Skip to main content

ဂ်ီေဟာသူ - ( မစႏၵာ)

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဆုိင္ရာ ဆုိင္ရာ အစဲြအလမ္းေလးေတြ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ေဒသစဲြ၊ လူမ်ိဳးစဲြ မွသည္.. အစဲြအလမ္းေပါင္း မ်ားစြာေပါ့။ က်မတို႔ သိထားခဲ႔ ေနထားခဲ႔ ကြ်မ္း၀င္ထားခဲ႔တဲ႔ ေနရာေဒသေတြကို လုိက္ၿပီး bias ေလးေတြမ်ား တခါတေလ ျဖစ္မိတတ္သလားလုိ႔႔ပါ။ 

က်မလည္း ကိုယ္ေပ်ာ္ခဲ႔တဲ႔ အရပ္ေဒသက အရိပ္ေလးေတြ ေတြ႔ရင္ကို သတိတရ ရွိတတ္ေနဆဲ...။ စက္မႈတကၠသိုလ္မေရာက္ခင္ကတည္းက ငယ္ငယ္က ၾကည့္ဖူးတဲ႔ ပ်ံသာ ပ်ံပါ ထက္အာကာသို႔ ရုပ္ရွင္ထဲက မင္းသမီး ေစာျမတ္သႏၱာ Building One ေလွကားအဆင္းမွာ မူးလဲတဲ႔ေနရာ... အဲဒီတုန္းက အဲဒီေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ ခမ္းနားပံုကို သေဘာက်ခဲ႔လုိ႔ေပါ့။ အစဲြအလမ္း မကင္းနုိင္ေသးတဲ႔ က်မနဲ႔ ဂ်ီေဟာသူ ျဖစ္ခဲ႔သူမ်ားအတြက္...၊ ဂ်ီေဟာသူ မျဖစ္ခဲ႔လဲ စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူျဖစ္ခဲ႔သူေတြအတြက္..၊  ေနာက္... တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ အမွတ္တရ အျဖစ္ စာေရးဆရာမ မစႏၵာရဲ႕ ဂ်ီေဟာသူ ကို တင္လုိက္ပါတယ္။ (ေလးေနရင္ေတာ့ သည္းခံေနာ္..)

Ma Sanda- G HALL THU
Get your own at Scribd or explore others: Literature Novels

Comments

ThuHninSee said…
ဒီစာအုပ္ကိုသိပ္သေဘာက်တာ။
ဂ်ီေဟာသူမၿဖစ္ခဲ႔ရေပမယ္႔
ဖတ္တိုင္း..ကိုယ္တုိင္ ေရာက္သြားသလိုပဲ။
PAUK said…
မမြန္(သုနွင္းဆီ)ဆီကေနေတြ႔လို႔လာဖတ္သြားပါတယ္...
ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္..
မတက္ဖူးေပမယ့္..ဖတ္ရတာေပ်ာ္ပါတယ္..
စက္မွုနဲ႔ပတ္သက္တဲ့..ဆရာေမာင္စိန္း၀င္းပုတီးကုန္း
ၽြႏြမ္ဂ်ာသိုင္းတို႔ရဲ႕စာေလးေတြလဲတင္ေပးနိုင္ရင္
ပိုေကာင္းမွာပဲ...
Sonata Cantata said…
သိဂႌေရ -

အမ်ားႀကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေမာင္XXX - မXXX
Unknown said…
အမTheingi ေရ,

ဂ်ီေဟာသူ တင္ေပးတဲ့အတြက္ အမ်ားၾကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မလဲ ေက်ာင္းနဲ႕ပက္သက္ရင ္အစြဲအလန္းၾကီးပါတယ္။
အမွတ္တရ စြယ္ေတာ္ရိပ္ ေတြပါ။
သဇင္ကိုလဲလြမ္းပါတယ္ အမရယ္။
:P said…
အစ္မ..အဲဒီစာအုပ္ကိုအရမ္းၾကိဳက္တာ..ျပန္တင္ေပးတာေက်းဇူးပါ

Popular posts from this blog

မနေ့က ဘာရယ်မဟုတ် တီဗွီရှေ့ ထိုင်ရင်း Sister's keeper ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်လေး ကြည့်မိခဲ့တယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာသည် သမီးကြီးအတွက် မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ကူညီပေးဆပ်ခဲ့ကြပုံတွေ.. မိခင်တယောက်အနေနဲ့ သမီးအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တခြား ဘယ်သူ့က်ုမှ ဘယ်အရာက်ုမှ ထည့်မတွက်တော့တဲ့ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ ဆန္ဒ... နောက်ဆုံး ကာယကံရှင် သမီးက သူ့တွက် ထိခိုက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် ကျေးဇူးတင်အားနာရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့သာ တောင်းဆိုလာတော့တယ်.. ဆက်စပ်ရင်း ပုံ့လေးကို သတိရမိတယ်... ဘဝတွေ..... ဒီနေ့မနက် သမီးသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေ အသုဘ လိုက်ပို့ဖြစ်တယ်။ သိပ်ထက်မြက် ဖြတ်လတ် သွက်လက်တဲ့လအမျိုးသမီးပေါ့... အနာဂတ်ကောင်းတွေ (သူ့အတွက်သာမက) အသိုင်းအဝိုင်းကိုပါ မျှဝေမြှင့်တင်ပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီး... ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်မှန်းတန်း သိကြရုံဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထက်မြက်သွက်လက်တာတွေကို သဘောကျ အားကျခဲ့တယ်... inner က လာတဲ့ စိတ်အားတက်ကြွ ယုံကြည်လှုပ်ရှားမှုတွေ....  သာယာလှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးရယ်...အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေရင်းနဲ့ သမီးငယ်က သူ့သူငယ်ချင်းမေမေမှာ အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ ... ကိုယ် သိခဲ့တဲ့ ကျန်းမာရေးလိုက်...

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...