Skip to main content
စာအုပ္ေဟာင္းေလးတစ္အုပ္ရဲ. ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာျပဲေလး မွာ က်မလက္ေရးနဲ. ေရးမွတ္ထားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကို မလႊင့္ပစ္မီ ျပန္ဖတ္မိလိုက္ေတာ့.....။ က်မ ဘယ္ကကူးမွတ္ထားခဲ့သလဲ မမွတ္မိေတာ့သလို ေရးသူ ဘယ္သူဘယ္၀ါ လို. မမွတ္ထားမိလိုက္တာ က်မ လိုအပ္ခ်က္ပါ။ က်မသိလာခဲ့ရင္ ျပန္ျဖည့္စြက္ေပးပါ့မယ္။ သံမဏိပန္းတဖူးရဲ. ဥယ်ာဥ္မႈး ကြယ္လြန္ခဲ့တာ ဒီဇင္ဘာလ ၂၈-ရက္ဆိုရင္ ၁၉-ႏွစ္ရွိခဲ့ပါျပီ။

သံမဏိ ပန္းတဖူး ရဲ. ဥယ်ာဥ္မွႈး “ အေမ”



၁။

“စိတ္ခ်သြားခဲ့ျပီလား.....” လို.
၀မ္းနည္းစကား
ရုိးသားစြာ ဆိုပါရေစ..အေမ...

အေမ့ရဲ. ကြယ္လြန္ျခင္းအတြက္
အေမ့သား၊ အေမ့ေသြး....
အေမ့သမီး၊ အေမ့ေျမးေတြနဲ.ထပ္တူ
တျပည္ တေျမလံုးက
အေမ့သားေတြ.....
အေမ့သမီးေတြ
ေၾကကဲြရပါတယ္ အေမ....။

၂။

“....ဗိုလ္မင္းေရာင္မွသည္....
ေအာင္ဆန္းစုၾကည္....”
နီေမာင္းရႊန္းလက္
ေခတ္အဆက္ဆက္
နုိင္င႔ံအတြက္.....
ဦးထိပ္ပန္ရြက္ တာ၀န္မပ်က္ခဲ့.....။

နယ္ခ်ဲ.ဆန္.က်င္ေရး.....၊
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး.....၊
အမ်ိဳးသား လြတ္လပ္ေရး....၊
ဒီမိုကေရစီေရး၊
ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊
ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး....
..................
ဘယ္သူ ျငင္းနုိင္မလဲေလ၊
ဒါ..........အေမနဲ.
မ်ိဳးဆက္ရဲ.သမိုင္း....။

၃။

မုန္တိုင္းခရီးၾကမ္း
ေရဆန္လမ္းမွာ....
အေဖဟာ
အေမ့လက္ကို တဲြခဲ့တယ္....။
တင္းတင္းမျဖဳတ္
မဆုတ္မနစ္....
ခရီးသစ္ကို ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္......။
အေဖဟာ .... “ အေမ” ဆိုတဲ့
သူနာျပဳ ဆရာမေလးတေယာက္ရဲ.
ကရုဏာရင္ခြင္မွာ....
နားတခါ ခိုတလွည့္
မုန္တိုင္းဒဏ္ကို အံတုနုိင္ခဲ့တယ္.....။

အေမက အေဖ့ကို ေလးစား
အေမဟာ အေဖရဲ. ေဆးတပါး
မဒီၵေဒ၀ီလို ပါရမီျဖည့္ဘက္
ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ခရီးေဖာ္....
အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီးတဦးရဲ.
စစ္မွန္ပီသတဲ့ ဇနီးသည္.....။

၄။

“.......အၾကည္......
ပဲျပဳတ္နဲ. နံျပား
ရရင္ စားခ်င္တယ္....” တဲ့
အေဖနဲ. အေမရဲ.တသက္တာမွာ
ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ခဲ့
ကိုယ္က်ဳိးမတြက္ခဲ့
အမ်ားဘ၀ထဲ ကိုယ့္ဘ၀သြင္း
ရင္းနွီးျမွပ္ႏွံခဲ့ၾကတယ္....
သားလက္....သမီးလက္.....
တဲြဆက္ခို္င္ခိုင္
အေပ်ာ္ၾကီး မေပ်ာ္နိုင္ခဲ့......။
လြတ္လပ္ေရး ပန္းတုိင္အ၀င္မွာ.....
ေလာကဓံလိႈင္းပုတ္
အေမ့လက္ကို..... အေဖ ျဖဳတ္ခဲ့ရတယ္....။

၅။

ခုလဲေလ......
ဒီိမိုကေရစီ အရုဏ္သစ္
အေမခ်စ္တဲ့ေျမမွာ
အေမွာင္ညေတြ လြန္ေျမာက္
လမ္းေဖာက္ေနတဲ့ခရီး
နီးလုျပီပဲ အေမ.....။
အေဖေမွ်ာ္ခဲ့တဲ့ လမ္း
အေဖမွန္းခဲ့တဲ့ ခရီး
ျပီးဆံုးတဲ့ အထိေတာ့
အေမ့ကို ရွိေစခ်င္တယ္.....။

အေမ့ရဲ. မိခင္ဘ၀မွာ
“ေအာင္ဆန္းစုၾကည္” ဆိုတဲ့့
“သံမဏိပန္းခင္း....”
သင္းပ်ံ.ေမႊးရီ.....
အေမ့တာ၀န္ေၾကခဲ့ျပီ....။

အေဖ့ေသြးနဲ. အေဖ့ခရီး
အေမေမြးတဲ့ အေမ့သမီးနဲ. အတူ
အသက္ေသြးေပါင္းလွဴ
ေအာင္ပဲြယူဖို.
အေမ့ဂူကို ဦးခိုက္
အဓိဌာန္ျပဳလုိက္ပါတယ္ အေမ.....။

အေမ့ဘ၀မွာ....
အေဖ့အစဥ္အလာ
ဘယ္ခါမဖ်က္......၊
အေမ့အတြက္ျဖင့္ ေျမေလးမခံ
အေမ့အသိနဲ. အေဖ့အားမာန္
ေပါင္းစပ္စုစည္း.....၊
ဘ၀ခရီးကို ဆန္.ခဲ့တယ္....။

ဒါ....“အေမ” ပဲ
ဒါ.... ငါတို. ေလးစားတဲ့
ငါတို.ရဲ. “ အေမ” ပဲ....။
အေမ့ရဲ. ဂုဏ္အထူးထူးကို
ျပီးျပည့္စံုေအာင္
သီက်ဴးနိုင္စြမ္းမရွိ...
အေမ့အေၾကာင္းကို ေျပာဖို.
တလံုးတည္းေသာ စကား
တခုတည္းေသာ အေျဖဟာ.....
“ အေမ ” .....ဆိုတဲ့.....
ေ၀ါဟာရပဲ ျဖစ္ပါတယ္.....။ ။


ေရးသူ - အမည္မသိ
၁၉၈၉-ခုနွစ္
ဇႏၷ၀ါရီ-၂-ရက္

Comments

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။