ရီေလတီဗီတီ သီအုိရီ
ေယာက်ာၤးကေလးမ်ားအဖို႔
တစ္ထြာေသာ ဆံပင္သည္
အရွည္ႀကီးျဖစ္၏။
မိန္းကေလးမ်ားအဖို႔
တစ္ထြာေသာဆံပင္သည္
တုိတုိကေလးျဖစ္၏။
ဘတ္စ္ကားေပၚမွ လူအဖို႔
အင္းစိန္နွင့္ ရန္ကုန္ခရီးသည္
အေ၀းႀကီး ျဖစ္၏။
ကိုယ္ပိုင္ကားေပၚမွ လူအဖို႔
အင္းစိန္နွင့္ ရန္ကုန္ခရီးသည္
နီးနီးကေလးျဖစ္၏။
ေတာင္ေအာက္မွ လူအဖို႔
ထိုလမ္းသည္
အတက္ျဖစ္၏။
ေတာင္ေပၚမွ လူအဖို႔
ထုိလမ္းသည္
အဆင္းျဖစ္၏။
ညအဖုိ႔
၁၂ နာရီသည္ သန္းေခါင္ယံ ျဖစ္၏။
ေန႔အဖို႔
၁၂ နာရီသည္ မြန္းတည့္ျဖစ္၏။
လူႀကီးမ်ားအဖုိ႔
အခ်စ္သည္ အတိတ္ျဖစ္၏။
လူငယ္မ်ားအဖို႔
အခ်စ္သည္ အနာဂတ္ျဖစ္၏။ ။
(မင္းလူ ၏ ဦးမင္းလူေကာင္းမႈ အခ်စ္ကဗ်ာစု စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
Comments
ေကာင္းလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးး..
ဦးမင္လူကို အသားကုန္ၾကိဳက္တာ..
သူ႕ကဗ်ာေတြနဲ႔ေတာ့..သိပ္မရင္းနွီးဘူး..
၀တၳဳေတြေတာ့..မလြတ္တမ္း..
ဒီအထိ သယ္လာတာ...
မသိဂီၤေရ...
ေက်းဇူး
ကိုယ္က မႀကီးမငယ္ဆိုေတာ့
အခ်စ္ဟာ အတိတ္ျဖစ္မလား။ အနာဂတ္ၿဖစ္မလား။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ပစၥဳပန္မွာပဲ.... ငွဲငွဲ
ျပန္တင္ေပးတာ ေက်းဇူးပါ။
မဖတ္ရေသးဘူးဗ် ဒီကဗ်ာကို
>သီတာေရ... အနာဂတ္ေတြ အမ်ားႀကီး ပိုင္ဆုိင္ပါေစ..:P
>မြန္နဲ႔ မခ်ိဳတို႔အတြက္ေတာ့.. လူလတ္မ်ားအဖုိ႔ အခ်စ္သည္ ပစၥဳပန္ျဖစ္သည္လို႔ ျဖည့္စြက္သင့္တာေပါ႔ေနာ္.. ေကာင္းေလစြတကား.. :)
>မမ KOM ၾကိုက္ျပီးသားဆုိေတာ့ အားရွိေလစြ..
>ကိုေတာင္ငူေရ.. သည္ေနရာေလးေတြက ကိုယ့္ခံစားခ်က္ေတြ ေ၀မွ်တဲ႔ ေနရာေလးဆုိေတာ့ သေဘာက်တယ္ဆုိရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္...။