Skip to main content

သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕႔ အမွတ္တရ...မ်ား။

က်မ သူငယ္ခ်င္းက သတိေပးလို႔ ေက်ာင္းတုန္းက ေအာ္တုိစာအုပ္ေတြကို ရွာဖုိ႔ သတိရသြားတယ္။ နာဂစ္လာတုန္းက ေရထိသြားတဲ႔ ပထမႏွစ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ၀ုိင္းေရးေပးထားၾကတဲ႔ စာအုပ္ေလးကို မေပ်ာက္ပ်က္ခင္ scanned လုပ္ၿပီး သိမ္းထားလုိက္နုိင္လို႔ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူးတင္ရဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ scanner ကလည္း အေဟာင္းျဖစ္ေနတဲ႔ အျပင္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ႔ၿပီး ေရထိသြားလို႔ စာရြက္ေတြက မင္ေတြျပန္႔၊ အေရာင္ေတြ ေျပာင္းကုန္ရပါၿပီ။ ပထမႏွစ္ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းသိပ္မသိခင္ ေရးထားခဲ႔တာေပမယ့္ အမွတ္တရေပါ႔။ တခ်ိဳ႔ကလည္း ခဲတံနဲ႔ ေလွ်ာက္ေနာက္လုိ႔ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ.လည္း စိတ္တုိခဲ႔ရပါေသးတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္းေရးခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးၿပီးမွ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ကုန္လို႔ေပါ့။ ရီစရာေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ ဘ၀ေလးပါပဲ။ ဖုိင္နယ္တုန္းက ေရးထားတဲ႔ စာအုပ္ကေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိလုိ႔ ထပ္ရွာရပါဦးမယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႔ လိပ္စာေတြကိုေတာ့ blur လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ မႀကိဳက္မွာ စိုးလုိ႔ပါ။...

Comments

Sonata Cantata said…
အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ေတး ခံစားရသလိုပါလား။

btw, tg တို႔ ဆံပင္ေတြ အေရာင္ မဆိုးဘူးသိလား။
ျဖဴတာေတြ ျဖဴတဲ့ အတိုင္းထားတယ္...
tg.nwai said…
ဟဲဟဲ.. TD အေရာင္မဆိုးေပမယ့္ နာဂစ္လာတုန္းက ေရေတြစိုကုန္ၿပီး စာေတြပ်က္ကုန္တာ စိတ္မေကာင္းပါဘူးေနာ္..။ ေဆာရီး။
ဒီ ေအာ္တို စာအုပ္ က ဘာလို႕ အခန္း 31
ကို ေက်ာ္ျပီး အခန္းက်ယ္ 1 ကိုေရာက္ သြားတာလဲ..
tg.nwai said…
ဟားဟား...အခန္းက်ယ္ 1 မွာ ဖ်ာလိပ္နတ္သြားေမးရင္း ေရာက္သြားနဲ႔ တူပါရဲ႕။ ဒါမွမဟုတ္ အခန္း ၃၁ က တံခါးပိတ္ၿပီး အိမ္အလည္လြန္ေနလို႔ရင္လည္း ျဖစ္မွာေပါ့။

Popular posts from this blog

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်.. ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ..... ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ....  သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်...

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...