Skip to main content

သံုးဆယ္.ငါးႏွစ္ မဂၤလာနွစ္ပတ္လည္ေန႔ ဆုေတာင္း... (ဟာသ)

က်မလည္း  ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ရယ္စရာေတြ သြားဖတ္မိတာ... ျပန္ေဖာက္သည္ခ်လိုက္ဦးမယ္...။

+++++++=

ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္ ေျခာက္ဆယ္နီးပါး ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦးက သူတုိ႔ရဲ႕ ၃၅-ႏွစ္ျပည့္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ပါတီပဲြ က်င္းပေနၾကသတဲ႔။ အဲဒီပါတီက်င္းပေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ နတ္သမီးတစ္ပါးေပၚလာၿပီး သူတို႔မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို လုိခ်င္တဲ႔ဆု ေတာင္းပါဆုိၿပီး လက္ေဆာင္ေပးတယ္ေပါ့။

အဲဒီေတာ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးက အရင္ဆံုး ဆုေတာင္းရေတာ့ ကမာၻအႏွ႔ံ ခရီးဆန္႔ခ်င္ပါသတဲ႔။ နတ္သမီးကလည္း သူ.ရဲ. ေဆးႀကိ္မ္လံုးကို ေ၀ွ႔ယမ္းလုိက္ၿပီး “ ျပည့္ေစ” ဆိုၿပီး ဆုေပးလုိက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီးလက္ထဲမွာ ခရီးသြားခြင့္ လက္မွတ္ေတြ ေရာက္လာပါေလေရာ။ ဇနီးျဖစ္သူ အမ်ိဳးသမီးႀကီးလည္း သူ႕ဆႏၵျပည့္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့ေလ။

ေနာက္တစ္ခါေတာ့ ခင္ပြန္းသည္ အမ်ိဳးသားႀကီးအလွည့္..။ နတ္သမီးကေတာ့ မ်က္ႏွာမလိုက္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္တစ္ခုေပါ့။ ဘာလိုခ်င္သလဲ ေျပာပါဦးေပါ႔။ အဲဒီမွာတင္ အႏွစ္သံုးဆယ့္ငါးႏွစ္ေတာင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေပါင္းသင္းလာတဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ အမ်ိဳးသားႀကီးက
“ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ထက္ အသက္ သံုးဆယ္ေလာက္ ပုိငယ္တဲ႔ ဇနီးသည္တစ္ေယာက္ကို အလိုရွိပါတယ္” ......လို႔ ေတာင္းလုိက္သတဲ႔။

အဲဒီမွာတင္ နတ္သမီးကလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ သူ႕ရဲ႔ နတ္သမီးေဆးႀကိမ္လံုးကို ေ၀ွ.ယမ္းၿပီးေတာ့.... ျပည့္ေစလုိ႔ ဆုေပးလုိက္ပါေလတယ္...။ ဒါနဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ အမ်ိဳးသားႀကီးလည္း အသက္ ၉၀-ျဖစ္သြားပါေလေရာ....။ ဟဲဟဲ
ေကာင္းတယ္။ မွတ္ကေရာ...။

ဒါနဲ႕ ဆက္စဥ္းစားမိတာ.. နတ္သမီးျဖစ္ေနလို႔  ျမက္နုၾကိဳက္ခ်င္ေနတဲ႔ အဖိုးၾကီးကို  ပညာျပလိုက္တာမ်ားလားေပါ့။ တကယ္လို႔ နတ္သားျဖစ္ေနရင္ေရာ ... အသက္ ၆၀အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးကေန အသက္ သံုးဆယ္အရြယ္ေလာက္ ျပန္ျဖစ္ေအာင္မ်ား လုပ္ေပးလုိက္မလား။ အဲလိုဆိုရင္ေရာ... အမ်ိဳးသားႀကီးက သေဘာက်ပါ႔မလား။ က်မေတာ့ မထင္ေပါင္...။

အဲ.... ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ဆိုရင္ က်မတို႔လည္း သံုးဆယ္႔ငါးနွစ္ျပည့္ မဂၤလာေန႔လုပ္မယ္ဆုိရင္.... အဲဒီ နတ္သမီးႀကီးမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေလး လုပ္မွ ျဖစ္မယ္။ ေတာ္ၾကာ အမ်ိဳးသားက သူေတာင္းမယ့္ ဆုကို ၾကိဳျပင္ဆင္ထားေနမွာစိုးလို႔...။ ဟဲဟဲ

Comments

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။