လေးဆယ်နှစ်လွန် အချိန်ကာလများအတွက်... ကျေးဇူးတင်ရှိခြင်း။

ဒီနေ့မှာကျမ အသက် လေးဆယ့်နှစ်နှစ် တင်းတင်းပြည့်ခဲ့ပါပြီ။

လူ့လောကကြီးထဲမှာ နေထိုင်လာခဲ့တဲ့ ဒီကာလတွေမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရာတွေနဲ့ ဒွန်တွဲပြီး ကျော်ဖြတ် ကုန်ဆုံးခဲ့ပေမယ့်....ကျေးဇူးတင်ရမယ့် အရာတွေက အများကြီးပါပဲလေ..

ဦးစွာ... ကျမရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအတွက်... ကျွေးမွေးသုတ်သင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး သားသမီးလိုအင်မှန်သမျှ ဟင့်အင်း လို့ မပြောခဲ့ပဲ အမြဲ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှင် မိဘနှစ်ပါးကို အနှိုင်းမဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ပြီး.... မြန်မာပြည်မှာ လူဖြစ်လာခဲ့ရတဲ့ အတွက် ( ဘယ်လောက်ပဲ ပင်ပန်း ခက်ခဲနေပါစေလေ...)... ကျမရဲ့ အမိမြေ... ဒီမြေ.. ဒီရေ. ဒီလေ တွေကို ကျမ အမြဲ ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်လျှက်ပါပဲ...

လူသားအဖြစ် ရရှိခဲ့တဲ့ အဖြစ်မှာမှ  မြန်မာပြည်မှာ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အဖြစ်နဲ့ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး အနှစ်သာရကို ရိပ်မိရုံ မြည်းစမ်းခွင့် ကြုံခဲ့ရတဲ့ အတွက်.. လောကီ လောကုတ္တရာ ဆိုင်ရာ ဆရာသမားများနဲ့ မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...။

အကျိုးအကြောင်း အဆိုးအကောင်းတွေကို ခွဲခြားသွန်သင် ဆုံးမပဲ့ပြင်ပေးခဲ့တဲ့၊ အမှား အမှန်၊ဓမ္မ နဲ့ အဓမ္မ၊  တရားမျှတခြင်းနဲ့ ရဲရင့်တည်ကြည်ခြင်းဆိုတာတွေကို ငယ်စဉ်က စခုချိန်အထိ လက်တွေ့ စာတွေ့ သိမြင် အားကျခဲ့ရတဲ့ (ကြီးငယ်မဟူ) သင်ဆရာ မြင်ဆရာ ကြားဆရာ အားလုံးကိုလည်း မမေ့မလျော့ ကျေးဇူးတင်လျှက်ပါ...

ငယ်ငယ်ကတည်းက တနေရာ တနေရာ ကြာကြာ နေရတယ် မရှိပဲ ပြောင်းရွှေ့နေရလေတော့... တွေ့ကြုံဆုံကွဲ လောကဓံ အသေးစားလေးတွေကို ခပ်စောစောထဲက ခဏခဏ ကြုံခဲ့ရပါတယ်။ ဘယ်နေရာမှာဖြစ်ဖြစ် ကျမချစ်တဲ့ ကျမကို ချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေတွေကို တဒင်္ဂလေးပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့တာတွေအတွက် ကံကြမ္မာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

အွန်လိုင်းပေါ်ရောက်လာပြန်တော့လည်း.. ဘလော့ဂ်လောကထဲမှာ လူချင်းမသိပေမယ့် ခင်မင်ရင်းနှီးလာခဲ့ကြတဲ့ မိတ်ဆွေ မောင်နှမတွေ ... သူတို့လေးတွေကြောင့် စိတ်ချမ်းမြေ့ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်တွေပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့်လည်း ကျမရဲ့ မိတ်ဆွေ မောင်နှမ တွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...

နောက်ဆုံးအနေနဲ့  ပိုမိုပြည့်စုံတဲ့ ဘဝအဓိပ္ပာယ်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့၊ နွေးထွေးသာယာတဲ့ မိသားစုလေးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေးခဲ့တဲ့....ကျမအပေါ် အမြဲနားလည်ခွင့်လွှတ် သည်းခံပေးခဲ့တဲ့.... (ဟဲဟဲ) ကျမရဲ့ ဘဝခရီးဖော် ချစ်ခင်ပွန်းကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိကြောင်းပါ။