e-mail က ရလာတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကို ၾကိဳက္လို. တင္လိုက္တာပါ..မေန.က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ. စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းေလးၾကားရေတာ့ ငယ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျပန္သတိရၾကတယ္.. သူ.အေၾကာင္းေတြလည္း ေျပာျဖစ္ၾကတယ္.. တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီကဗ်ာေလးဖတ္လိုက္ရေတာ့ က်မတို.တစ္ေတြ မျပီးဆံုးနိူင္တဲ့ နိစၥဓူ၀ ကိစၥေတြနဲ.ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတာေတြကို ပိုသတိထားမိလာတယ္.. .သတိနဲ.ေနဖို. ၾကိဳးစားရင္း ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္အေရးပါတဲ့သူေတြနဲ. ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အျပစ္မကင္းတဲ့ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ မပါပဲ ေနသြားၾကဖို. က်မစဥ္းစားမိတာပါ...
သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။ ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။ အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...
Comments