Skip to main content

?????????? ပို႔စ္ ကို ဘာသာျပန္ျခင္း..

ယခုတေလာ ကြန္နက္ရွင္ေတာ္ေေတာ္ဆုိးေနပါသည္။
တေနရာမွ တေနရာကို သြားရဖုိ႔အေရး နွိပ္လုိက္ရတဲ႔ click ေတြ။ Network
error ဆုိရင္ေတာ႔ သံုးၾကိမ္ေလာက္ ႀကိဳးစားလုိက္ရင္ ေရာက္သြားနုိင္ေသးသည္။
Access Denied ဆိုရင္ေတာ႔ ေနာက္ျပန္လွည္႔ဖုိ႔သာ..( တုိးတုိးတိတ္တိတ္နဲ႔
ေက်ာ္ခြသြားရေတာ႔ ၾကာျမင္႔သည္႔ အခ်ိန္ေတြက ...)
--

အရင္ကေတာ႔ Ultrasurf ေလးရေနေသးေတာ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ပို႔စ္တင္လို႔ရေနေသး။
ခုက်ေတာ႔ ေရးၿပီးကာမွ ေပ်ာက္သြားရတာ နွစ္ခါ သံုးခါမကေတာ႔..။

တန္ခူး တက္ဂ္ထားတဲ႔ အနွစ္နွစ္ဆယ္ ပို႔စ္လည္း လူကိုယ္တုိင္
ေနာက္အနွစ္နွစ္ဆယ္ၾကာမွ လာပို႔ျဖစ္ေတာ႔မည္ ထင္သည္။

က်န္းမာၾကပါေစ.. ခ်မ္းသာၾကပါေစ... တလြဲဆံပင္ေကာင္း..မဟုတ္တဲ႔ေနရာ
အားထုတ္ေနၾကတဲ႔သူေတြ.... ေနာက္ဆို ေဒါသထြက္တုိင္း ေမတၱာနာနာ
(ေဒါသပါေနေပမယ္႔) ပို႔ေတာ႔ရန္သာ စိတ္ကူးထားပါသည္။

ခ်စ္တဲ႔သူမ်ားလည္း က်န္းမာၾကပါေစ.. ခ်မ္းသာၾကပါေစ....
မုန္းတဲ႔သူေတြလည္း သူ႔တရားနဲ႔ သူ၊ သူ႔ကံအတုိင္းသာ ရွိပါေစ...:)


(ပို႔စ္ကလည္း မတင္ျဖစ္လုိ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးလည္း ဖုံေတြ တက္ေနလုိ႔...
ရတဲ႔ေနရာကေန တင္ေတာ႔လည္း သူမ်ားေတြ မဖတ္မိေအာင္ နားမလည္ေအာင္
စကား၀ွက္ေတြနဲ႔ တင္ထားသလုိလုိ..
အခုဆို တက္သြားတဲ႔ ပို႔စ္ကို ေလာေလာဆယ္ ျပန္ဖ်က္မရေသးေတာ႔ ေမးလ္ကေန
တခါ ဘာသာျပန္ပို႔စ္အျဖစ္ျပန္တင္လုိက္ျခင္းပါ...ေက်းဇူးတင္ပါသည္..ဟဲဟဲ)


tg.nwai@gmail.com

Comments

KLNG said…
ေအာ္လူျဖစ္ရတဲ့ဒုကၡ
ျမန္မာျပည္ ေမ့သြားလို႕ေဆာရီး(ဟိ)
PAUK said…
ေၾသာ္...
ဒါ့ေၾကာင့္ကိုးးးး..
မိုးရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးမယ္..
MANORHARY said…
ေမွ်ာ္ေနတာ
ပို႔စ္လည္းမတင္
သိပ္လည္းမေတြ႕ၿဖစ္ၾကလို႔
....
ဆံုႏိုင္ခြင့္ေလး တမ္းတမိတယ္
ဘယ္ေတာ့လဲ....
.........
သီခ်င္းဆိုသြားတယ္။ း)
စာေတြဖတ္လို႕မရဘူး အတုံးေလးေတြျမင္ရတယ္ :(
မီယာ said…
ေက်ာ္လုိ႔ရတာပဲ ေတာ္ေသးတယ္ အမေရ။ တလြဲဆံပင္ ေကာင္းတာေတာ့ မုန္းစရာႀကီး။ အၿမဲတမ္း သတိရေနတယ္။
This comment has been removed by the author.
မမtg ေရ

ေမတၱာနာနာပုိ႔တာ ေကာင္းပါ့
ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ ကုိယ့္ပါပူေလာင္တယ္


အစ္မတုိ႔ တစ္မိသားစုလုံး စိတ္ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစခင္ဗ်ာ

ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္
Moe Cho Thinn said…
မဟုတ္တဲ႔ေနရာ တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနသူမ်ား !@#$%^&**&^^%^$^&*????????

Access Denied ျဖစ္သြားလို႔ ကြိက်ိကြက် ေပၚသြားရတာ ခြင္႔လႊတ္ပါ။

Popular posts from this blog

တို႔မ်ားလည္း က ဖူးပါတယ္..

 ဒီေန႔  ခ်ိဳသင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိအိ နဲ႔ ကၾကတဲ႔ အေၾကာင္းဖတ္ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ အနုပညာ အကဘက္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပါရမီပါလုိက္သလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မေတြကို အမွတ္တရအျဖစ္  လက္တုိ႔ၿပီး ၾကြားခ်င္လုိ႔ တင္လုိက္တာပါ..  : P     အဲဒီပံုေလးေတြက က်မ မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းကပဲြမွာ ကခဲ႔တဲ႔ပံုေလးေတြပါ... ဘယ္ပံုကေတာ႔ က်မပါလုိ႔ ေျပာျပစရာ မလုိဘူး ထင္ပါရဲ႕ေနာ္.. သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ..တမူထူးျခားတဲ႔ ကကြက္နဲ႔ေလ..။ လက္ခ်ိဳးတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္လို႔...တကယ္ဆုိ ယာဥ္ထိ္န္းရဲေမ လုပ္သင္႔တာေနာ္... ကိုယ္မွားလည္း ခပ္တည္တည္ပဲ.. ေဘးမၾကည္႔ လုိက္မညွိပဲ ေနတတ္တာကေတာ႔ ငယ္ငယ္ထဲကပဲ...။

ခရီးတစ်ခု အဆုံးသတ်ခြင်း (သို့) ခရီးတစ်ခု စတင်ခြင်း။

သူမ ကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ...။ လွန်ခဲ့တဲ့ သားငယ်မွေးနေ့တုန်းက မိသားစု စားသောက်ဝိုင်းတုန်းကနဲ့တော့ အတော်ကွာခြားသွားခဲ့ပြီပဲ။ အို..အရင်တခေါက် ဆေးရုံတက်တုန်း လာတွေ့တာနဲ့ကို မတူတော့။  ပြည့်ဖောင်းနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတာကတော့ သူ့မျက်နှာ ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ မဲနက်စွာလှပနေတဲ့ မျက်ခုံးတစုံရယ်..သွယ်လျစွာ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံလေးရယ်ကြောင့်..အော်.. တူမငယ်လေးရဲ့ အလှအပကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင်မလွှမ်းထားတဲ့ ခြေထောက်အစုံက ဖောင်းကားညိုမဲနေတယ်..။ ခြေဖမိုးတွေသာ ဖောင်းနေတာပါ။ ခြေသလုံးလေးတွေက တစ်လက်မ ပိုက်လုံးအရွယ်သာသာ...။ . သူ့ဆီလာတွေ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သွားလေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ရှာပေမယ့် အသံထွက်ဖို့တောင် အတော်မောနေရှာပြီ။ သွေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါလို့သာ ခန့်မှန်း သိထားရပေမယ့် သူ့မိခင်ဆရာဝန်မရဲ့ မျိုသိပ်ထားမှုကြောင့် ဘယ်သူ့မှ ဂဃနဏ မသိခဲ့ကြ။ တစ်လတစ်လ ကုန်တဲ့ ဆေးဖိုးကလည်း ကြောက်စရာရယ်... မိခင်ရဲ့ ပံ့ပိုးအားပေးမှုကြောင့် သူ့ဘဝမှာ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တော့ သူ့မိခင် ကျေနပ်မှာပါလေ။  အခုတလော သူ ဆေးရုံအတက်အဆင်း စိပ် လာတာရယ်ကြောင့် စိတ်ထဲ သူ့နောက်ဆုံးအချိန...

သစ္ပုတ္ပင္၊ တို႕ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း (ေရးသူ- K-မမ)

ကၽြ န္မဟာ သာမန္ ဆင္းရဲတဲ့ ဝန္ထမ္းမိသားစုက ဆင္းသက္လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဥစၥာမွာ ဗလာနတၳိ။ ဗဟုသုတ နဲ႔ လႈမႈေရးမွာေတာ့ သုညထက္ မပိုလွပါ။ ပညာေရးမွာ ေက်ာင္းကသင္လိုက္တာကို အံရြတ္က်က္မွတ္တာကလြဲလို႕ အျပင္ဗဟုသုတကို ေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ေလ့လာဖို႕ လမ္းျပေပးမယ့္သူလည္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ အျပင္စာေတြဖတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးတခုက်ဴးလြန္သလို အေမ့ရဲ႕ အဆူကိုခံရတာပါပဲ။ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္ (စာေပးစာယူသင္တန္း) တက္ရင္ဘြဲ႕ရ အလုပ္လုပ္ဆိုတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာ ေလာက္ပဲသိထား ၾက သူ ေတြ ပါ။  သို႕ေသာ္လည္းေလ လူကေနေပမယ့္ ဇာတာကမေနေတာ့ ၁၉၈၅ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြထြက္လာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ဆုတက္ယူတဲ့ နယ္ခံ စာေတာ္သူေတြေက်ာ္ၿပီး ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္လို႕ အႏူေတာမွာ လူေခ်ာျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ကၽြန္မ ၄ - ဘာသာ ဂုဏ္ထုူးထြက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ေတာၿမိဳ႕ ေလ းမွာေတာ့ တကယ္ကို နာ မည္ႀကီးသြားတာပါ။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ ၈၀% က စာေတာ္တယ္လို႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ တျခား နာမည္တူ တေယာက္ လို႔ပဲ ထင္တာ ပါ (အဲဒီလို အထင္ႀကီးခံရတာ) ။ ျပႆနာက ဒီက စတာပါ။ ႐ိုး႐ိုးေလးေအာင္ခဲ့ရင္ အထက္က ေဖာ္ျမဴလာတိုင္းေလး သြား႐ံုပဲ။ အခုေတာ့။ အေဖ ့ ႔ အေပါင္းသင္းေတြကလည္...