ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေန.ရက္မ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္နုိင္ပါေစ.. သူငယ္ခ်င္း

ဒီေန႔ က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔....

ထံုးစံအတုိင္း လံုးလည္ခ်ာလည္ေတြနဲ႔ ပတ္ခ်ာလည္ေနတဲ႔ က်မ ေအာက္တုိဘာလဦးတုန္းက သတိတရ ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေအာက္တုိဘာ ၂၄ ဆိုတာ ရင္းနွီးေနခဲ႔တဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔။ United Nations Day.. ။ 

သူနဲ႔ က်မ.. ေရစက္ဆံုလို႔ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ စက္မႈတကၠသိုလ္ႀကီးမွာ တစ္နွစ္တည္း တက္ခြင္႔ၾကံဳခဲ႔ရတယ္။ 

အေဆာင္ေက်ာင္းသူ က်မနဲ႔ ေန႔ေက်ာင္းသူ ျဖစ္တဲ႔ သူမ တို႔ အထူး ခင္မင္ရင္းနွီးခြင့္ မရွိခဲ႔ၾကေပမယ့္ တစ္ႏွစ္ တစ္နွစ္ စက္မႈတကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ရတဲ႔ လက္တစ္ဆုပ္စာ ေက်ာင္းသူ ေတြမို႔ အခ်င္းခ်င္း မိတ္ဆက္ေပးစရာမလို ပဲ သိကြ်မ္းေနခဲ႔ရပါတယ္။ အသားျဖဴျဖဴ..အရပ္ရွည္ရွည္.. ပိန္ပိန္.. ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ပြပြနဲ႔ ခ်ိဳသာတဲ႔ အျပံဳးေလးေတြနဲ႔ ေအးခ်မ္းတဲ႔ သူ.မ်က္နွာေလးကို မွတ္မွတ္ရရ.. ရင္ထဲမွာ အသိအမွတ္ျပဳခဲ႔မိတယ္။ ( ဆံပင္ေကာက္တာခ်င္းတူလုိ႔လဲ ပါမယ္ထင္႔)

ဒါေပမယ့္ ပထမ တစ္နွစ္ပဲ အတန္းတူ ျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္ ေက်ာင္းၿပီးတဲ႔ အထိ.. ေမဂ်ာလည္း မတူေလေတာ့ .. ေအာ္.. တစ္နွစ္တည္း ၀င္ခဲ႔.. တစ္ႏွစ္ထဲ ထြက္ခဲ႔တဲ႔ .. same batch ေတြျဖစ္ခဲ႔ရံုေလာက္ပဲေပါ့..

ကံဆံုခ်င္ျပန္ေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ.မွာ ျပန္ႀကံဳ.. အဲေလ.. ေက်ာင္းၿပီးလို႔ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းတစ္ခုမွာ အတူတူ .. အရင္ကထက္ ပို နီးစပ္ခဲ႔ရတယ္...။ စကားလံုးေတြကို တစ္လံုးခ်င္းရဲ. အဓိပၸာယ္ကို သိနားလည္သူ၊ အရာရာ ေလးနက္တတ္သူ...။ အဲဒီလိုနဲ႔....တစ္လွမ္း ခ်င္း....ပါပဲ။..

အဲဒီေလာက္မွာ ရပ္သြားခဲ႔ရင္ေတာ့... 

ဒါေပမယ့္.. ေနာက္ထပ္..တစ္လွမ္း...။

က်မတစ္ေယာက္ မရည္ရြယ္ပဲ ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႔ ယ ပက္လက္ကို ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္။ စင္ကာပူလို ေနရာမ်ိဳးကိုသာ သူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလးေတြက ဦးတည္ေနၾကေတာ့ ေက်ာင္းက မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္း အဲဒီမွာ ရွားပါးပါတယ္။ 

ေရစက္ဆိုတာ ပါလာခဲ႔လုိ႔သာ.. သူရယ္..က်မရယ္.. သူရဲ. ငယ္ေပါင္းသူငယ္ခ်င္းရယ္..( က်မရဲ.  ႀကီးသူငယ္ခ်င္း) သံုးေယာက္ ဆံုေသာ အခါ.....

သူမ်ားေတြကိုေတာ့ က်မ မသိပါဘူး။ က်မကေတာ့ closed type ပါ..။ က်မမွာ ရင္နဲ႔ ရင္းနွီးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားႀကီး မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ေတြ.ဆံုတုိင္း ခင္မင္ကြ်မ္း၀င္ ရင္းႏွီးလြယ္သူ မဟုတ္သလို ဆိုရွယ္လည္း ညံ႔တဲ႔ က်မ ပါ။

က်မတို႔ သံုးေယာက္ အတူတူ အိပ္ခဲ႔ၾကတယ္။ က်မစက္ရံုကေပးထားတဲ႔ အခန္းေလးထဲမွာ...

က်မတို႔ သံုးေယာက္ ပတၱရာ ကမ္းေျခ အတူတူ ေလွ်ာက္လည္ခဲ႔ဖူးၾကတယ္...အဲဒီမွာ....

က်မတို႔ သံုးေယာက္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ.ေပၚ ေျခရာေတြ ခ်န္ထားရစ္ခဲ႔ဖူးတယ္.. ေမာပန္းေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔...

က်မတို႔ သံုးေယာက္ ထမင္း ဟင္း အတူတူ ခ်က္စားခဲ႔ၾကတယ္.. ဘဲဥ၊ ၾကက္ဥ မမုန္းတဲ႔သူေတြနဲ႔...

က်မတို႔ သံုးေယာက္ အိပ္ရာ၀င္ ပံုျပင္ေတြ ေျပာခဲ႔ၾကဖူးတယ္.. အခ်င္းခ်င္းသိနားလည္တဲ႔ ရင္းနွိီးမႈေတြနဲ႔.....။

သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္ေလးေတြ ကုန္သြားေတာ့ က်မတို႔ေတြ ကိုယ္စီ ကုိယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ရင္း.. ကုိယ့္ဘ၀ ကိုယ္ပံုေဖာ္ခဲ႔ၾကတယ္။ 

ရင္းနွီးခဲ႔ၾကရတဲ႔ အခ်ိန္ေလးက တကယ္ဆို.. တုိေတာင္းလွပါတယ္။

သူတို႔ေတြကိုေတာ့ က်မ  မသိနုိင္ပါဘူး...။ 

က်မအတြက္ေတာ့ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ.. တစ္ခါခင္ၿပီးရင္ ျပန္ျဖတ္လို႔  မရစေကာင္းေတာ့တဲ႔ အျမဲတမ္း သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ...။

သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေမြးေန႔မွသည္... ခ်စ္ေသာ မိသားစုနဲ႔ အတူ... ေအးအတူ ပူအမွ် ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ရင္း... ေနာက္ဆံုး အႏၱိမပန္းတုိင္ကို မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းနဲ႔ အတူ အဆံုးတုိင္ ေလွ်ာက္လွမ္းနုိင္ပါေစလို႔.... ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္ေနာ္....။