပီး ဘာမွ မက်န္ရစ္တာနဲ. ျခစ္ျခစ္ျခဳတ္ျခဳတ္ စားေသာက္ေနထုိင္ခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ပိုျပိး က်ပ္တည္းလာတယ္။ ေယာက်ာ္းရွိစဥ္က အိမ္မွာ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္အျဖစ္ ေခၚထားတဲ့ ရြာက ေဆြနီးမ်ိဳးစပ္ေတာ္တဲ့ ကေလးမေလးကိုလည္း ရြာကို ျပန္လႊတ္လိုက္ရတယ္။ ဒါကလည္း ကေလးမေလးရဲ. မိဘေတြကို တစ္လ ၁၅-က်ပ္ မေထာက္ပံံ့နိုင္ေတာ့လို. ျပန္လႊတ္လိုက္ရတာပဲ။ ေဒၚေစာျမဟာ သားကေလးကို ပညာဆက္လက္သင္နိုင္ေအာင္ ဟုိက ဒီက အမအစ ယူျပီး အိမ္ဆိုင္ကေလားဖြင့္တယ္။ ဒီေတာ့လည္း သားကိုပါ ခုိင္းေနရျပန္ေရာ။ ေမာင္ဘစိန္ဟာလည္း ေက်ာင္းျပန္လာရင္ ေရွးကလို အေဖာ္အေပါင္းေတြနဲ. ကစားဖို. အခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ သူဟာ ဆိုင္ကေလးေရွ့မွာ ေစ်းထုိင္ေရာင္းေနတယ္။ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ ေကာင္မေလးမရွိေတာ့လို. ပန္းကန္ေဆးရတယ္၊ တံျမက္စည္းလွည္းရတယ္၊ အိုးတိုက္ရတယ္၊ တျခားေတာက္တိုမယ္ရ အိမ္အလုပ္ေတြလည္း လုပ္ရတယ္။ ဟိုသြားပါဦး ဒီလာပါဦးနဲ. ခဏခဏ အခို္င္းခံေနရတယ္။ ခုလိုလုပ္ရတာကို ေမ...
TRANQUILITY, CALM & PEACEFUL CORNER FOR ME!!