Skip to main content

က်မ စိတ္ဓာတ္က် စိတ္ညစ္မိတဲ႔အခါ..

က်မ စိတ္ဓာတ္က် စိတ္ညစ္မိတဲ႔အခါ...

က်မေဘးနားမွာ ရွိတဲ႔လူေတြကို စကားပူေတြ အမ်ားႀကီးေျပာမယ္... ဒါမွ မဟုတ္ ေအးစက္စြာနဲ႔ပဲ တလံုးမွ မေျပာပဲ ဆိတ္ဆိတ္ေနမယ္....။

တေယာက္ထဲ ေနခြင့္ရွိရင္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ. အဆံုးအမ စာတိုေလးေတြ၊ ဆရာေဖျမင့္တို႔ရဲ႕ ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ေလးေတြ ျမည္းမယ္။ ရင္ထဲတခုခု က်န္ရစ္ခဲ႔မယ့္ (လူေတြကို ခ်စ္တတ္ဖို႕) ရသ ၀တၱဳတိုေလးေတြရင္လည္း ဖတ္မယ္။ (အရင္ကလုိ လံုးခ်င္း၀တၳဳဖတ္ဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္မရွိ။) ၿပီး တရားေခြေတြဖြင့္ၿပီး ေတာင္လုိပံုေနတဲ႔ အ၀တ္ေတြကို တညလံုး မီးပူတုိက္ရင္တုိက္မယ္။ အ၀တ္ေတြ တညလံုး ေလွ်ာ္ခ်င္ ေလွ်ာ္ေနမယ္.. (ညဖက္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေလ)....သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြဖြင့္ၿပီး စိတ္ေတြ လႊင္႔ထားလုိက္မယ္. ... အင္တာနက္ ထဲက motivational poems ေတြ အဆိုအမိန္႔ေတြ သြားဖတ္မယ္၊ ရယ္စရာ ကာတြန္းေတြ ဟာသေတြ လိုက္ဖတ္မယ္...။

ေနာက္ဆံုးေတာ့... အိပ္ရာေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ၿပီး ၀င္ေလထြက္ေလကို သိေနလိုက္ရင္း တေျဖးေျဖး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္ပါတယ္....။

ေလာကနိယာမအရဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္ဟာမွ ျမဲတဲ႔အရာမဟုတ္တာပဲ။ စိတ္ဆိုးတာ၊ စိတ္ဓာတ္က်တာေတြကို ပိုဆိုးမသြားေအာင္ ထိန္းၿပီး အာရံုေကာင္းဘက္လဲႊတင္ေပးလုိက္နုိင္ရင္ေတာ့ အဲဒီစိတ္ေတြက အျမစ္တြယ္မေနပဲ ခဏတျဖဳတ္နဲ႔ ေပ်ာက္သြားမွာပါ။ ခက္တာက ခုခ်ိန္မွာ က်မက ဒီလုိေျပာလုိ႔ျဖစ္ေနေပမယ့္ တကယ္ျဖစ္တဲ႔အခ်ိန္က် ဘယ္လိုေနရမွန္းမသိတာ။ တစ္ေယာက္တည္းေနမွ က်င္႔လို႔ရတဲ႔သိုင္းကြက္ပဲ က်င့္ထားမိေတာ့ အရႈပ္ထဲမွာေတာ့ ရွင္းေအာင္ မေနတတ္ေသးပါ..။ ဟဲဟဲ..

Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...
14 comments
Read more

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...
18 comments
Read more

အေ၀းျမင္ အနီးမႈန္....(ေနာက္ဆံုး)

အနီ ီ းမႈန္.. “ေမာင္ ဒီေန႔ meeting ရွိုလို႔ေနာက္က်မယ္ေနာ္…သီရိ..” “ေအာ္…ဟုတ္.. သီရိလည္း ခုိင္ ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း အိမ္လာလည္မယ္ ဆုိလုိ႔ ေစာင္႔ေနတာ… ဘယ္မွာလုပ္မွာလဲ.. meeting က..” “ ရံုးမွာပဲသီရိေရ.. နုိင္ငံျခားသားေတြပါမယ္.. ၿပီးရင္ေတာ႔ တခုခုလုိက္ေကြ်းရမွာေပါ႔..” “ ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ..ေမာင္..” “ အနီးအနားက ေအးေအးေဆးေဆးဆုိင္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္မွာပါ.. ဒါလည္း မေသခ်ာေသးပါဘူး… ကိုယ္ ဖုန္းဆက္မယ္ေလ..” “ ဟုတ္… အျပန္က် ေခါက္ဆဲြေၾကာ္၀ယ္လာခဲ႔ေနာ္ေမာင္..ကေလးေတြ စားဖုိ႔..” “ အင္း..အင္း..ဟုတ္ၿပီ..ဒါပဲေနာ္” ခုိင္႔ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးၿပီးအျပန္ စင္တင္ေတးဂီတရွိသည္႔ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ေရွ႕မွာ သူမရဲ႕ေမာင္႔ကားကို လွမ္းေတြ႔လုိက္သည္။ သူမ အဲဒီဆုိင္အျပင္ဘက္ေရာက္ေနမွန္း ေမာင္သိရင္ အံ႔အားသင္႔သြားေစခ်င္သည္။ ေနာက္ခ်င္စိတ္ျဖင္႔ ဆုိင္အျပင္ဘက္မွာ ကားရပ္ၿပီး သူမ ေမာင္႔ဖုန္းကို လွမ္းေခၚလုိက္သည္။ ခ်က္ခ်င္း မကိုင္ေသး။ ေတာ္ေနၾကာမွ ဟဲလုိ..ထူးသံၾကားသည္…။ “ေမာင္..ဘယ္မွာလဲဟင္” “ ဧည္႔သည္ေတြကို ထမင္းလုိက္ေကြ်းေနတယ္ သီရိ” သူမ ေမာင္႔ကို ဆုိင္အျပင္ဘက္ လွမ္းထြက္လာတာျမင္လုိက္ရသည္.. “ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ ..ေမာင္ရဲ႕” “ အဲ..မီလ်ံကြိဳင္မွာ….” “ သီခ်င္းသံေတြ ၾကားေန...
25 comments
Read more