ကမ္ဘာပျက်တော့မယ်ဆိုပါတော့....

ကိုအောင်သာငယ်က စီဘောက်စ်မှာ တက်ဂ်ထားတယ်တဲ့...နောက် သက်ဝေရော ရောက်လာပြန်ပါတယ်။  အခု ရက်ပိုင်းအတွင်း အလုပ်နဲနဲရှုပ်နေလို့ ကိုယ့်အိမ်လေးဆီတောင် မရောက်နိုင်ခဲ့တာလေ။ ဒီနေ့မှ  ကမ္ဘာပျက်နေမှန်း သိရတော့တယ်. . ဒါနဲ့ ကျမလည်း ကမန်းကတန်း ကမ္ဘာများပျက်ရင် ဆိုပြီး စဉ်းစားရပါတယ်...  ၂၀၁၀..အဲ...၂၀၁၂ ကမ္ဘာပျက်မယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်တာလည်း ပါမယ် ထင်ပါရဲ့။ အချိန်းအချက်မရှိတဲ့ သေမင်းထက် တယောက်နဲ့ တယောက် ထွေးပွေ့ဖေးမပြီး ပြင်ဆင်ဖို့အချိန်ရှိမယ့် ဒီလိုအဖြစ်မျိုးက သိပ်တော့ကြောက်စရာ ကောင်းမနေခဲ့ပါဘူး... 

(၁)။ ဘယ်သူတွေနဲ့ရှိနေချင်လဲ..

ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ပေါ့.... ကလေးတွေကို  စာကျက်ဖို့ မပြောတော့ပဲ ပုံပြင်တွေ ကာတွန်းတွေ  ဖတ်ပြမယ်..  သူတို့နဲ့  အတူတူ သီချင်းတွေကဗျာတွေတယောက်တလှည့် ဆိုကြမယ်..  အရင်က ကျောင်းပိတ်ရက်မှ ခွင့်ပြုခဲ့တဲ့ ကွန်ပျူတာဂိမ်း၊ အွန်လိုင်းဂိမ်း၊ ဂိမ်းပေါင်းစုံတွေကို အချိန်တော်တော်ကြာအောင် ပေးကစားမယ်... သူတို့ကို မကြောက်စေချင်တဲ့အတွက် သေခြင်းအကြောင်းတော့ မပြောပြဖြစ်ပဲ မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့  ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို တတ်နိုင်သလောက် ပြောပြရင်း တရားမှတ်ကြမယ်...။

(၂)။ဘာတွေခံစားနေရမလဲ..

ဒီအတိုင်းလည်း သေခြင်းတရားက တနေ့ကြုံရမှာပဲ...ကြိုပြီးတောင် သိဖို့မလွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ၊ အခုလို ကြိုသိရမယ်ဆိုတော့ သေခြင်းဆိုတာဘယ်လိုပါလိမ့်ဆိုပြီး သိချင်စိတ်တခုတော့ ရှိမယ်ထင်တယ်....အကုန်လုံးသွားကြမယ့်ခရီးဆိုတော့ အတင်း  တွယ်ကပ်နေချင်စိတ်လည်း ရှိမနေနိုင်သလို နောက်ဆံလည်း တင်းမနေတော့ဘူးပေါ့...။

(၃).ဘာတွေပြင်ဆင်ထားမလဲ

မသေခင်အချိန်ကလေးမှာတော့ ကလေးတွေအတွက် စားနပ်ရိက္ခာ  အပြည့်အစုံ စုဆောင်းထားမယ်... ပိုက်ဆံဆိုတာကလည်း  ကမ္ဘာကြီး  ပျက်သွားတဲ့နောက်တော့ သုံးမရတော့မယ့် အတူတူ  ရှိသမျှတွေနဲ့ လိုအပ်တာတွေအကုန်ဝယ်ပြီး  လိုအပ်နေတဲ့သူတွေနဲ့အတူ မျှဝေကြမယ်လေ..ကြောက်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း နှစ်သိမ့်ရင်းပေါ့....

New Year ကို  စောင့်ကြိုသလို အွန်လိုင်းက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူတူ အချိန်တွေကို ရေတွက်နေမယ်...။

မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ ဘလော့ဂ်တွေမှာ  " အားလုံးပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်၊ သိခဲ့ခင်ခဲ့ရတာတွေအတွက် ကျေးဇူး၊ နောက်ဘ၀ လန်းဆန်းသစ်လွင်နေတဲ့ တို့မြန်မာပြည်ကြီးမှာ ကကြီးခခွေး စာအံရင်း ပြန်ဆုံကြတာပေါ့... အဲဒီအခါကျ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ ပို့စ်ကိုယ်စီရေးပြီး လဲဖတ်ကြမယ်နော်..”လို့ လိုက်ရေးရမယ်။  ပြီးရင်တော့ ငြိမ်သက်စွာ တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားမယ်..

(၄)ဝမ်းနည်းမိမှာက

အော်.... ဘလော့ဂ်လုပ်ရင်း ခင်လာကြတဲ့ မောင်နှမတွေကို  လူချင်းမတွေ့လိုက်ရပါလား...

(၅)။ကြောက်လန့်မိတာက..

ကြောက်လန့်နေမှာကိုပဲ ကြောက်လန့်မိပါတယ်...။

(၆)။ဆောင်ထားချင်တာ..

 “ သတိ ” ဆိုတဲ့ သိနေတဲ့ စိတ်လေး...  သိသိကြီးနဲ့ပဲ သေမင်းကို ရင်ဆိုင်သွားချင်တယ်..

(၇)။ဘာတွေရေးမိမလဲ..

လူဖြစ်ခဲ့ခြင်းကို ကျေးဇူးတင်တဲ့  အကြောင်းလေးတွေနဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်အကြောင်းတော့ ဘလော့ဂ်ပေါ်  တင်ခဲ့ချင်သား၊  မပြောနိုင်ဘူးလေ.. တာဝတိံသာလောက်ကတော့  အင်တာနက် access ရကောင်းပါရဲ့။

(ဂ)။တွေးမိတွေးရာ အတွေး

မတွေးကောင်း တွေးကောင်း..အကုန်လုံးထဲမှာ ငါတယောက်တည်း ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်တော့...မဖြစ်ဘူးနော်....လုံးဝ....:( 

(၉)။ဂုဏ်ယူချင်တာက

မြန်မာပြည်သား ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခွင့်ရတာ....ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ.. အို..နောက်ဆုံးမတော့....(အဲဒီအချိန်မှာတော မီးပျက် ခြင်ကိုက် ကြွက်ပေါ ပင်ပန်းဆင်းရဲ ပေါင်းစားတောင်းစားရောင်းစားတဲ့ ချိန်ခွင်တဖက်စောင်းနင်း အစိမ်းရောင်တွေ အလေးသာတဲ့ နေရာရယ်လို့တော့ စိတ်ထဲရှိနေတော့မယ် မထင်)

(၁၀)။ရှာကြံဖြေသိမ့်မိတာက

ဂျစ်ကန်ကန်၊ ပေတေတေ  ကတ်သီးကတ်သပ်ညစ်တီးညစ်ပတ် စိတ်ကလေးတွေ တခါတလေ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ  သောင်းကျန်းချင်တဲ့ အချိန်ကလေးတွေ  နဲနဲများများ ရှိခဲ့တာကလွဲရင် ငါ သိပ်မဆိုးခဲ့ပါဘူးလေ....ဟဲဟဲ ဟဲဟဲ

(၁၁)။ကျူးရင့်ချင်တဲ့ ဥဒါန်း 

အော်.. ငါသည်  ဘဒ္ဒကမ္ဘာတွင်  မြန်မာပြည်က လူသားစင်စစ် ဧကန်ဖြစ်ခဲ့လေသည်တကား... 

ကမ္ဘာပျက်တဲ့အချိန်မှာတောင် သတိရတဲ့ အစ်ကိုအောင်သာငယ်နဲ့ သူငယ်ချင်း သက်ဝေတို့ကို  အထူး  ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်းပါ..:)