စိတ္ကူးယဥ္တုိင္းသာျဖစ္မယ္ဆုိရင္....

ဒီက ပံုေလးပါ။ 

စိတ္ကူးယဥ္တုိင္းသာျဖစ္မယ္ဆုိရင္.... 

ၾကယ္ပြင့္ေလးက စိတ္ကူးယဥ္ေပးပါဆုိၿပီး ေျပာထားတာ ၾကာပါ႔။ ဘယ္လို စိတ္ကူးယဥ္ရမလဲဆိုတာ စိတ္ကူးလို႔က မရ...။

ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ပါဆုိရင္ေတာ့...

 ++++++++++++++++

တုိင္းျပည္ေလး တစ္ခု။ နုိင္ငံေလး တစ္နုိင္ငံ..ေပါ့...။..

အစမ္းသပ္ခံနုိင္တဲ႔ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ရွိတယ္...။ အက်င့္အၾကံ သိကၡာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ႔ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ေတြ သီတင္းသံုးလို႔ရယ္....။

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ လူတုိင္းက ျပည္သူတိုင္းက အက်င့္သီလနဲ႔ ျပည္႔စံုၾကတယ္။
မခုိးဘူး.. မ၀ွက္ဘူး.. မလုယက္ၾကဘူး။ ညာမေျပာဘူး.. လိမ္မေျပာၾကဘူး။
သူမ်ားကို ထိခုိက္နစ္နာေအာင္.. ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ၾကဘူး။ လုပ္မိတဲ႔သူေတြကလည္း သတၱိရွိၾကေလေတာ့ ကိုယ္မွားရင္လည္း ၀န္ခံကာ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္တတ္ၾကသလို... က်န္တဲ႔ သူေတြကလည္း ေမတၱာတရားနဲ႔ ျပည့္စံုလုိ႔ရယ္.. တစ္ဦးကို တစ္ဦး နားလည္ ခြင့္လႊတ္ ၾကည္ျဖဴတတ္ၾကတယ္။

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ.. ေရသာခုိတဲ႔သူ မရွိဘူး။ သူမ်ားကို ေခါင္းပံုျဖတ္ အနုိင္ယူခ်င္တဲ႔သူ မရွိဘူး။  အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ ဘယ္သူမွ မတရား မလုိခ်င္ၾကဘူး။ ကိုယ္လုပ္သေလာက္သာ ကိုယ္တန္သေလာက္သာ ကို္ယ္ယူၾကတယ္။

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ အက်င္႔သိကၡာ ပ်က္တဲ႔သူေတြ မရွိသလုိ..မပ်က္.ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္တဲ႔ သူေတြလည္း မရွိဘူး။ ကိုယ့္အစြမ္းအစနဲ႔ ၾကိဳးစားတဲ႔ သူေတြအတြက္.. လုပ္သေလာက္ အက်ိဳးခံစားခြင့္ေတြ ရွိတယ္။

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ လက္နက္မလိုဘူး။ ေမတၱာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ ရွိပါတယ္။

အဲဒီတုိင္းျပည္ကို .. မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ညီညီညြတ္ညြတ္ တုိင္ပင္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ၾကသလို.. တုိင္းသူျပည္သားေတြကိုလည္း ေက်ာသားရင္သား မခဲြျခားၾကဘူး။ လူတုိင္းအတြက္ ဥပေဒဟာ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိတယ္။ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ထပ္တူက်ေနတယ္...။

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ သူေတာင္းစား မရွိဘူး။ ရိုးရုိးေတာင္း၊ ေျဗာင္ေတာင္း၊ ဖြက္ေတာင္း၊ ျခိမ္းေျခာက္ေတာင္း၊ ညစ္ေတာင္း၊ ေခ်ာ့ေတာင္း၊ ေျမွာက္ေတာင္း၊ အဲဒါမ်ိဳး...ဘာမွ မရွိဘူးေနာ္..။ (အဲ..ေတာင္းစားတာ မရွိသလို ေပါင္းစားတာေတြလည္း မရွိပါဘူး) အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ အဖုိးႀကီး အဖြားႀကီးေတြ လမ္းေပၚမွာ မ်က္နွာငယ္ေလးေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္ၿပီး လူတကာကို မ်က္ရည္စမ္းစမ္းနဲ႔ လုိက္ေတာင္းတာေတြ မရွိဘူး။ ကေလးသူငယ္ေတြက သားတုိ႔ ထမင္းမစားရေသးလုိ႔ပါ ဆုိၿပီး လက္အုပ္ကို အလြယ္တကူခ်ီၿပီး လြယ္လြယ္ေတာင္းတဲ႔ အလုပ္္ မလုပ္ၾကဘူး။

လူတုိင္းက ကိုယ့္တာ၀န္ကို ကိုယ္ေစတနာ ေမတၱာထားၿပီး လုပ္ကိုင္တတ္ၾကသလို ကိုယ္နဲ႔ ဆက္ဆံသူေတြကိုလည္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ကူညီတတ္ၾကတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတြက္ကပ္ၾကဘူး။ သူမွ..ငါမွ.. မာန္မေစာင္ ရန္မေထာင္ၾကဘူး။ မတရားႀကီးပြားေနတာ တစ္ေယာက္မွ မရွိတဲ႔အတြက္ ကိုယ္႔ထက္သာတဲ႔သူကို မနာလို ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမရွိသလို ကုိယ့္အားကို္ယ္ကိုး တက္လာၾကတာျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ထက္ နိမ္႔က်တဲ႔သူေတြကိုလည္း နွိမ္ခ်တဲ႔ အက်င့္ မရွိၾကဘူး။

ႀကီးသူကို ရိုေသလုိ႔ ငယ္သူကို ညွာတာ..ရြယ္တူဆုိ ေလးစားတဲ႔ ျဗဟၼာစုိရ္တရားနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ႔ လူေတြ...။သူ႔ေနရာနဲ႔သူ... ကိုယ့္ေနရာနဲ႔ကိုယ္ အကုန္လံုးဟာ အံ၀င္ခြင္က်လုိ႔ရယ္...။ ငါသိ ငါတတ္ ဆရာႀကီးေတြ မရွိဘူး။ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံရဲတဲ႔သူေတြက သူတိုိ႔စြန္႔လႊတ္ရျခင္းေပၚ ဘယ္ေတာ့မွ နံမည္ေကာင္း မယူတတ္ၾကဘူး။ မစြန္႔လႊတ္ရဲတဲ႔ သာမန္ျပည္သူေတြကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ကုိယ္က်င့္သီလကိုေတာ့ ခါး၀တ္ပုဆုိးလုိပဲ ျမဲျမံေအာင္ ထိန္းသိမ္းလုိ႔ရယ္...

အဲဒီတုိင္းျပည္ကလူေတြဟာ အကုန္ေအးခ်မ္းလုိ႔ရယ္...

အဲဒီတုိင္းျပည္က လူေတြဟာ.. ျငိမ္းခ်မ္းလုိ႔ေနတယ္...

အဲဒီတုိင္းျပည္မွာ ပစၥည္း ဥစၥာမၾကြယ္၀ေပမယ့္ မဆင္းရဲဘူး။

ေခတ္လြန္ပညာေတြ မရွိေပမယ့္ ေခတ္ေနာက္က် က်န္မေနခဲ႔ဘူး။

အင္း..အဲဒီတုိင္းျပည္ဟာ...

အဲဒီတုိင္းျပည္ဟာ...

တုိ႔မ်ား ခ်စ္တဲ႔ ေရႊရည္စိမ္မဟုတ္တဲ႔ ေရႊစင္စစ္နဲ႔ ျမန္မာျပည္ႀကီးေပါ႔ကြယ္... 

 

*******************

ကဲ.. ၾကယ္ပြင့္ေလးေရ..  စိတ္ကူးယဥ္လို႔ ၿပီးသြားၿပီေနာ္..  စိတ္ကူးယဥ္ရံုနဲ႔ ဘာတစ္ခုမွ ျဖစ္မလာနုိင္ဘူးဆုိတာ သိေပမယ့္လည္း....။ ထံုးစံအတုိင္း ေနာက္ထပ္ တက္ဂ္ရမယ္႔သူကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း သင္းႏြယ္ဇင္ပါပဲ.. သူငယ္ခ်င္းေရ.. စိတ္ကူးယဥ္လုိက္ဦးေနာ္...။