Skip to main content

သူတို႔ေလးေတြရဲ. အေတြးစကားေလးမ်ား။



အခု က်မ သားငယ္နဲ႔ သမီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ေလးႏွစ္ေက်ာ္၊ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ အရြယ္ေတြေရာက္ကုန္ၿပီဆိုေတာ့ စကားေတြ လည္လည္ပတ္ပတ္ ေျပာတတ္ေနပါၿပီ။ က်မသားႀကီးငယ္ငယ္တုန္းကလည္း စကားတအားမ်ားပါတယ္။ ၾကာသပေတးသားျဖစ္ၿပီး စကားမ်ားလြန္းလို႔ ေသာၾကာနဲ႔နီးသြားလို႔ျဖစ္မယ္လို႔ ေျပာျဖစ္ခဲ႔ၾကပါေသးတယ္။ သူ႕ကိုဆို က်မတို႔ သြားေနက်ဆိုင္က ေကာင္မေလးေတြက ဖိုးေသာၾကာလို႔ ေခၚပါတယ္။ က်မက နဂိုထဲကိုက စကားသိပ္မ်ားမ်ားေျပာေလ႔မရွိသူမို႔ သိပ္ေလေပါတဲ႔ သူေတြနဲ႔ဆို ၾကာၾကာေနရရင္ ေနလို႔ထိုင္လို႔ မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ (အဟဲ.. စကားမမ်ားေပမယ့္ စာေရးေျပာတာေတာ့ သေဘာက်သား။ ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းေျပာေလ႔ သိပ္မရွိေပမယ့္ ခ်က္တင္ဆိုရင္ သြက္လက္ေနတတ္ပါတဲ႔ က်မ..)

အခု သားငယ္နဲ႔ သမီးတို႔လည္း စကားမ်ားၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း အေဖာ္ျဖစ္ေနေတာ့ က်မကို တခ်ိန္လံုးလာၿပီး စကားမ်ားေနတာမ်ိဳးေတာ့ သိပ္မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေမာင္နွမအေနနဲ႔သာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ သူငယ္ခ်င္း အေနနဲ႔ပါ ခ်စ္ၾက ခင္ၾကပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ျခားတာမို႔ ေျပာလို႔ဆိုလို႔ ရေနပါတယ္။ တခါတခါ သူတို႔ အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုေနၾကတာေတြကို ေဘးက တိတ္တိတ္နားေထာင္ရင္း ခုိးရယ္ၾကရပါတယ္။

မေန႔ညကလည္း မီးေတြမွိတ္ၿပီး အိပ္ခုိင္းေနတာေတာင္မွ ခ်က္ခ်င္း မအိပ္ေသးပဲ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္သား စကားေတြ ေျပာေနၾကပါေသးတယ္။ အငယ္မကလည္း ဟုိတေလာကမွ ေက်ာင္းျပန္တက္ရတာဆိုေတာ့ တက္ၾကြေနရင္း သူ သိသမွ် မွတ္သမွ်ကို သူ႔အကိုငယ္ကို ေဖာက္သည္ခ်ေနပါတယ္။ သားငယ္ကလည္း သူ႔ညီမစကားကို အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ နားေထာင္ရင္း စကားေတြ ျပန္ေျပာေနရပါတယ္။ သူ စကားျပန္မေျပာရင္ေတာ့ သူ႕ညီမက သူ႕ကို လက္စြမ္းျပမွာကိုး။

သူတို႔စကားေျပာေနရင္းနဲ႔ office ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းကို ေရာက္သြားပါေလေရာ.....

“ @@@@@@@@@ office ######“
' u know office, meme?'
' yesh! i know, i know, office is...." အငယ္မ ဆက္မေျပာတတ္ေတာ့..." အင္း... လူဆိုးေတြကို ပို႔တဲ႔ေနရာေလ....."
က်မတို႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း သူတုိ႔စကားကို နားေထာင္ရင္း မ်က္လံုးျပဴးသြားရပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အငယ္မက စကားကို အက်ိဳးအေၾကာင္းသူ.ဖာသာ သူ ဆက္စပ္ၿပီး ေျပာတတ္တဲ႔သူဆိုေတာ့ ဆက္နားစြင့္ေနရပါတယ္..။
“ ဟုတ္တယ္... ရဲေတာက္တို႔ ေက်ာင္းမွာလည္း တီခ်ာက ဆိုးရင္ office ပို႔မယ္လို႔ ေျပာတယ္...”

“ အင္း... မီးမီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လည္း ဆိုးလို႔ မီးမီးတို႔ တီခ်ာက office သြားရမယ္ေနာ္လို႔ ေျပာေသးတယ္ေလ... ဒီေတာ့ office ဆိုတာ ဆိုးတဲ႔သူေတြကို ပို႔တာ... ဟုတ္တယ္မလား ေတာက္ေတာက္”
က်မတို႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း တခြိခြိနဲ႔ ၾကိတ္ရယ္ရင္း ... သူတို႔ကို ျမန္ျမန္အိပ္ဖို႔ ေခ်ာ့ေမာ့ၾကိမ္းေမာင္း ၿပီး သိပ္လုိက္ရပါေတာ့တယ္.....။ ။

Comments

Sonata Cantata said…
သိပ္ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲ tg ရယ္ မွတ္ႏိုင္သေလာက္ မွတ္တမ္းတင္ထားစမ္းပါ။
မမtg ေရ
သူတုိ႔ေလးေတြက ခ်စ္စရာေလးေတြေနာ္။ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ စကားေလးေတြ လည္းမွတ္ထားျပီး ထပ္တင္ေပးပါအုံး။

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။