Skip to main content

မုန္တိုင္းက ႏိုးထျခင္း ကာတြန္းျပပြဲ သို.တေခါက္

က်မတို႔ ဒီေန.မနက္က ပန္းဆိုးတန္း ေလာကနတ္ခန္းမမွာ ခင္းက်င္းျပသေနတဲ့ မုန္တုိင္းကနုိးထျခင္း ကာတြန္းျပပဲြကို ေရာက္ခဲ.ပါတယ္။ ေစာေနေသးလို. ဟုိနားသည္နား လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ေစာင့္ေနရပါေသးတယ္။ က်မတို႕ေက်ာင္းက ကာတြန္းေဘာက္စ္ကေလးမွာ သြားသြားေမာ့ရတာေလးေတာင္ သတိရေနမိေသး။

၀င္၀င္ခ်င္း ညာဘက္ျခမ္းမွာ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ. ကာတြန္းကားကို အရင္ေတြ.ေတာ့ ျပံဳးမိလုိက္ရပါတယ္။ သၾကားမင္းကို လက္လဲ မတည့္ပဲနဲ.လို. သူ.မိန္းမက ဆူေနတဲ့ကာတြန္းေလးပါ။ဆရာ့ကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ေရာင္းျပီးေနပါျပီ။ အဲဒီတကားပဲ က်န္ေနေသးတာပါ။ အဲဒါက မေဟသီမဂၢဇင္းမွာ ေဖာ္ျပႀၿပီးသားကာတြန္းေလးပါ။

ကိုေဇာ္ေမာင္ရဲ. ကာတြန္းေတြေတာ့ မေတြ.ခဲ့ရပါဘူး။

ကိုစုိးေသာ္တာရဲ. ကားလည္း တစ္ကားပဲ ေတြ.ခဲ့ရပါတယ္။ အိုင္ဒီယာေလးရယ္ လက္ရာေလးကို သေဘာက်ေပမယ့္ hand-made မဟုတ္လို. မ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ က်မတို. ၀ယ္ခဲ့တဲ့ တကားက ျပပဲြျပီးမွ ယူရမွာပါ။ တလဲြတေခ်ာ္ျဖစ္ေနတဲ့ စာမဲ့ကာတြန္းေလးကို အမ်ိဳးသားက သေဘာက်လို. အားေပးလာခဲ့တာပါ။ ကို္ယ္လည္း တတ္နုိင္သေလာက္ေပါ့ေလ..။

ဆရာၾကီး ဦးေဖသိန္းကေတာ့ တရားသေဘာနဲ. ကမာၻၾၿကီးကို ေမတၱာပို.ေနတဲ့ ပံုကေလးကလည္း ရင္ထဲ ေရာက္လာပါေသးတယ္။ ဘဲဥ ဆဲြတဲ့ ကာတြန္းဆရာဆဲြထားတဲ့ ကာတြန္းေလးလည္း သေဘာက်မိပါတယ္။ နာဂစ္လာတုန္းကေတာ့ အိမ္ေတြ၊ အပင္ေတြကိုေရာ ကုန္ေစ်းနုန္းကိုပါ တုိက္ခတ္သြားတာပါပဲ။ ေနာက္တစ္ကြက္မွာေတာ့ မုန္တုိင္းအျပီး အကုန္ တစစီျပန္.က်ဲကုန္ေပမယ့္ ကုန္ေစ်းနုန္း ကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးႀကီးနဲ. အျမင့္ကို တက္ေနပါတယ္။ ေနာက္ ဆရာတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေရသူမကို ေဒါင့္ဖိနပ္ေပးျပီး တလဲြတေခ်ာ္ကို ျပထားပါတယ္။

ဟ ေနတဲ့ ပါးစပ္ေတြထဲကို ပစၥည္း အထုပ္ေတြ ပစ္ထည့္ေနတဲ့ ပံုကလည္း သနားစရာ။ ဟ ေနတဲ့ ပါးစပ္ေတြက အမ်ားၾကီး။ ပစၥည္းက.....။

က်မလည္း ကင္မရာပါမသြားတာရယ္၊ ရုိက္လို. ရ မရ မသိတာရယ္ေၾကာင့္ ကုိယ္သေဘာက်တဲ့ ကားေတြ အကုန္ မရိုက္ခဲ့လိုက္ရဘူး။ ေနာက္ သူမ်ားေတြ ရိုက္တာျမင္မွ ကိုယ့္လက္စဲြ လက္ကို္င္ဖုန္း ကင္မရာေလးနဲ. ရသေလာက္ပဲ ရိုက္ခဲ့ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားရို္က္ထားတဲ့ ပံုေတြေကာင္းမယ္ဆိုရင္ ထပ္တင္လုိက္ပါဦးမယ္။

Comments

Popular posts from this blog

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်.. ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ..... ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ....  သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်...

အမွတ္တရ...

၁၉၈၈-ခုနွစ္ရဲ႕ မတ္လ ၁၁-ရက္ေန႔... အဲဒီေန႔က ၾကိဳ႕ကုန္းက ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္၀င္းထဲမွာ  စည္ကားေနၾကတယ္ေလ..။ စုေပါင္း ေသြးလွဴပဲြ ရွိတာကိုး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြလည္း စိတ္အားထက္သန္စြာ ကိုယ္႔ေသြးေတြကို ေပးလွဴခဲ႔ၾကတယ္..။  (အဲဒီေန႔ ေသြးလွဴပဲြကေတာ႔ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ေပါ႔...) က်မလည္း ေသြးလွဴဖို႔ ရည္စူးထားခဲ႔လို႔  အဲဒီ အလွဴပဲြ ၀င္ႏဲႊခြင္႔ၾကံဳခဲ႔ေသးပါတယ္.... အဲဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္မ်ားေတာင္ ျဖစ္မလားမသိ...။ ၿပီးေတာ႔ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ေလးတစ္ခုရယ္.. ေသြးလွဴမွတ္တမ္းကဒ္ေလးရယ္.. ၾကက္ဥျပဳတ္ေလး တစ္လံုးရတာေတာ႔ မွတ္မိေနခဲ႔တယ္...။ ၿပီးေတာ႔ အဲဒီ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ကေလးကို တစံုတေယာက္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးခဲ႔လုိက္တယ္... အဲဒီေန႔က သူ႔ ေမြးေန႔ပါ.....။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ရည္စူးလွဴျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေသြးအလွဴဟာ  လုိအပ္ေနတဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ခဲ႔ရင္.. သူေရာ ကုိယ္႔အတြက္ပါ မြန္ျမတ္တဲ႔ အလွဴျဖစ္ေစဖုိ႔ပါ...။ ေသြးလွဴၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ  ရန္ကုန္ကေန  မိဘေတြရွိတဲ႔ ပဲခူးကို လုိင္းကားနဲ႔ ျပန္လာေတာ႔ ေခါင္းေတြ  တအားမူးေနလို႔ မရပ္နုိင္ပဲ အတူလုိက္လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိ...
"ယောနိသော မနသိကာရ" တဲ့ နှလုံးသွင်းမှန်ကန်မှုလို့ ဆိုကြတဲ့ စကားစုလေးပေါ့...  ကိစ္စရပ်တခုတည်း အာရုံတခုတည်းကိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ နှလုံးသွင်း မှန်ကန်မှု၊ မမှန်ကန်မှုပေါ် မူတည်ပြီး ရလဒ်ကလည်း ပြောင်းလဲသွားတတ်တာမျိုး... ကြားဖူးနေကျ ဥပမာဆိုရင် ဖိတ်စင်သွားတဲ့ ရေတဝက်နဲ့  ကျန်နေသေးတဲ့ ရေတဝက် ပေါ့…. ကိုယ့်အမြင် ကိုယ့်လက်ခံမှုပေါ်မူတည်ပြီး ရတဲ့ အကျိုးဆိုတာက ကိုယ့်စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ပိုနီးစပ်မယ်ထင်တယ်...ကုသိုလ်, အကုသိုယ်၊ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ်တွေက ဝေးနေသေးလို့... ဒီကနေ့တော့ စားမယ်လို့ အပတ်တိုင်း ကြိမ်းဝါးထားတဲ့ နံနက်စာ ဘူးဖေးကို တကယ် သွားစားဖြစ်ကြတယ်.... သူတို့က နံနက်စာဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တွေတွက်တော့ ဘရန့်ချ် ပေါ့…အရင်တခေါက်က အစားအသောက်ဖက် အာရုံစိုက်နေလို့ နောက်ဆို အေးအေးဆေးဆေး စကားလေးပြောရင်း စားကြတာပေါ့လို့ ဆိုတဲ့ အခေါက်မှ အချိန်က ကမန်းကတန်း….  ရိပ်သာတွေ ငယ်ငယ်ကတည်းက သွားထားလို့  အတိုင်းအဆ သတိထားတတ်အတဲ့ အလေ့အကျင့်ကြောင့် အစားအသောက်နဲ့  ပတ်သက်ပြီး သိပ်ပြီး ဒုက္ခမများဖူးဘူး... မျက်နှာချင်းဆိုင် နှစ်ယောက်သား စားလိုက် သောက်လိုက် စကားပြောလိုက်နဲ့ပေါ့.... ပြီးတော့ Sprit ဘက်သွားပြီး အပေါ်မှန်ကွဲန...