နာလုိက္ရေသာ တရားေတာ္ႏွင့္ ဆက္စပ္၍

က်မတို႔ ေနတဲ႔ေနရာေလးက ေအးခ်မ္းပါတယ္။ သစ္ပင္ရိပ္ကေလးေတြနဲ႔ ငွက္ကေလးေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ေတာရိပ္မကင္းတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ေလးေပါ့။ က်မတို႔နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ ရိပ္သာေတြ ရွိပါတယ္။ အိမ္နားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေတာ့ ေမေမသြားေနက်ေက်ာင္းေပါ့။ ဥပုသ္ေန႔ဆို အဲဒီေက်ာင္းကိုဆြမ္းခ်ိဳင့္ပို႔ရင္း ဥပုသ္သီတင္းေဆာက္တည္တတ္ပါတယ္။ က်မတို႔ကေတာ့ အိမ္မွာပဲေစာင့္တဲ႔ အိမ္ ဥပုသ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မနက္ ၈နာရီခဲြေလာက္ကေန ဆရာေတာ္ သီလမေပးခင္ ၉နာရီခဲြေလာက္အထိ တရားေခြကို ေလာ္နဲ႔ဖြင့္တတ္ပါတယ္။ ( အန္တီစုအိမ္ေရွ႕ သြားေအာ္တဲ႔ ေလာ္မ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးထင္ရဲ႕.....:)

 ဒီေန႔မနက္ကေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ ရွင္ဉာဏိႆရ ရဲ႕တရားေတာ္ဖြင့္ပါတယ္။ က်မလည္း ညက ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္သြားတာေရာ..ကေလးေတြ ေက်ာင္းမရွိတဲ႔ ဒီေန႔လုိမ်ိဳးဆို နဲနဲပိုအိပ္တတ္တာေၾကာင့္ ဆရာေတာ့္တရားသံကို အိပ္ခ်င္စိတ္နဲ႔ပဲ ၾကားေနရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘုိးေတာ္ဦး၀ုိင္းနဲ႔ ဦးေပၚဦးတို႔အေၾကာင္းေရာက္ေတာ့ နားစုိက္ေထာင္ရတဲ႔ အေျခအေနေရာက္သြားရပါေတာ့တယ္။ ဘုရင္နဲ႔ နန္းတြင္းက မိဘုရားတို႔ ၀န္ႀကီးတို႔ေတြ ေလွၿပိဳင္မယ့္အေၾကာင္းေလ။ ဘုရင္ၿပိဳင္မယ့္ေလွကို စီစဥ္ရတာက အမတ္ႀကီးဦးေပၚဦး။ ေလွၿပိဳင္မယ့္ေန႔က်ေတာ့ စီစဥ္ထားတဲ႔ေလွက ျပိဳင္ေလွလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဦးခြ်န္ေလွမဟုတ္ပဲ ဦး၀ုိင္းေနတဲ႔ ေလွအႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘုရင္ကလည္း ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့။ ဦးေပၚဦးကလည္း ဘုရင္နံမယ္နဲ႔လုိက္ေအာင္ ဦး၀ုိင္းတဲ႔ေလွကို စီစဥ္ထားတဲ႔အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ေနာက္ ေလွၿပိဳင္ေတာ့ ဘယ္ေျပးပါ့မလဲ။ ကမ္းစပ္နားမွာပဲ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။ ဦးေပၚဦးကလည္း မပူပါနဲ႔ နုိင္မွာပါခ်ည္းပဲ။ အဲဒီလိုနဲ႔ ေလွာ္လိုက္တာ... သူမ်ားေတြ အကုန္ေရာက္ၿပီး တေရးတေမာအိပ္ေလာက္ေတာ့မွ ေရာက္တာေပ့ါ။ အဲဒီေတာ့ ဘုရင္ႀကီးလည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္တုိလာၿပီ။ ဦးေပၚဦးကို ဆူတာေပါ့။ မင္းေျပာေတာ့ နုိင္မယ္ဆို.. ခုက်ေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွ ပါလား..ဘာညာေပါ့ေလ။ ဦးေပၚဦးကလည္း ကြ်ဲခ်င္းခတ္တဲ႔ ကြ်ဲျပိဳင္ပြဲလုိေပါ့။ ရံႈးတဲ႔သူက အေရွ.ကေနေျပးေနရျပီး နုိင္တဲ႔သူက အေနာက္ကေန ခတ္ဖုိ႔အေျပးလုိက္ရတာေလ..လို႔ ဘုရင့္သေဘာက်ေလာက္တဲ႔ ဥပမာ ဥပေမယ်ေတြ အျပေကာင္းသြားလို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘုရင္ႀကီးလည္း ဦးေပၚဦးရဲ႕ ကြ်ဲနုိင္ႏြားနုိင္ နုိင္ခဲ႔ရတာကိုပဲ ေက်နပ္လုိက္ရသတဲ႔။ က်မကေတာ့ ရယ္လိုက္ရတာ..။ အဲ .. မၿပီးေသးဘူး။ ဆရာေတာ္ကေျပာေသးတယ္။ တုိ႔ေတြလည္း ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္ က်င့္ေနတာပဲတဲ႔။ Unguided, independent, stand on own foot..တဲ႔။ လမ္းညႊန္မႈမလိုဘူး၊ ကို္ယ့္အားကိုယ္ကိုး၊ ကိုယ္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္၊ ကိုယ္လမ္းကိုယ္ေဖာက္တဲ႔ ဘုရားေလာင္းလမ္းစဥ္တဲ႔။ အဲလုိေျပာေတာ့လည္း ဘယ္ဆိုးလို႔လဲေနာ့..။ ဒါေပမယ့္ ဟုိက ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမာၻတစ္သိန္းေတာင္ သတၱ၀ါေတြအက်ိဳးအတြက္ ပါရမီျဖည့္က်င့္ခဲ႔တာေလ။ ေအာ္... ဆရာေတာ္က ဘုိးေတာ္ဦး၀ုိင္းနဲ႔ ဦးေပၚဦးအေၾကာင္း ေျပာတာကလည္း ေနာက္ဆံုးကေနေပမယ့္ အနုိင္ယူခ်င္ေနတဲ႔အေၾကာင္းေျပာတာ။ 

က်မေတာ့ ဆရာေတာ့္ကို ေလးစားၾကည္ညိဳပါတယ္။  တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ရခဲလွတဲ႔ လူ႕ဘ၀ႀကီးမွာ အရင္းမရႈံးေလေအာင္ သာသနာနဲ႔ ၾကံဳႀကိဳက္ေနတုန္း အခ်ိန္ရွိသေရြ. သံသရာကလြတ္လမ္းကို ရွာေတြ.ေအာင္ ၾကိဳးစားေနရမွာပါ။ ဆရာေတာ္ကေတာ့ က်င့္ၾကံတဲ႔အလုပ္ေတြ မလုပ္နုိင္ေသးဘူးတဲ႔။ သူ႔မွာ ေဆးရံုအတြက္၊ သာသနာ့တကၠသိုလ္အတြက္. သူလုပ္ေနတဲ႔ အလုပ္ေတြက မ်ားလြန္းေနတာကို အေၾကာင္းျပၿပီး တရားအားထုတ္တဲ႔ အလုပ္ကို မလုပ္နုိင္ေသးေၾကာင္း သူ႔အေၾကာင္းျပခ်က္ကို ေျပာပါတယ္။ က်မတို႔ေတြကေရာ.. ဘယ္သူေတြအတြက္ လုပ္ေနလို႔၊ ဘယ္သူ႔ေကာင္းက်ိဳးေတြမွာ ေန႔မအား ညမနားေဆာင္ရြက္ေနရလို႔ ..ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ျပၿပီး ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေနေနပါလိမ့္ေနာ္....။