Skip to main content

ဆိုခ်င္ေနတဲ႔ သီခ်င္း။

ဘာရယ္မဟုတ္.. ခုေလာေလာဆယ္ ေအာ္ဆုိေနခ်င္တဲ႔  သီခ်င္းေလးပါ...။
 

နုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း

ေျခဆင္း - တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔  မေသြ
တုိ႔ျပည္ တုိ႔ေျမ။
မ်ားလူခပ္သိမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖုိ႔
ခြင္႔တူညီမွ် ၀ါဒ ျဖဴစင္တဲ႔ ျပည္
တုိ႔ျပည္  တုိ႔ေျမ။
ျပည္ေထာင္စုအေမြ  အျမဲတည္တံ႔ေစ
အဓိဌာန္ျပဳေပ  ထိန္းသိမ္းစုိ႔ေလ။

(ကမာၻမေက်၊ ျမန္မာျပည္
တုိ႔ဘိုးဘြား  အေမြစစ္မုိ႔
ခ်စ္ျမတ္နုိးေပ။ )၂

ျပည္ေထာင္စုကို အသက္ေပးလုိ႔
တုိ႔ ကာကြယ္မေလ။
ဒါ တုိ႔ျပည္၊ ဒါ တုိ႔ေျမ တုိ႔ပုိင္နက္ေျမ။
တုိ႔ျပည္၊  တို႔ေျမ  အက်ိဳးကို
ညီညာစြာ တုိ႔တစ္ေတြ
ထမ္းေဆာင္ပါစုိ႔ေလ
တုိ႔ တာ၀န္ေပ
အဖိုးတန္ ေျမ။
 *********
အားလံုးရဲ႕ ေျမ.. တုိ႔ ျမန္မာေတြ  အားလံုးရဲ႕ ေျမပါ...။ တဦးတေယာက္တည္းပုိင္  မဟုတ္ပါဘူး။  
( မသီတာ သတိေပးလုိ႔  တုိ႔ပိုင္နက္ေျမတေၾကာင္း ျပဳတ္က်က်န္ခဲ႔တာကို ျပန္ျဖည္႔လုိက္ပါတယ္.. ေတာ္ေနၾကာ... :0)
Labels:

Comments

မ said…
မနက္ အလုပ္သြားလို႕ ၇-နာရီခြဲ ဆို ဒီက အထက္တန္းေက်ာင္းကိုျဖတ္ရင္ သူတို႔ႏိွင္ငံေတာ္ သီခ်င္းဆိုသံၾကားတိုင္္း ငယ္ငယ္က State ေက်ာင္းသူ ဘဝက ေက်ာင္းတက္ရင္ ၾသကာသ၊ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ႏိွင္ငံေတာ္သီခ်င္း သံၿပိဳင္ဟစ္ခဲ့ၾကတာ အၿမဲေအာင္းေမ့မိတယ္။
အသက္ႀကီးမွ တခါဆိုတခါ မႏွစ္က ဒီလိုအခ်ိန္မွာ စလုံးမွာ ျမန္မာႏိွင္ငံသားေတြ တစုတေဝး ႏိွင္ငံေတာ္သီခ်င္း သံၿပိဳင္ ဟစ္ခဲ့ၾကတယ္။
May 19, 2009 at 7:42 PM
သီဟသစ္ said…
တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔ မေသြ...

ဆုိတဲ့ေနရာေလးကုိ ၾကားေစခ်င္တဲ့သူေတြ သိေအာင္ အက်ယ္ၾကီးဆုိျပခ်င္တယ္မမ tg ေရ..
May 19, 2009 at 8:16 PM
တန္ခူး said…
မ ေရ… အဲဒီသီခ်င္းေလးသတိရမိတိုင္း သီခ်င္းအစေလးေရာက္ရင္ အေတြးေတြ တသီၾကီး မ ေရ
May 19, 2009 at 8:21 PM
Sonata Cantata said…
"တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ" ေလး တမင္ျဖဳတ္ထားခဲ့တာလားဟင္
May 19, 2009 at 8:52 PM
Taungoo said…
ျပည္ေထာင္စုကို အသက္ေပးလို႔
တို႔ကာကြယ္မေလ။
ဒါ တို႔ျပည္ ဒါ တို႔ေျမ
တို႔ပိုင္နက္ေျမ။
တို႔ျပည္ တုိ႔ေျမ
အက်ိဳးကို ညီညာစြာတို႔တစ္ေတြ.................
May 19, 2009 at 10:37 PM
Moe Cho Thinn said…
ဒါ တုိ႔ျပည္၊ တုိ႔ေျမ အက်ိဳးကို
ညီညာစြာ တုိ႔တစ္ေတြ
ထမ္းေဆာင္ပါစုိ႔ေလ
တုိ႔ တာ၀န္ေပ
အဖိုးတန္ ေျမ...

ဒီေနာက္ဆုံးပိုဒ္ အႀကိဳက္ဆုံးပဲ မမသိဂီ ၤ။
ညီညာစြာ တို႔တေတြ၊ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ တဲ႔။
May 19, 2009 at 10:49 PM
ေမျငိမ္း said…
တိုင္းျပည္ထဲ ေနတုန္းက သိပ္မသိသာဘူး.. ခုက်ေတာ့ အဲ့ဒီသီခ်င္းၾကားရင္ ၾကက္သီးထ မ်က္ရည္က်ျပီးမွပဲ အျမဲဆိုႏိုင္တယ္..။
May 20, 2009 at 3:37 AM
ATN said…
ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းေတာင္ ေက်ာင္းေတြမွာ ေျခဆင္းကို ျဖဳတ္ထားျပီး ဆိုေနရတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ တရားမွ်တျခင္းေတြ မရွိခဲ့တာ ရာစုႏွစ္ တ၀က္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မွာပါ မသိဂၤ ီေရ႕...
May 20, 2009 at 3:38 AM
သက္ေဝ said…
အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ အခါအခြင့္မသင့္တာနဲ႕ မဆိုျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ အသံထြက္ၿပီး ဆိုၾကည့္တာ အဆံုးအထိဆိုလို႕ မရခဲ့ဖူး...
အသံေတြ တိုးတိမ္ဝင္ၿပီး ေပ်ာက္သြားၾကတယ္...။
အရမ္း ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာပဲေနာ္...
May 20, 2009 at 9:21 PM
ေဆာင္း said…
အဲဒီ သီခ်င္း အဆံုးေရာက္ရင္ ဆက္ဆုိရတာက ေတာ့

မင္ဂလာပါ ဆရာမ ဆုိတဲ့ နုတ္ဆက္သံေလးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေပ့ါေနာ္
May 21, 2009 at 6:31 AM
Post a Comment

Popular posts from this blog

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...
14 comments
Read more

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...
18 comments
Read more

အေ၀းျမင္ အနီးမႈန္....(ေနာက္ဆံုး)

အနီ ီ းမႈန္.. “ေမာင္ ဒီေန႔ meeting ရွိုလို႔ေနာက္က်မယ္ေနာ္…သီရိ..” “ေအာ္…ဟုတ္.. သီရိလည္း ခုိင္ ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း အိမ္လာလည္မယ္ ဆုိလုိ႔ ေစာင္႔ေနတာ… ဘယ္မွာလုပ္မွာလဲ.. meeting က..” “ ရံုးမွာပဲသီရိေရ.. နုိင္ငံျခားသားေတြပါမယ္.. ၿပီးရင္ေတာ႔ တခုခုလုိက္ေကြ်းရမွာေပါ႔..” “ ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ..ေမာင္..” “ အနီးအနားက ေအးေအးေဆးေဆးဆုိင္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္မွာပါ.. ဒါလည္း မေသခ်ာေသးပါဘူး… ကိုယ္ ဖုန္းဆက္မယ္ေလ..” “ ဟုတ္… အျပန္က် ေခါက္ဆဲြေၾကာ္၀ယ္လာခဲ႔ေနာ္ေမာင္..ကေလးေတြ စားဖုိ႔..” “ အင္း..အင္း..ဟုတ္ၿပီ..ဒါပဲေနာ္” ခုိင္႔ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးၿပီးအျပန္ စင္တင္ေတးဂီတရွိသည္႔ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ေရွ႕မွာ သူမရဲ႕ေမာင္႔ကားကို လွမ္းေတြ႔လုိက္သည္။ သူမ အဲဒီဆုိင္အျပင္ဘက္ေရာက္ေနမွန္း ေမာင္သိရင္ အံ႔အားသင္႔သြားေစခ်င္သည္။ ေနာက္ခ်င္စိတ္ျဖင္႔ ဆုိင္အျပင္ဘက္မွာ ကားရပ္ၿပီး သူမ ေမာင္႔ဖုန္းကို လွမ္းေခၚလုိက္သည္။ ခ်က္ခ်င္း မကိုင္ေသး။ ေတာ္ေနၾကာမွ ဟဲလုိ..ထူးသံၾကားသည္…။ “ေမာင္..ဘယ္မွာလဲဟင္” “ ဧည္႔သည္ေတြကို ထမင္းလုိက္ေကြ်းေနတယ္ သီရိ” သူမ ေမာင္႔ကို ဆုိင္အျပင္ဘက္ လွမ္းထြက္လာတာျမင္လုိက္ရသည္.. “ဘယ္ဆုိင္မွာလဲ ..ေမာင္ရဲ႕” “ အဲ..မီလ်ံကြိဳင္မွာ….” “ သီခ်င္းသံေတြ ၾကားေန...
25 comments
Read more