Skip to main content

Happy Valentine's Day !



ခ်စ္သူမ်ားေန.အတြက္ ပို.စ္တင္ဖုိ. တေနကုန္ ၾကိဳးစားေနခဲ့ပါတယ္...။ ဆရာၾကီးတက္တိုးရဲ. အခ်စ္ႏွင့္ စိတ္ပညာ စာအုပ္ဖတ္ၾကည့္လုိက္၊ ၊ ေရးဖုိ.က အာရံုမရ။ နက္ထဲက ကဗ်ာေတြလိုက္ရွာ။ ခါတိုင္းေန.ေတြတုန္းက ဖီလင္အျပည့္နဲ. နားေထာင္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေအးေအးေတြကလည္း ကေလးေတြ ျငင္းခုန္ ေအာ္ဟစ္သံေတြကို္ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး နားဆီသို. မေရာက္ျပန္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ ဒႆနေတြေရးလို.မရေတာ့တဲ့ အဆံုးမေတာ့.....ဒီေန. အျဖစ္အပ်က္ေတြပဲ ခ်ေရးလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

မနက္က ျမိဳ.ထဲအသြား စီးတီး အက္ဖ္အမ္က ခ်စ္သူမ်ားေန. အထူးအစီအစဥ္ အေနနဲ. အခ်စ္သီခ်င္းေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ေရြးလႊင့္ေပးတာ နားေထာင္တုန္းကေတာ့ နည္းနည္း ငယ္မူျပန္လို. ရခါနီး.... ကိုယ့္ေဘးနားက ကားေမာင္းေနတဲ့သူ.ကို အခ်စ္ကို ဘယ္လိုျမင္လဲ လို. အင္တာဗ်ဴးအၾကည့္.... “ အခ်စ္လား... ဟီးဟီး ဟား ဟား... သံုးေယာက္ . သံုးေယာက္ ” ဆိုတဲ့ ျပက္လံုးေအာက္မွာ ကိုယ့္ရင္ခုန္သံလည္း ေမွ်ာပါသြားခဲ့။ အင္း သူကေတာ့ ဒီအတိုင္း။ စကားအေကာငး္ေျပာျပီးဆို ဟာသဖက္ကပဲ ၾကည့္လို. စကားေတြ ပ်က္ခဲ့တာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ အသိ...။


ဒါနဲ. လွည္းတန္းမီးပိြဳင့္မွာ မီးနီလို. ကားရပ္ေနတုန္း ရွားရွားပါးပါး ကံ့ေကာ္ပန္းေတြ ေတြ.ေတာ့ ၀ယ္ခ်င္လာတာလို. ... လွမ္းေခၚျပီး ၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္္... ပန္း၀ယ္ေလ့ ၾကိဳက္ေလ့မရွိတဲ့ ကိုယ့္ကို “ကံ့ေကာ္ပန္းေတာ့ ၾကိဳက္သလား” လို. အေမး...။ ေအာ္... ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ၅-ႏွစ္၊ အျဖဴေရာင္ကာလ ၄-ႏွစ္၊ အတူေဆးေရာင္စံုျခယ္ခဲ့တာ ဆယ္နွစ္ေက်ာ္ေအာင္ လက္တဲြလာခဲ့တဲ့ မိန္းမတေယာက္ ဘာပန္းၾကိဳက္သလဲ သူမသိခဲ့ဘူး။ (တကယ္လည္း ဘာပန္းမွ မက္မက္ေမာေမာမရွိခဲ့ပါဘူး..)။


ကဲ သူ ပန္းမေပးလည္း ဂ်ီေတာ့ခ္ထဲမွာ နွင္းဆီပန္းပံုေလးတင္၊ ကဗ်ာေလးနဲ့ေပါ့။ မၾကာပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆီက ခ်က္တင္တက္လာတာပဲ။ နင့္ကို ပန္း၀ယ္ေပးသလားတဲ့။ သူ.မ်ား အဲဒီေလာက္ ဆင္တီမန္တယ္ ျဖစ္တယ္ နင္ထင္လို.လား။ ကိုယ့္ဖာသာ ၀ယ္တာေပါ့လို. ျပန္ေျဖေတာ့ သူကလည္း ရီတယ္။ သူလည္း သူ.ခ်စ္ခ်စ္ကို ပန္းေတာင္းေတာ့ ဘာအတြက္လဲလို.ေမးတယ္တဲ့။ ႏွစ္ေယာက္သား ဆက္ရီေနၾကျပန္ေရာ.... ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ပိုဆိုးေသးတဲ့။ Flower ေတာင္းေတာ့ ညေန အျပန္ ညစာအတြက္ Cauliflower ၀ယ္ေပးမယ္လို. ေျပာတယ္တဲ့။ ရီလိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေမာသြားတယ္.. ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေအးပါဟာ. ပန္းမရလဲ သူတို.ရဲ. ကြန္ကရစ္အသဲ၊ လွ်ပ္စစ္အသဲ ေတြ ကိုယ္ေတြ ရေနရင္ ျပီးတာပါပဲလို. ကို္ယ့္ခ်င္း ကိုယ့္ခ်င္း နွစ္သိမ့္လိုက္ရတဲ့.... ခ်စ္သူမ်ားေန.ပါပဲ။

တကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူတို.ေတြ ရွိေနရံုနဲ. ကိုယ္တို. ဘ၀ေတြ ျပီးျပည့္စုံေနျပီပဲ။ ဘာလိုေသးလို.လဲေနာ္...။ ဒါပဲ အခ်စ္တဲ့လား။ အခ်စ္အျပင္ ေမတၱာေတြ သစၥာေတြ နားလည္မႈသံေယာဇဥ္ေတြနဲ. ရစ္ပတ္ခ်ည္ေနွာင္ထားတဲ့ မျမင္ရတဲ့ ၾကိဳးေတြရဲ. အၾကားမွာ တို.ေတြအတြက္ေတာ့ ေန.တိုင္းဟာ......... ခ်စ္သူမ်ားေန.။ : P : )

Comments

Anonymous said…
I first visited your blog, but my antispyware said that he is infected with an unknown virus.
I deleted the virus through this AntiSpyWare.
The virus does not manifest itself but gradually destroys information on the computer.

Popular posts from this blog

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...