Skip to main content

ေမေလးတို႔အိမ္


အိမ္ေလးတစ္အိမ္ကို
ကိုငယ္ နဲ႔ ေမေလး
ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ ဇြန္လကုန္ခါနီး တစ္ရက္္မွာ
တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ....
ရတဲ့ လခနဲ႔ ကုန္တဲ့ အသံုးစရိတ္ မကာမိမွာစိုးလို႕
ခ်ခဲ့တဲ့ သက္ျပင္းေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
တိုင္ပတ္ဖုိ႔ ဘုိင္ျပတ္လို႔ ေခါင္းစားခဲ့ရဖူးတယ္။
ပုဆိုးအေဟာင္းကို သံုးထည္စာ အသစ္စရိတ္နဲ႔ သူ႔ဆီ အေရာက္ပို႔ေပးခဲ့ရဖူးတယ္္။
၅ ဘတ္ဖိုး မိႈသံုးလံုးလည္း မအူမလည္ ၀ယ္ခဲ့ရဖူးတယ္။
ဆမ္ယမ္ ဆစ္ဘတ္ ဟင္းရြက္စံုလည္း ခ်က္စားခဲ့ဖူးတယ္။
seven-eleven ၀င္ထြက္တိုင္း ခုန္တတ္တဲ့ ရင္အစံုရွိတယ္တဲ့။


အဲဒီအိမ္ထဲမွာ...
ဒူးရင္းသီးေတြ အစားမ်ားခဲ့တဲ့ အေမေၾကာင့္ အပူကန္ၿပီး ေမြးဖြားလာတဲ့
ငိုေၾကြးတတ္တဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ စ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

မိဘတာ၀န္ဆိုတာ သည္းခံျခင္း၊ ေပးဆပ္ျခင္း၊ အနစ္နာခံျခင္း၊ စိတ္ရွည္ရျခင္းဆိုတဲ့ လက္ေတြ႕သင္ခန္းစာ ေတြအတြက္ေပ့ါ။
ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အစတည္ခဲ့ေပမယ့္
စြန္႔လႊတ္ရတယ္လို႔ ထင္လာတဲ့အခါ
မေက်နပ္ခ်က္ေတြ၊ အားငယ္မႈေတြနဲ႔
ေပါက္ကဲြသံေတြလည္း ၾကားခဲ့ရဖူးတယ္။

မိသားစုဆိုတာ ပီျပင္ေစဖို႔ ေနာက္တိုးေလးေတြက အင္အားထပ္ျဖည့္ျပန္တယ္။
ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ကိုယ္၀န္ကိုယ္ထမ္း၊
ပင္ပန္းလည္း မွ်ခံ၊ အဲဒါ မိသားစု စိတ္ဓာတ္ေလ။
ဆူပူေအာ္ဟစ္ ရန္ျဖစ္သံေတြလည္း ညံခဲ့ဖူးရဲ႕။
ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ သီခ်င္းသံေတြလည္း စီခဲ့ဖူးရဲ႕။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ
ေႏြးေထြးတဲ့ အခ်စ္ေတြ ရွိတယ္။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ
ေထြးေပြ႔ပိုက္ေပးတဲ့ လက္တစ္စံု ရွိေနတယ္။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ
ေမာလာတဲ့အခါ မွီခိုစရာ ပုခံုးတစ္စံု ရွိတယ္။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ
၀မ္းနည္းတဲ့အခါ ရင္ဖြင့္ငိုေၾကြးဖို.
လံုျခံဳၾကိဳဆိုေနတဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခုရွိေနတယ္။

အဲဒီအိမ္ထဲမွာ
နားလည္ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့
ေမတၱာအျပည့္နဲ႔
ေမ့ရဲ႕ ခ်စ္သူ ရွိတယ္။
ဆူညံေအာ္ဟစ္ေသာင္းက်န္းတတ္တဲ့
ေမ်ာက္မူးလဲေလးေတြရွိတယ္။
တီတီတာတာ အကဲပိုတတ္တဲ့
သာလိကာေလးေတြလည္း ရွိတယ္။

ဘယ္ေလာက္ေ၀းေအာင္ ေျပးေျပး
မလြတ္ေအာင္ ခ်ည္ေနွာင္ထားတဲ့
သံႀကိဳးထက္ခိုင္ျမဲတဲ့
မျမင္ရတဲ့ ႀကိဳးေလးေတြ ရွိေနတဲ့....

အဲဒီ....
က်မတုိ႔ရဲ႕ ......ဘယ္အရာနဲ႔မွ အစားမထိုးနုိင္တဲ့ အိမ္ေလး
ဒီေန႔ဆိုရင္....
တစ္ဆယ့္နွစ္ႏွစ္ ရွိခဲ့ျပီေလ။ ။




Comments

Ko Nge said…
Dear My Love,
I feel your heartbeat with same rhythm,
I feel your feeling with same harmony,
I feel your open mind with same open mind,
I feel safe and sound with your word,
I feel more comfort and stable with your expression,
Most of all I feel your love with this post.
Thanks for encourage, support, stay with me together, share with me your thought and your love.

Your beloved Ko Nge @ Mg Gyi @ Kyaw Nge

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။