ဘဏ်သို့ တစ်ခေါက်....

မနေ့က ပုဂ္ဂလိကဘဏ်တစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။   

ဘဏ်ထဲမှာ လူခပ်ပါးပါးဆိုတော့ အရင်လို ကားပေါ်ကနေ စောင့်မနေတော့ပဲ အထဲဝင် စပ်စုကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးရတာနဲ့ အထဲကို သူနဲ့ အတူ လိုက်ဝင်ခဲ့ပါတယ်။ မှန်နံရံတွေရဲ့ အပြင်ကနေ mask ကိုယ်စီနဲ့ ဘဏ်ဝန်ထမ်းတွေ တွေ့တော့ တယ်ဟုတ်နေပါလားပေါ့။ တွေးရင်းနဲ့ လှမ်းလာတာ အပေါက်၀ ရောက်တော့ ငွေစက္ကူအဟောင်းတွေရဲ့ အနံ့အသက်တွေက ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်တော့မှ  အဲဒီက  ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးဆိုတာ ခေါင်းထဲ ပြေးဝင်လာရပါတယ်။ မြန်မာပြည်က လက်ရှိသုံးစွဲလည်ပတ်နေတဲ့ ငွေစက္ကူတွေမှာ နှစ်ရာကျပ်တန်တွေလောက်အထိက ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေတာတွေကို လူတွေက လက်ခံနေကြရပါတယ်။ အရင်ကလို ဟောင်းနေလို့ ပြန်လဲပေးပါ ပြောလို့ မရတော့တာ၊ မပြောကြတော့တာ  ကြာပါပြီ။

တခြားဘဏ်တွေတော့ မသိပါဘူး.. အဲဒီဘဏ်ကတော့ တစ်ပတ်ကို ကျပ်သိန်းတစ်ရာပဲ လက်ခံပေးပါတယ်။  ပြန်ထုတ်တာက ပမာဏများရင်တော့ ကြိုပြောထားရပါတယ်။ နောက်ပြီး အရင်ကလို သုံးလ တကြိမ် အတိုးပေးမှာ မဟုတ်တော့ပဲ ခြောက်လ တကြိမ်သာ အတိုးပေးမယ် ဆိုတဲ့ စာကပ်ထားတာကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ဘဏ်တိုးနဲ့ ထိုင်စားနေတဲ့လူတွေရဲ့ ဒဏ် မခံနိုင်တော့ဘူး ထင်ရဲ့။ ဝင်လာတဲ့ လူတွေကလည်း ပိုက်ဆံအဟောင်းထုပ်လေးတွေ အထုပ်ကြီးတွေနဲ့ ဝင်လာလိုက် ထွက်သွားလိုက်နဲ့ပါပဲ.... လူတွေ အိတ်တွေ ပိုဖောင်းလာတာ ပိုချမ်းသာလာတာလား၊ ငွေစက္ကူတွေကပဲ ပိုပွလာတာလားတော့ ကျမလည်း မတွေးတတ်ပါဘူးလေ.. 

ငွေရေစက်ကတော့ တပြိုင်နက်တည်း အလုပ်နှစ်ခု ပြီးနေပါတယ်။  အလွှာပေါင်းစုံထဲ ဖြတ်သန်းရင်း လူတန်းစားမျိုးစုံရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းလျတဲ့ သက်ပြင်းရှိုက်သံတွေနဲ့ ပေကျံစွန်းထင်းလာတဲ့ အငွေ့အသက် အမှုံအမွှားတချို့ကို တတ်နိုင်သလောက် ခါချပေးနေသလိုလို...။ ဟိုငေး ဟိုတွေးလုပ်နေတုန်းမှာပဲ အပေါ်ထပ် ရုံးခန်းက ကျလာတဲ့ ကြိုးတချောင်းကို သတိထားမိပါတယ်... paper clip ညှပ်ထားတဲ့ အဲဒီကြိုးမှာ ချက်လက်မှတ်တချို့နဲ့ စာရွက်စာတမ်းတချို့ကို ဘဏ်က စာရေးမလေးက ညှပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အပေါ်ကို မော့ကြည့်ပြီး အချက်ပေးလိုက်တော့ အပေါ်က ဆွဲတင်သွားပါလေရော... ကဲ.. ဘယ်လောက် မြန်ဆန်တိကျပြီး ရိုးစင်းလိုက်သလဲနော်... ။ 

ဘဏ်စာရင်းစာအုပ်မှာ update လုပ်ပြီးတော့ အမျိုးသားက စာအုပ်ကို လာပြန်ပေးပါတယ်။ သူကတော့ လုပ်လက်စ သူ့ကိစ္စကို အပြီးသတ်နေတုန်း ကျမလည်း လက်ထဲ ရောက်လာတဲ့ စာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်မိပါတယ်။ အင်း.. ဒါ ဟိုတပတ်တုန်းက ထုတ်ထားတာ... အဲ.. နောက် နှစ်ခုက ဘာပါလိမ့်... သေချာတာက အဲဒီနောက်ပိုင်း ကျမ ဘာမှ အသွင်းအထုတ် မလုပ်ဖြစ်တာ... ပြန်စစ်ကြည့်တော့ ကျမ ထုတ်တဲ့နေ့မှာပဲ အစွန်းထွက်လေးသာ ကျန်ပြီး အထွက်စာရင်းပြနေတယ်.. ပြီး အခုနကမှ အဲဒီ့ ပမာဏကို ပြန်အသွင်းပြနေပြန်ရော... ကျမလည်း ဇဝေဇဝါနဲ့ စာအုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ကို ကြည့်တော့ ဘာဖြစ်လို့လဲတဲ့... ကျမ ထင်တာက (ဟဲဟဲ) သူ ကျမ မသိအောင်များ ထုတ်ထားလေသလားပေါ့လေ... (ကြည့်စမ်းပါဦး.. ဘယ်လောက် ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိန်းမ ပါလဲနော်... တကယ်ဆို သူက အဲဒီလို လုပ်လေ့လုပ်ထ ရှိသူတယောက် မဟုတ်ပါပဲနဲ့ .. သူလည်း စာအုပ်ကြည့်ပြီး ဘယ်လိုဖြစ်တာပါလိမ့် ဆိုပြီး အထဲ ပြန်ဝင်သွားပါလေရော..  

မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ကြာပြီးမှ သူ ပြန်ထွက်လာတော့ system error ကြောင့်ပါဆိုပြီး မန်နေဂျာကိုယ်တိုင် တောင်းပန်လိုက်ပါသတဲ့.. အဲဒီ transaction နှစ်ခုစလုံးကိုလည်း ပြန်ဖျက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရား.. အဲဒီလိုသာ error ပေါ်နေရင်... withdraw ပဲ လုပ်သွားပြီး ပြန်မထည့်ခဲ့ရင်... စာရင်းထဲက ရှိစုမဲ့စုလေး ကုန်ရတော့မယ့် ကိန်းပါလား။ အတိုးတွက်တော့ရော.. အဲဒီ transaction ကို ဘယ်လို တွက်မှာလဲ... မှားတာကလည်း အစွန်းထွက်လေးပဲ ချန်ထားခဲ့ရလောက်အောင် တိတိကျကျကြီး။ ဘာတွေမှန်း မသိပေမယ့် မချင့်မရဲဖြစ်တဲ့ စိတ်တွေနဲ့ သံသယစိတ်တွေ ပိုမို ကြီးထွားလာရတော့ အမှန်ပါပဲ။

ဟိုတနေ့ကလဲ အမျိုးသားက တခြား ပုဂ္ဂလိကဘဏ် တခုမှာ ငွေသွားထုတ်တော့ ထူးထူးခြားခြား ငါးထောင်တန်နှစ်ရွက် သီးသန့်ပါလာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီငါးထောင်တန်ကို သုံးခါနီး သေသေချာချာကြည့်တော့ မှ အစွန်းတစ်ဖက်မှာ ထောင့်တန်းပြဲနေလိုက်တာ.. နှစ်ရွက်စလုံးပါပဲ.. သားရေကွင်းနဲ့ စည်းထားတဲ့ အထုပ်ထဲက  ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း ပြဲသွားတဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ... စက္ကူကပဲ ပါးလွန်းနေသလား၊ သုံးတဲ့သူကပဲ ပစ်စလက်ခတ် ကိုင်တွယ်လိုက်သလားတော့ မပြောတတ်ပါဘူးလေ.. ခေါက်ပြီး ထိုးထည့်ထားတဲ့ ငါးထောင်တန်နှစ်ရွက်ကို သေသေချာချာ မစစ်ဆေးပဲ ယူလာခဲ့တဲ့ အမျိုးသားကတော့ သူ့ပိုက်ဆံကို ဘယ်နေရာမှာများ သုံးလို့ရမလဲဆိုတာ လေ့လာနေဆဲ။ ဘဏ်က ထုတ်တဲ့ တချို့ တချို့တွေထဲက အစိမ်းရောင်ချင်းဆင်တဲ့ ၂၀-တန်နဲ့ ထောင်တန်နဲ့ ရောနေတဲ့ အကြောင်းတို့၊ ဘဏ်စည်းတွေထဲကနေ သုံးလေးရွက် လျော့နေတာတို့တွေကတော့ ရိုးတောင်နေပြီလို့ ပြောရမလိုပါပဲ။ ဘဏ်တစ်ခုက ငွေထုတ်ပြီး တခြားဘဏ်မှာ ပြန်သွင်းတဲ့ အခါ ကိုယ့်ဘက်က မစိုက်ရတာ မရှိသလောက်...။ 

ကျမတို့ဆီမှာ ကွန်ပလိန်းတက်တဲ့ အလေ့အထ တော်တော်လေး နည်းပါတယ်... တော်တန်ရုံဆို လက်ခံလိုက်၊ ဖြည့်တွေးပေးလိုက်နဲ့ နေတတ်ကြတာလေ...။ နောက်တခုက ကွန်ပလိန်းဆိုရင် ပြဿနာပဲ၊ လို့ နားလည်နေကြတဲ့ အထဲ... ဂျာအေး သူ့အမေရိုက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲ ဝင်မိသွားရင် အချိန်ကုန် လူပင်ပန်း မထူးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေနဲ့ Treasure Hunt Games လိုပဲ လက်ညှိုးညွှန်ရာ လိုက်ရင်း နောက်ဆုံး လက်ညှိုးကတော့ ကိုယ့်ဆီမှာပဲ အဆုံးသတ်တတ်ကြတာကလား။ အဲဒီတော့လည်း ဒီ “မီးစင်ကြည့်က” လမ်းစဉ်ကပဲ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေသလား ... ။

ဒီလိုပါပဲလေ.. တွေ့ကြုံဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလေးတွေ မှတ်တမ်းတင်ထားရင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတိလေးနဲ့ ပြန်စစ်ဆေးဖို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရော.. သူများတွေကိုပါ အသိပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ...။

နှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ကြပါစေရှင်...။