Skip to main content

ျပႆနာ တခု အရင္းျပဳလုိ႔...

အင္း.. ျပႆနာမ်ားကေတာ႔ ေနရင္းထုိ္င္ရင္းကို ၀င္လာတတ္တာပဲကိုး... 

ရံုးက ဘတ္စ္ကားဂိတ္နားမွာရွိေတာ႔ ကားေတြအေမာင္းၾကမ္းလို႔  ကေလးေတြကို အျမဲ ကရုစိုက္ေနခဲ႔ရတာ... 

ခုနေလးတင္ ကားတုိက္သံၾကားလုိ႔  လမ္းျဖတ္ကူးတဲ႔  လူေတြ ဘာေတြမ်ား ဘာျဖစ္ပါလိမ္႔ ထြက္ၾကည္႔မိေတာ႔  ရံုးေရွ႕မွာ ရပ္ထားတဲ႔ က်မတုိ႔ ကားေလးက တျခမ္းပိန္... ။ သူ႔ကို နမ္းေနတဲ႔ကားက ရံုးကို ဆန္လာပို႔တဲ႔ ကား...။ 

ျဖစ္ပံုကေတာ႔ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္ကို ၀င္လာတဲ႔ ၅၁ ကားၾကီး က လမ္းေဘးမွာ ရပ္ရင္း ဆန္အတင္အခ်လုပ္ေနတဲ႔ ကားကို ၀င္တုိက္သြားတာပါ...။ အဲဒီဆန္ကားက က်မတုိ႔ ကားကို  ကားၾကီးတုိက္တဲ႔ အရွိန္ရယ္.. သူ႔ကားေပၚမွာ တင္ထားတဲ႔ ဆန္အိတ္အေလးခ်ိန္ေတြရယ္ ေပါင္းၿပီး ၀င္ေဆာင္႔လုိက္တာ က်မတုိ႔  ကားက အထိအနာဆံုး... :(

 ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူေတြ အထိအခုိက္မရွိလုိ႔ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။ လမ္းသြားလမ္းလာေတြ အဲဒီၾကားထဲ ေရာက္မလာတာလည္း ကံေကာင္းလုိ႔ေနာ္..။ ကိုယ္ေတြမ်ား အျပင္ထြက္ဖုိ႔ ကားေပၚအတက္ဆုိရင္လည္း.. အဲဒီေနရာက က်မထုိင္တဲ႔ ေနရာတည္႔တည္႔။ အဲဒီလုိင္းကားေတြကလည္း အရမ္းအရမ္းကို ေမာင္းတာ.. ၾကီးနုိင္ငယ္ညွင္းဆုိတာ  လူေတြသာမဟုတ္ဘူး ကားေတြလည္း အဲဒီလုိပါပဲ...အင္း.. ဒါကလည္း ကားကိုထိန္းခ်ဳပ္ေနတာက လူ ျဖစ္ေနတာကိုးေနာ္..။ 

အခုေတာ႔ ကားကို ေဘာ္ဒီရံုပို႔လုိက္ရၿပီ... အခုတေလာ ကံမေကာင္းဘူး... သူကလည္း အိပ္မက္ေတြ မေကာင္းဘူး ေျပာေနေသးတယ္....ေမ႔ေနတာ ၾကာတဲ႔ ဘုရားတရားဘက္လည္း ျပန္လွည္႔ဦးမွပါ.. ဘုရား ဘုရား.. (ခလုတ္ထိမွ အမိတ စကားပံုကို သတိမရ ရာ)

က်မလည္း ငါဟဲ႔  ဘေလာ႔ဂါဆုိၿပီး သူတုိ႔ေတြ ရႈပ္ေနတုန္း လက္ကိုင္ကင္မရာဖုန္းေလးနဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြ လုိက္ရိုက္လုိက္ေသး။ သံုးေနက် Olympus digital camera ေလးကေတာ႔ အနားယူသြားရွာၿပီ။ ေလာေလာဆယ္ ဒီဖုန္းကင္မရာေလးပဲ သံုးေနရတယ္.. အဲ... bluetooth နဲ႔ စက္ထဲပို႔ေတာ႔ သူလည္း ဆႏၵျပေနလုိ႔ ပံုတင္လုိ႔ မရလုိက္ဘူး....။ အင္း.. အမ်ိဳးသားကေတာ႔ ေျပာေနေတာ႔မွာပဲ... ကားတုိက္ခံရတာထက္ ပို႔စ္အသစ္တင္ဖုိ႔  စိတ္ေရာက္ေနလုိ႔... ဒါလည္း ေရာဂါပဲေနာ္..။

Comments

MANORHARY said…
အမွန္က ရန္ကုန္သတင္းေလးကို ပံုေလးနဲ႔ဖတ္ရမွာ
ခုေတာ့ အဲဒိ သြားအၿပာေရာင္ေတာ့လား ဟင္း
အဝါေရာင္သာေၿပာင္းပစ္လိုက္ေတာ့ မသိဂီ ၤ း) း)
ဇနိ said…
အမသိဂၤီေရ လူေတြ ဘာမွမျဖစ္တာ ကံေကာင္းေသးတယ္ေနာ္။ ရန္ကုန္က ကားေတြကလည္း ရႈပ္ေနတာပဲ။ သတိထားမွ။ အခုတေလာ နိနိလည္း အဆံုးအရံႈးေတြမ်ားလို႔ စိတ္ပင္ပန္းတယ္ အမရယ္။ ဒါေပမယ့္ က်န္းမာေရးထက္ ဘာကမွ အေရးမႀကီးဘူးလို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ျပန္ေတြးေတာ့ စိတ္သက္သာရာရတယ္။ အေစာေလးကပဲ ဘုရားကို အၾကာႀကီးရွိခိုးလာတာ။
မဇနိ
PAUK said…
ေတာ္ေသးတာေပါ့..မသိဂၤ ီေရ..
ကားပဲထိလို႔
က်ေနာ္လဲ မသိဂၤ ီတို႔လိုပဲ..
ျပႆနာေတြ႔မွ ဘုရားစာဖတ္တာ..ဟိ
သက္ေဝ said…
ေဟာေတာ့..
ေနရင္းထိုင္ရင္း အေခ်ာင္ထိသြားတာပါလား...
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေလာက္နဲ႕ၿပီးသြားတာ ေကာင္းတယ္ လို႕သာ သေဘာထားလိုက္ပါေလ...
စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ...
Moe Cho Thinn said…
အဆိုးေတြ ကုန္သြားၿပီလို႔ သေဘာထားလိုက္ မမေရ။
အေရးအႀကီးဆုံးက လူပါပဲ။ လူ က်န္းက်န္းမာမာ ရွိေနတာကိုက စိတ္ခ်မ္းသာစရာပါပဲ။
နိနိေလးလဲ ဘာမ်ား အဆင္မေျပသလဲ မသိ။ သြားအားေပးအုံးမွ။
မီယာ said…
မသိဂႌေရ လူမထိတာ ေတာ္ေသးတာေပါ့ လုိ႔ စိတ္ေျဖပါ။ ပစၥည္းက ျပန္၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။ တခုခုဆုိ ပုိ႔စ္အသစ္ တင္ခ်င္လုိ႔ လုပ္တာ ဆုိၿပီး မီယာလည္း အၿမဲ ေျပာခံရတယ္။ အခုကစၿပီး အားလုံး အဆင္ေျပ ေကာင္းသြားၿပီလုိ႔သာ မွတ္လုိက္ပါ အမေရ...
ေတာ္ေသးတာေပါ့အမရယ္
ကံေကာင္းလို႕ လူရွိမေနတယ္
ဘတ္စ္ကားၾကီးေတြ ၾကမ္းပံု ရမ္းပံုကေတာ့ စိုးရိမ္စရာပဲေနာ္
အိပ္မက္ေတြလည္းမေကာင္းဘူးဆိုေတာ့ ဂရုစိုက္ပါေနာ္
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ း)
ေတာ္ေသးတာေပါ့။
ကားပဲ ထိသြားတာ။
မသိဂႋရဲ့ ငါဟဲ့ ဘေလာ္ဂါ ဆိုတာ ၾကားလိုက္ရတာ ၾကက္သီးထခ်င္စရာ။
တူေနၿပီ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဓာတ္ပံုေလးရိုက္လိုက္ရမွ။
ပို႔စ္ တင္တာ မတင္တာ ေနာက္မွ။
အိုးဟိုး ဒီ post ရဲ့တန္ဖိုးေတာ္ေတာ္ၾကီးတာပဲ။
အဲလိုကုန္ၾကမ္းမ်ိုးမရွာနဲ့ေလ KN မြဲလိမ့္မယ္။ :)
မ ေရ… မနွစ္က ကြ်န္မအမ်ိဳးသားလဲ အဲဒီလို ျဖစ္ဖူးတယ္…
သူမ်ားနွစ္စင္း သူ ့ကို တိုက္တာေလ… အဲဒီတုန္းက သူ ့လည္ပင္းေၾကာေတာင္ ညွပ္သြားေသးတယ္…
ကားထဲမွာ ဘယ္သူမွ မပါတာ အရမ္းကံေကာင္းပါတယ္ မ ရယ္…
အဆိုးေတြ ကုန္ျပီလို ့မွတ္လုိက္ေတာ့ေနာ္…
အေပၚမွာ ဖတ္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတုန္း ပုိ ့စ္အသစ္တင္ဖို ့ စဥ္းစားေနတဲ့ အေၾကာင္းေရာက္ေတာ့ ခြိကနဲ ရယ္မိတယ္…
အဆင္ေျပပါေစ မ ေရ…
မမtg ေရ..
လူေတြ ဘာမွ အထိအခုိက္မရွိတာ ေတာ္ေသးတာေပါ့ခင္ဗ်ာ..

အဆုိးေတြ အညံ့ေတြ အဲေလာက္နဲ႔ျပီးသြားပါျပီ..

မမtg တုိ႔ တစ္မိသားစုလုံး စိတ္ေအးခ်မ္းသာ အဆင္ေျပပါေစခင္ဗ်ာ..
Steve Evergreen said…
first visit from Pauk's blog.

sorry to hear that.

will visit again
ဟယ္ အစ္မရယ္
ေတာ္ေသးလို႕ေပါ့ ဘုရားမတာပဲ..သတိထားဦးေနာ္ အစ္မ..

ကားတုိက္ခံရတာထက္ ပို႔စ္အသစ္တင္ဖုိ႔ စိတ္ေရာက္ေနလုိ႔... ဒါလည္း ေရာဂါပဲေနာ္..။

အဲ့တာေလး ဖတ္ျပီး ျပံဳးသြားတယ္
း-၀

ထီထုိးျကည့္ပါလားဟင္

က်မ အသိဆုိရင္ အိမ္ထဲ ကား၀င္တုိက္ခံ ရျပီးကထဲက ခ်မ္းသာသြားလုိက္တာ...
း-၀

ထီထုိးျကည့္ပါလားဟင္

က်မ အသိဆုိရင္ အိမ္ထဲ ကား၀င္တုိက္ခံ ရျပီးကထဲက ခ်မ္းသာသြားလုိက္တာ...
khin oo may said…
ဘေလာ႕ဂါအစစ္ၿကီးအား ေလးစားပါသည္။
khin oo may said…
ကားၿကီးအတြက္ စိတ္မေကာင္း ့့့heart ထိသြားသည္။

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...

အေ၀းျမင္ အနီးမႈန္....(ေနာက္ဆံုး)

အနီ ီ းမႈန္.. “ေမာင္ ဒီေန႔ meeting ရွိုလို႔ေနာက္က်မယ္ေနာ္…သီရိ..” “ေအာ္…ဟုတ္.. သီရိလည္း ခုိင္ ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း အိမ္လာလည္မယ္ ဆုိလုိ႔ ေစာင္႔ေနတာ… ဘယ္မွာလုပ္မွာလဲ.. meeting က..” “ ရံုးမွာပဲသီရိေရ.. နုိင္ငံျခားသားေတြပါမယ္.. ၿပီးရင္ေတာ႔ တခုခုလုိက္ေကြ်းရမွာေပါ႔..” “ ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ..ေမာင္..” “ အနီးအနားက ေအးေအးေဆးေဆးဆုိင္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္မွာပါ.. ဒါလည္း မေသခ်ာေသးပါဘူး… ကိုယ္ ဖုန္းဆက္မယ္ေလ..” “ ဟုတ္… အျပန္က် ေခါက္ဆဲြေၾကာ္၀ယ္လာခဲ႔ေနာ္ေမာင္..ကေလးေတြ စားဖုိ႔..” “ အင္း..အင္း..ဟုတ္ၿပီ..ဒါပဲေနာ္” ခုိင္႔ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးၿပီးအျပန္ စင္တင္ေတးဂီတရွိသည္႔ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ေရွ႕မွာ သူမရဲ႕ေမာင္႔ကားကို လွမ္းေတြ႔လုိက္သည္။ သူမ အဲဒီဆုိင္အျပင္ဘက္ေရာက္ေနမွန္း ေမာင္သိရင္ အံ႔အားသင္႔သြားေစခ်င္သည္။ ေနာက္ခ်င္စိတ္ျဖင္႔ ဆုိင္အျပင္ဘက္မွာ ကားရပ္ၿပီး သူမ ေမာင္႔ဖုန္းကို လွမ္းေခၚလုိက္သည္။ ခ်က္ခ်င္း မကိုင္ေသး။ ေတာ္ေနၾကာမွ ဟဲလုိ..ထူးသံၾကားသည္…။ “ေမာင္..ဘယ္မွာလဲဟင္” “ ဧည္႔သည္ေတြကို ထမင္းလုိက္ေကြ်းေနတယ္ သီရိ” သူမ ေမာင္႔ကို ဆုိင္အျပင္ဘက္ လွမ္းထြက္လာတာျမင္လုိက္ရသည္.. “ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ ..ေမာင္ရဲ႕” “ အဲ..မီလ်ံကြိဳင္မွာ….” “ သီခ်င္းသံေတြ ၾကားေန...