Skip to main content
ဒီ ဧျပီလမွာ က်မ ပို.စ္ေတြ မတင္ျဖစ္ပါဘူး။ အိမ္မွာ အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္က တခ်ိန္လံုးျပဳတ္က်ေနတာေရာ၊ ဘေလာက္ဂ္ေတြကိုလည္း အကုန္ပိတ္ထားေတာ့ ေက်ာ္ခြျပီး ေရးေနရတာကလည္း လက္၀င္၊ ကေလးေတြ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ သူတို.နဲ. အခ်ိန္ကုန္တာမ်ားတာေရာ၊ ေနကပူပူ မီးေတြကပ်က္၊ အင္ဗာတာက မေကာင္း၊ UPS ကလည္း အားမရွိ..... အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုေတာ့ က်မလည္း ဘေလာက္ဂ္နဲ. ေ၀းေနရပါတယ္။ သၾကၤန္တြင္းတုန္းက ၃-ရက္ေလာက္ေတာ့ မီးလာပါရဲ.။ ဒါေပမယ့္ ေနကမေကာင္းျဖစ္ေနေတာ့ လူေရာ စိတ္ပါ အနားေပးေနရေသးတယ္။ အခုေတာ့ Phuket- Bangkok ခရီး စ ပါျပီ။ အခု တည္းေနတဲ့ Hotel ကလည္း အင္တာနက္ ေပးသံုးထားေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ အျပင္ေရာက္ေတာ့မွ အင္တာနက္လည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ သြားတာ ျမင္ဖူးေတာ့တာပါပဲ။ က်မတို. မႏွစ္က နည္းပညာေတြမွာ တိုးတက္ေနတဲ့ အာရွရဲ. စင္ကာပူကို ေရာက္တံုးက တည္းခဲ့တဲ့ YORK HOTEL နဲ.ေတာ့ တျခားစီပါပဲ။ ဒီေလာက္တိုးတက္တယ္ဆိုတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ က်မ အင္တာနက္ ေကာင္းေကာင္း မသံုးခဲ့ရပါဘူး။ ဟိုတယ္ကလည္း အလကားမေပးပါဘူး။ ေစ်းကၾကီးေသး၊ ပိုက္ဆံေပးျပီး အင္တာနက္ သံုးဖို.ကြန္ပ်ဴတာကလည္း စက္ ၂လံုးထဲရယ္၊ က်မေတာ့ အဲဒီတစ္ခါေတာ့ စင္ကာပူကို ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသပါတယ္။ KFC တို. MC DONALD တို.ေရာက္ရင္ေတာ့ က်မပါလာတဲ့ O2 ေလးနဲ. သံုးလုိ.ေတာ့ ရခဲ့ပါတယ္။ စင္ကာပူကေန အျပန္ ဘန္ေကာက္ ၀င္ေတာ့ wi-fi free zoneေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ.ခဲ့ပါတယ္။ က်မကေတာ့ စည္းကမ္းရွိတာ သန့္ရွင္းသပ္ရပ္တဲ့အတြက္ေတာ့ ျခေသၤ့ကြ်န္းကို သေဘာက်ေပမယ့္ စက္ရုပ္ဆန္လြန္းတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ၾကည့္တတ္လြန္းတဲ့ သူေတြလို. ျမင္မိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ က်မတေယာက္တည္းရဲ. ကိုယ္ပိုင္ထင္ျမင္ခံစားခ်က္ေပါ့ေလ။ ကဲပါ... က်မ အခုထြက္တဲ့ အမွတ္တရ ခရီးစဥ္ရဲ. ပထမေန.အေၾကာင္းေလး....။


က်မတို. ဒီခရီးစဥ္ကို စ ကတည္းက ေတြေ၀မႈမ်ားစြာနဲ. စ ခဲ့ရပါတယ္။ သြားသင့္သလား၊ မသြားသင့္ဖူးလား၊ အဲေလာက္ သံုးသင့္သလား၊ မသံုးသင့္ဘူးလားကေန.... စခဲ့တာ ေနာက္ေတာ့ သြားၾကတာေပ့ါကြာ ဆိုျပီး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ပါ။ က်မတို. ၂၀-ရက္ေန. TG နဲ. Bangkok သု၀ဏ...

Comments

Popular posts from this blog

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်.. ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ..... ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ....  သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်...

အမွတ္တရ...

၁၉၈၈-ခုနွစ္ရဲ႕ မတ္လ ၁၁-ရက္ေန႔... အဲဒီေန႔က ၾကိဳ႕ကုန္းက ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္၀င္းထဲမွာ  စည္ကားေနၾကတယ္ေလ..။ စုေပါင္း ေသြးလွဴပဲြ ရွိတာကိုး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြလည္း စိတ္အားထက္သန္စြာ ကိုယ္႔ေသြးေတြကို ေပးလွဴခဲ႔ၾကတယ္..။  (အဲဒီေန႔ ေသြးလွဴပဲြကေတာ႔ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ေပါ႔...) က်မလည္း ေသြးလွဴဖို႔ ရည္စူးထားခဲ႔လို႔  အဲဒီ အလွဴပဲြ ၀င္ႏဲႊခြင္႔ၾကံဳခဲ႔ေသးပါတယ္.... အဲဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္မ်ားေတာင္ ျဖစ္မလားမသိ...။ ၿပီးေတာ႔ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ေလးတစ္ခုရယ္.. ေသြးလွဴမွတ္တမ္းကဒ္ေလးရယ္.. ၾကက္ဥျပဳတ္ေလး တစ္လံုးရတာေတာ႔ မွတ္မိေနခဲ႔တယ္...။ ၿပီးေတာ႔ အဲဒီ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ကေလးကို တစံုတေယာက္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးခဲ႔လုိက္တယ္... အဲဒီေန႔က သူ႔ ေမြးေန႔ပါ.....။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ရည္စူးလွဴျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေသြးအလွဴဟာ  လုိအပ္ေနတဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ခဲ႔ရင္.. သူေရာ ကုိယ္႔အတြက္ပါ မြန္ျမတ္တဲ႔ အလွဴျဖစ္ေစဖုိ႔ပါ...။ ေသြးလွဴၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ  ရန္ကုန္ကေန  မိဘေတြရွိတဲ႔ ပဲခူးကို လုိင္းကားနဲ႔ ျပန္လာေတာ႔ ေခါင္းေတြ  တအားမူးေနလို႔ မရပ္နုိင္ပဲ အတူလုိက္လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိ...
"ယောနိသော မနသိကာရ" တဲ့ နှလုံးသွင်းမှန်ကန်မှုလို့ ဆိုကြတဲ့ စကားစုလေးပေါ့...  ကိစ္စရပ်တခုတည်း အာရုံတခုတည်းကိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ နှလုံးသွင်း မှန်ကန်မှု၊ မမှန်ကန်မှုပေါ် မူတည်ပြီး ရလဒ်ကလည်း ပြောင်းလဲသွားတတ်တာမျိုး... ကြားဖူးနေကျ ဥပမာဆိုရင် ဖိတ်စင်သွားတဲ့ ရေတဝက်နဲ့  ကျန်နေသေးတဲ့ ရေတဝက် ပေါ့…. ကိုယ့်အမြင် ကိုယ့်လက်ခံမှုပေါ်မူတည်ပြီး ရတဲ့ အကျိုးဆိုတာက ကိုယ့်စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ပိုနီးစပ်မယ်ထင်တယ်...ကုသိုလ်, အကုသိုယ်၊ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ်တွေက ဝေးနေသေးလို့... ဒီကနေ့တော့ စားမယ်လို့ အပတ်တိုင်း ကြိမ်းဝါးထားတဲ့ နံနက်စာ ဘူးဖေးကို တကယ် သွားစားဖြစ်ကြတယ်.... သူတို့က နံနက်စာဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တွေတွက်တော့ ဘရန့်ချ် ပေါ့…အရင်တခေါက်က အစားအသောက်ဖက် အာရုံစိုက်နေလို့ နောက်ဆို အေးအေးဆေးဆေး စကားလေးပြောရင်း စားကြတာပေါ့လို့ ဆိုတဲ့ အခေါက်မှ အချိန်က ကမန်းကတန်း….  ရိပ်သာတွေ ငယ်ငယ်ကတည်းက သွားထားလို့  အတိုင်းအဆ သတိထားတတ်အတဲ့ အလေ့အကျင့်ကြောင့် အစားအသောက်နဲ့  ပတ်သက်ပြီး သိပ်ပြီး ဒုက္ခမများဖူးဘူး... မျက်နှာချင်းဆိုင် နှစ်ယောက်သား စားလိုက် သောက်လိုက် စကားပြောလိုက်နဲ့ပေါ့.... ပြီးတော့ Sprit ဘက်သွားပြီး အပေါ်မှန်ကွဲန...