Skip to main content

အမွတ္တရ သဇင္ (၁) သို. ျဖည္႔စြက္ျခင္း။

ေဒၚမမ လာေပးတဲ႔ ကြန္မက္ေလးကို အမွတ္တရ သဇင္(၁)ရဲဲ. ျဖည့္စြက္ခ်က္အျဖစ္ တင္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာတာ.. မမ တုိ႔ကေတာ့ မပါရင္ ပဲြမစည္ဘူးလို႔.....ေက်းဇူး သူငယ္ခ်င္းေရ...

************
သိဂႍေရ... တခ်ိဳ႕ေတြကို ျဖည့္ေရးလုိက္ပါတယ္။

သူခိုးက တစ္ရက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေန႔တိုင္းလာတာပါ။ သူခိုး သူခိုးလို႔ ေအာ္ရင္ slow motion နဲ႔ ေျပးျပပါတယ္။ တခါတေလ စာက်က္ေနသူေတြကို ခဲလံုးနဲ႔ ေပါက္ၿပီး စ တတ္ပါေသးတယ္။ 

ဂုမာၻန္တစ္ေထာင္ (ေသာ႔ခေလာက္ အထပ္ထပ္ခတ္ၿပီး) ေစာင့္ၾကပ္ထားတဲ႔ သဇင္ေဒ၀ီ မင္းသမီးေလးမ်ားမွာ ဘာမွ မတတ္နုိ္င္ပဲ သူခုိး ေျပာင္ျပတာကိုပဲ ၾကည့္ေနရတာေပါ့။ 

ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေယာက်ာၤးေလးေတြကို ေျပာျပေတာ့ သူတို႔က ငါဟဲ႔ ေယာက်ာၤး ဆုိၿပီး အစြမ္းျပခ်င္ခ်င္ဆိုေတာ့ (သူတို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ႔ အေဆာင္သူ အေခ်ာအလွေလးေတြကိုလဲ သူတို႔မွာ အားကိုးေလာက္တဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိေၾကာင္းလည္း ျပရာေရာက္တာေပါ႔၊  ရန္မ်ိဳးေအာင္ေရ.. ဟုတ္တယ္ ဟုတ္..  ေအာင္လြင္ကေတာ့ ၀န္ခံမွာပါ..) ေဟ႔.. ဒီည သူခိုးလာရင္ ငါတို႔ကို ေအာ္ေခၚလုိက္။ ငါတုိ႔ ဒူးယား၊ ပုပၸား မွာ ရွိတယ္ေပါ့။ သူတို႔ အုပ္စုနဲ႔ သူ အသီးသီး မွာထားၾကတာေလ။ သူခုိးကလဲ မပ်က္မကြက္ လာတာပါပဲ။

ဘယ္ရမလဲ... သဇင္သူေတြ ေအာ္လိုက္ၾကတာ... ဒူးယား၊ ပုပၸား၊ အင္းေလး စဥ္႔ကူ အေဆာင္က မတစ္ေထာင္ဘြားေတြ ဆင္းလာၾကတာ သဇင္ေဆာင္ေဘးက ကြက္လပ္ၾကီး ျပည့္သြားပါတယ္။တခ်ိဳ.ကလည္း အေဆာင္မွဴးကို ဂိတ္တံခါး ဖြင့္ခုိင္းပါတယ္။ အမ်ားကေတာ့ အုတ္တံတုိင္းကို ေက်ာ္၀င္ၾကတာပါ။ ရဲေတြေကာ.. ရပ္ကြက္ေကာင္စီေတြေကာ... ေရာက္လာပါတယ္။

ညီမေလး အေဆာင္ကျဖစ္ေတာ့ ေမာင္ႏွမေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ႔ ပုပၸားအေဆာင္မွဴး ဆရာဦးစိုးလြင္၊ စဥ္႔ကူအေဆာင္မွဴး ဆရာ ဦးခင္ေမာင္တင့္တို႔ မေနရပါဘူး။ အားလံုး ေျပးဆင္းလာၾကပါတယ္။

ကုတင္တုိင္ေတြ ယူသူအမ်ားစုကေတာ့ ၈၅-ခုႏွစ္ 1st year Section A-4 ကပါ။ မွတ္မွတ္ရရ Chemistry ေျဖၿပီးေပါ့။ RIT ရဲ႕ စာေမးပဲြနတ္ကို ပထမဦးဆံုး ဖမ္းစားျခင္းခံရတဲ႔ ႏွစ္ေပါ့။

ဒုတိယနွစ္ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္တဲ႔ထိ သဇင္အေဆာင္မွဴး ေဒၚတင္ေ႒းမူ ခမ်ာ သက္ေသလုိက္လို႔ မျပီးေသးလုိ႔ ညည္းရွာပါတယ္။
(ျဖည့္စြက္သူ... ေဒၚမမ)

Comments

Popular posts from this blog

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်.. ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ..... ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ....  သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်...

အမွတ္တရ...

၁၉၈၈-ခုနွစ္ရဲ႕ မတ္လ ၁၁-ရက္ေန႔... အဲဒီေန႔က ၾကိဳ႕ကုန္းက ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္၀င္းထဲမွာ  စည္ကားေနၾကတယ္ေလ..။ စုေပါင္း ေသြးလွဴပဲြ ရွိတာကိုး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြလည္း စိတ္အားထက္သန္စြာ ကိုယ္႔ေသြးေတြကို ေပးလွဴခဲ႔ၾကတယ္..။  (အဲဒီေန႔ ေသြးလွဴပဲြကေတာ႔ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ေပါ႔...) က်မလည္း ေသြးလွဴဖို႔ ရည္စူးထားခဲ႔လို႔  အဲဒီ အလွဴပဲြ ၀င္ႏဲႊခြင္႔ၾကံဳခဲ႔ေသးပါတယ္.... အဲဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္မ်ားေတာင္ ျဖစ္မလားမသိ...။ ၿပီးေတာ႔ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ေလးတစ္ခုရယ္.. ေသြးလွဴမွတ္တမ္းကဒ္ေလးရယ္.. ၾကက္ဥျပဳတ္ေလး တစ္လံုးရတာေတာ႔ မွတ္မိေနခဲ႔တယ္...။ ၿပီးေတာ႔ အဲဒီ ေသြးလွဴရွင္တံဆိပ္ကေလးကို တစံုတေယာက္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးခဲ႔လုိက္တယ္... အဲဒီေန႔က သူ႔ ေမြးေန႔ပါ.....။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ရည္စူးလွဴျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေသြးအလွဴဟာ  လုိအပ္ေနတဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ခဲ႔ရင္.. သူေရာ ကုိယ္႔အတြက္ပါ မြန္ျမတ္တဲ႔ အလွဴျဖစ္ေစဖုိ႔ပါ...။ ေသြးလွဴၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ  ရန္ကုန္ကေန  မိဘေတြရွိတဲ႔ ပဲခူးကို လုိင္းကားနဲ႔ ျပန္လာေတာ႔ ေခါင္းေတြ  တအားမူးေနလို႔ မရပ္နုိင္ပဲ အတူလုိက္လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ကိ...
"ယောနိသော မနသိကာရ" တဲ့ နှလုံးသွင်းမှန်ကန်မှုလို့ ဆိုကြတဲ့ စကားစုလေးပေါ့...  ကိစ္စရပ်တခုတည်း အာရုံတခုတည်းကိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ နှလုံးသွင်း မှန်ကန်မှု၊ မမှန်ကန်မှုပေါ် မူတည်ပြီး ရလဒ်ကလည်း ပြောင်းလဲသွားတတ်တာမျိုး... ကြားဖူးနေကျ ဥပမာဆိုရင် ဖိတ်စင်သွားတဲ့ ရေတဝက်နဲ့  ကျန်နေသေးတဲ့ ရေတဝက် ပေါ့…. ကိုယ့်အမြင် ကိုယ့်လက်ခံမှုပေါ်မူတည်ပြီး ရတဲ့ အကျိုးဆိုတာက ကိုယ့်စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ပိုနီးစပ်မယ်ထင်တယ်...ကုသိုလ်, အကုသိုယ်၊ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ်တွေက ဝေးနေသေးလို့... ဒီကနေ့တော့ စားမယ်လို့ အပတ်တိုင်း ကြိမ်းဝါးထားတဲ့ နံနက်စာ ဘူးဖေးကို တကယ် သွားစားဖြစ်ကြတယ်.... သူတို့က နံနက်စာဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တွေတွက်တော့ ဘရန့်ချ် ပေါ့…အရင်တခေါက်က အစားအသောက်ဖက် အာရုံစိုက်နေလို့ နောက်ဆို အေးအေးဆေးဆေး စကားလေးပြောရင်း စားကြတာပေါ့လို့ ဆိုတဲ့ အခေါက်မှ အချိန်က ကမန်းကတန်း….  ရိပ်သာတွေ ငယ်ငယ်ကတည်းက သွားထားလို့  အတိုင်းအဆ သတိထားတတ်အတဲ့ အလေ့အကျင့်ကြောင့် အစားအသောက်နဲ့  ပတ်သက်ပြီး သိပ်ပြီး ဒုက္ခမများဖူးဘူး... မျက်နှာချင်းဆိုင် နှစ်ယောက်သား စားလိုက် သောက်လိုက် စကားပြောလိုက်နဲ့ပေါ့.... ပြီးတော့ Sprit ဘက်သွားပြီး အပေါ်မှန်ကွဲန...