Notebook of TGN

ဒီက ယူထားတာပါ။ ဒီက ယူထားတာပါ။ လူတယောက်နဲ့ တယောက် အကျင့်စရိုက်ချင်း မတူနိုင်တာကို ကျမ ကိုယ့်ကလေးတွေကို ပြန်ကြည့်ရင်း ပိုနားလည်လာမိပါတယ်။  ဒီမိဘကပဲ မွေးပြီး ဒီအသိုက်အမြုံလေးထဲမှာပဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ကလေးတွေပေမယ့် တယောက်နဲ့ တယောက် အမူအကျင့်က တော်တော်မတူကြတာပါ။ သားကြီးက တခုခုလိုချင်လို့ ပူဆာရင် ဘယ်လောက်အရေးပါကြောင်း သိုင်းဝိုင်းပြီး ပြောချင်ပြောမယ်.. ဒါမှမဟုတ်.. သူလိုချင်တာကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ နားညည်းလောက်အောင် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ပဲ တအီအီ  ပြောနေတတ်ပေမယ့် သမီးငယ်ကတော့ လူကို ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ ဗျူဟာကို ပြောင်းတတ်သူ။  သူ့ကို လက်ချာတွေပေးတတ်တဲ့ အမေ့ကိုဆို မျက်နှာရိပ် မျက်နှာကဲ ကြည့်ပြီးမှ အပူအအေးခ ျက်ချင်း ပြောင်းလဲတတ်သလို အဖေ့ကိုကျပြန်တော့ မရမချင်း အနားကပ်ကာ ပူဆာနေတတ်ပြန်ရော။ အဲ...အလတ်ဖြစ်သူ သားငယ်ကျတော့ သိပ်မပြော၊ သူလိုချင်တာ မရရင် မျက်ရည်တွေဝဲ.. အသံမထွက်ပဲ တိတ်တိတ်လေးကြေကွဲကာ ဆန္ဒပြရင်း မိဘတွေ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ဝယ်ပေးဖြစ်အောင် ပူဆာတတ်တာ....။  ညနေကလည်း ကားပေါ်မှာ မောင်နှမ သုံးယောက် စကားပြောတာနားထောင်ရင်း ရယ်ရပြန်ပါသေးတယ်။ သမီးက သူ့အကိုငယ် ကျက်နေတဲ့ အလီတွေကို လိုက်ကျက်ရင်း အ...

သမီးငယ္ ေရေက်ာက္ေပါက္ေနတာ သည္ေန႔ဆုိ ငါးရက္ေျမာက္... အလွႀကိဳက္သူမို႔ သူ႔မ်က္နွာမွာ အရည္ၾကည္ဖုေလးေတြ ၾကည္႔ၿပီး မွန္မၾကည္႔ခ်င္ေတာ႔ဘူးလုိ႔... စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနရရွာပါတယ္..။ ေကာင္းတာတစ္ခုကေတာ႔ အမာရြတ္က်န္ခဲ႔မွာစိုးလို႔ မကုတ္နဲ႔ေနာ္လုိ႔ ေျပာတာကို သည္းခံ ေအာင္႔အည္းေနရွာတာပါပဲ...။ အခုေတာ႔ အနာေလးေတြလည္း ခ်ပ္တဲ႔ဟာေတြ ခ်ပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ သက္သာေနပါၿပီ...။  ( မိဘတုိ႔ ထံုးစံအတုိင္းေပါ႔... ကိုယ္သာ ျဖစ္လုိက္ခ်င္ေတာ႔တာပါပဲ.. ကေလးေတြ ခံစားေနရတာ ၾကည္႔ရတာ စိတ္ထဲ မေကာင္းလွဘူး...) သက္သာေပမယ္႔ ေဆးပတ္လည္ေအာင္ ေသာက္ေနရေသးတုန္းပါ...။  ေဆးေသာက္ခါနီးဆုိ သူ႔ဘာသာ ေဆးပုလင္းရယ္ ဇြန္းေတြ ေရေတြ အဆင္သင္႔လုပ္ၿပီး အေမ႔ကို ေဆးတုိက္ဖုိ႔ သတိေပးေပမယ္႔ တကယ္တုိက္ေတာ႔မယ္ဆုိ.. ခါးလုိ႔ ထြက္ေျပးေနတတ္တဲ႔ ကေလးမ...။ ဒါနဲ႔ပဲ... ထံုးစံအတုိင္း အရုပ္၀ယ္ေပးမယ္.. ၾကိဳက္တာ ၀ယ္ေပးမယ္ဆုိၿပီး ေခ်ာ႔ေမာ႔တုိက္ထားတာ ငါးရက္ေျမာက္ဆုိေတာ႔... သူ႔ရ ရမယ္႔ အရုပ္စာရင္းလည္း ငါးခု ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ...တဲ႔...။ အရင္တပတ္ကမွ အသည္းအသန္ ဗိုက္ေအာင္႔လုိ႔ ေက်ာင္းသံုးရက္ ပ်က္ထားတဲ႔ သားငယ္က ေဘးက နားေထာင္ရင္း မေက်မနပ္....။ သူ႔ရမယ္႔ အရုပ္စာရင္းက သံုးခု....။...

မေန႔က ေမေမ႔ေမြးေန႔ဆုိေတာ့ ဒီက မိသားစုေတြက ညဖက္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ Birthday Wish လုပ္ဖို႔ အင္တာနက္ဆက္..။ pfingo ကေန ေမာင္ေလးရဲ႕ ဟန္းဖုန္းကိုဆက္။ အိမ္မွာပဲ ရွိေနၿပီး ေမေမ႔ကို Birthday Wish လုပ္မလို႔ဆုိေတာ့ သူလည္း skype ေပၚတက္။ ကိုယ္လည္းပဲ skype ေပၚတက္ေပါ့။ ဟိုဘက္အိမ္မွာ တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနတဲ႔၊ ေမေမ႔ဆီက ဖုန္းေမွ်ာ္ေနတဲ႔ ေဖေဖ႔ကို လွမ္းေခၚေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ဗီြဒီယို call ေခၚၿပီး စကားေျပာၾက wish လုပ္ၾကေပါ့။ ကေလးေတြကလည္း သူ႔အဖြားကို ေအာ္ဟစ္ၿပီး တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ စကားေျပာေနၾကပါတယ္။ ကြန္နက္ရွင္က ေနွးေနေတာ့ ပံုကလည္း တံု႔ဆုိင္းဆိုင္း.. အသံေတြကလည္း တု႔ံဆုိင္းဆုိင္းေပါ႔ေလ...။ အဲဒီမွာတင္ အဖြားခ်စ္ျဖစ္တဲ႔ သားငယ္က သူ႔အဖြားစကားေျပာေနတာကို ၾကည့္လိုက္၊ သူ႔အကိုကို ၾကည့္လုိက္နဲ႔.. စိတ္မေကာင္းတဲ႔ ေလသံနဲ႔ စကားတစ္ခြန္းေျပာလုိက္ပါတယ္။  “အင္း.. ဖြားဖြားလည္း စင္ကာပူေရာက္မွ စကားေတြေတာင္ ထစ္ကုန္ၿပီ..” တဲ႔။ သူက သူ႔အကို စကားထစ္တာကို ျမင္ဖူးေနတာကိုး။ အဟဲ...။

အခု က်မ သားငယ္နဲ႔ သမီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ေလးႏွစ္ေက်ာ္၊ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ အရြယ္ေတြေရာက္ကုန္ၿပီဆိုေတာ့ စကားေတြ လည္လည္ပတ္ပတ္ ေျပာတတ္ေနပါၿပီ။ က်မသားႀကီးငယ္ငယ္တုန္းကလည္း စကားတအားမ်ားပါတယ္။ ၾကာသပေတးသားျဖစ္ၿပီး စကားမ်ားလြန္းလို႔ ေသာၾကာနဲ႔နီးသြားလို႔ျဖစ္မယ္လို႔ ေျပာျဖစ္ခဲ႔ၾကပါေသးတယ္။ သူ႕ကိုဆို က်မတို႔ သြားေနက်ဆိုင္က ေကာင္မေလးေတြက ဖိုးေသာၾကာလို႔ ေခၚပါတယ္။ က်မက နဂိုထဲကိုက စကားသိပ္မ်ားမ်ားေျပာေလ႔မရွိသူမို႔ သိပ္ေလေပါတဲ႔ သူေတြနဲ႔ဆို ၾကာၾကာေနရရင္ ေနလို႔ထိုင္လို႔ မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ (အဟဲ.. စကားမမ်ားေပမယ့္ စာေရးေျပာတာေတာ့ သေဘာက်သား။ ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းေျပာေလ႔ သိပ္မရွိေပမယ့္ ခ်က္တင္ဆိုရင္ သြက္လက္ေနတတ္ပါတဲ႔ က်မ..) အခု သားငယ္နဲ႔ သမီးတို႔လည္း စကားမ်ားၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း အေဖာ္ျဖစ္ေနေတာ့ က်မကို တခ်ိန္လံုးလာၿပီး စကားမ်ားေနတာမ်ိဳးေတာ့ သိပ္မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေမာင္နွမအေနနဲ႔သာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ သူငယ္ခ်င္း အေနနဲ႔ပါ ခ်စ္ၾက ခင္ၾကပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ျခားတာမို႔ ေျပာလို႔ဆိုလို႔ ရေနပါတယ္။ တခါတခါ သူတို႔ အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုေနၾကတာေတြကို ေဘးက တိတ္တိတ္နားေထာင္ရင္း ခုိးရယ္ၾကရပါတယ္။ မေန႔ညကလည္း မီးေတြမွ...